Ένας ηλικιωμένος ομολογεί ένα από τα πολλά της κατοχής βιώματά του.

Τις χαρουπιές μας ονειρεύτηκα - τώρα στα γηρατειά μου

και τα χαρούπια τους που μάζευα - να τρώγει η φαμελιά μου.

Πολλές χαρουπιές είχαμε - εις τον Άγιο Αντώνη,

άγνωστο αν είναι ζωντανές - κανείς μας δεν τις σιμώνει.

Ήθελα να πάω να τις δω - όμως δεν μπορώ να σαλέψω,

τα ζάλα μου κοπήκανε - και κοντεύω να ταξιδέψω.

Χαρούπια έτρωγα πολλά - ίσως και τη γλυτώσω,

για να παίρνω δύναμη - ώσπου να μεγαλώσω.

Πολλά χαρούπια έφαγα - και στούμπωσα μια μέρα,

λάδι μου έβαλε η μάνα μου - και τα έβγαλα πιο πέρα.

Όταν δεν είχαμε φαγητό - έτρωγα τα χαρούπια

και όταν έτρωγα πολλά - εις την κοιλιά πονούσα.

Εκεί που θα πάω χαρουπιά - θα σε θυμάμαι αιώνια,

γιατί πολλά μου πρόσφερες - στα παιδικά μου χρόνια.

Ανάθεμά σας Γερμανοί - που μας φέρατε την πείνα

συνέχεια όλα τα σκάφτομαι - και αγρυπνώ τη νύχτα.

Ξαφνικά τα χαρούπια θυμήθηκα - τώρα στα γηρατιά μου,

όταν τα έτρωγα εις το σχολειό - και ράγιζε η καρδιά μου.

Και τις χαρουπιές πάλι θυμήθηκα - το περασμένο βράδυ

και τα χαρούπια τους που μάζευα - και γύριζα στο σκοτάδι.

Όποιος δεν είχε χαρουπιές - πήγαινε να δουλέψει,

χαρούπια να πάρει ένα σακί - την οικογένειά του να βολέψει.

Σήμερα χαρουπιά μου σε περιφρονούν - κανείς δε σε πλησιάζει,

τα χαρούπια σου μόνο θέλουνε -  άλλο τίποτα δε τους νοιάζει.

Χαρουπιά όταν άνθιζες - τις μέλισσες είχες παρέα,

το μέλι σου τις έδινες - και τα περνούσατε ωραία.

Και την χαρουμπία θυμήθηκα - το περασμένο βράδυ,

που την έπινα όταν κρύωνα - να κοιμηθώ το βράδυ.

Και στις κατσίκες δίναμε πολλά - χαρούπια για να φάνε,

να βγάλουν γάλα μπόλικο - να τρώμε να μην πεινάμε.

Και στον γάιδαρο μας δίναμε πολλά - να αντέξει στη δουλειά του

 να κουβαλά ολημερίς να τρώει - η φαμελιά του.

Χαρούπι μελωμένο μου - βελανίδι μου αφράτο,

συνέχεια όλοι είχαμε - το στομάχι μας γεμάτο.

Και ο χειρόμυλος που άλεθε - τα χαρούπια για να φάμε,

τώρα δεν ξέρουμε που βρίσκεται - και τον αναζητάμε.

Η σοκολάτα της κατοχής - ήτανε τα χαρούπια

και όταν τρώγαμε πολλά - εις την κοιλιά πονούσαν.

Θεέ μου σε παρακαλώ - και τον σταυρό μου κάνω,

ποτέ άλλοτε εις τη ζωή - πείνα να ξανακάνω.

Χαρουπιές μας σας ευχαριστώ - για την ζωή που έχω

που με κρατήσατε ζωντανό - ακόμα ζω κι αντέχω.