Ο διαγωνισμός της ΔΕΥΑΡ ολοκλήρωσε τη φάση υποβολής προσφορών με μία και μοναδική συμμετοχή: της OTS - Ω! Τι έκπληξη!
Όλα προϋπολογισμένα και φτιαγμένα για να βγει ο ένας και εκλεκτός στον διαγωνισμό. Ο συγγραφέας του στημένου τεύχους έβαλε όρους που φωτογράφιζαν μία και μοναδική εταιρεία… και η ΔΕΥΑΡ απλώς εκτέλεσε τον διαγωνισμό για χάρη του εκλεκτού.
Η προκήρυξη λογισμικού περιελάβανε έναν ασυνήθιστο συνδυασμό τεχνικών χαρακτηριστικών, συγκεκριμένη αρχιτεκτονική, πιστοποιήσεις, λειτουργίες ή απαιτήσεις που:
- Δεν ήταν αντικειμενικά αναγκαίες για το ζητούμενο αποτέλεσμα
- Αντιστοιχούσαν ουσιαστικά σε προϊόν συγκεκριμένου αναδόχου
- Δεν τεκμηριωνόταν επαρκώς από τις ανάγκες του φορέα, με αποτέλεσμα να υπάρχει σοβαρό ζήτημα περιορισμού του ανταγωνισμού και νομιμότητας των τεχνικών προδιαγραφών.
Το ότι ο ένας αυτός ενδιαφερόμενος υπέβαλε τελικά προσφορά δεν θεραπεύει αυτομάτως το πιθανό πρόβλημα που δημιουργήθηκε ήδη με τη διακήρυξη.
Η επίκληση από την ΔΕΥΑΡ για «εκσυγχρονισμένο» λογισμικό απαιτεί αριθμούς, τεχνική αξιολόγηση και σύγκριση εναλλακτικών λύσεων.
Οι ενστάσεις μου για τους περιοριστικούς όρους της προκήρυξης είχαν διατυπωθεί πριν από τη λήξη της προθεσμίας. Σήμερα, η μοναδική συμμετοχή καθιστά ακόμη πιο επιτακτικά τα ερωτήματα:
- Ποιος συνέταξε τις τεχνικές προδιαγραφές και αν υπήρξε συνδρομή δυνητικού «αναδόχου».
- Οι προϋποθέσεις συμμετοχής σχεδιάστηκαν ώστε να εξασφαλίσουν ευρεία συμμετοχή ή περιόρισαν υπέρμετρα τον ανταγωνισμό, φωτογραφίζοντας τον «ανάδοχο»;
- Γιατί απαγορεύεται στον υποψήφιο «ανάδοχο» να προσφέρει οικονομικότερη συντήρηση επιβάλλοντας κατώτατη συντήρηση 18%;
- Αυτός ο όρος του πλαφόν 18% ποιον προστατεύει; Τον «ανάδοχο» ή τον Ρεθυμνιώτη; Προφανώς τον "ανάδοχο" και ΜΟΝΟ… ο Ρεθυμνιώτης ΠΑΝΤΑ καλείται να πληρώσει την κακοδιαχείριση της ΔΕΥΑΡ.
- Γιατί επιλέχθηκε αντικατάσταση των υφιστάμενων συστημάτων και πού είναι η επίσημη, πρωτοκολλημένη τεχνική μελέτη που προσδιορίζει ότι το έργο κοστίζει ακριβώς:
150.600€ για το λογισμικό.
36.000€ για τις υπηρεσίες υλοποίησης.
- Πόσο θα κόστιζε η πιθανή κάλυψη των δήθεν αναγκών της ΔΕΥΑΡ με αναβάθμιση ή διασύνδεση των υφιστάμενων συστημάτων; και πού βρίσκεται η σύγκριση που δικαιολογεί την αντικατάσταση με την πολυετή συντήρηση;
Η ΔΕΥΑΡ οφείλει να παρουσιάσει την έρευνα αγοράς από την οποία προκύπτει ότι περισσότερες εταιρείες μπορούσαν να καλύψουν σωρευτικά τις απαιτήσεις. Να εξηγήσει επίσης γιατί έκρινε επαρκές το περιθώριο των 16 ημερών (από 25 Αυγούστου έως 9 Σεπτεμβρίου – περίοδος των «μπάνιων του λαού») για ένα τόσο σύνθετο έργο.
Οι γενικόλογες και "ποιητικές" απαντήσεις της ΔΕΥΑΡ περί «παιχνιδιών μεταξύ εργολάβων» δεν απαντούν σε ΚΑΝΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ που αφορά τη δική της (κακο)διαχείριση.
Οι ρόλοι «αναδόχων-εργολάβων» και «εργοδότη-ΔΕΥΑΡ» είναι διακριτοί:
Οι «ανάδοχοι-εργολάβοι» διεκδικούν συμβάσεις, εξάλλου αυτές είναι «το ψωμί τους», ο «εργοδότης - ΔΕΥΑΡ» όμως, έχει την ευθύνη να προστατεύει τα χρήματα της επιχείρησης και των Ρεθυμνιωτών.
Όταν η ΔΕΥΑΡ κάνει αύξηση 15% στο τιμολόγιο ύδρευσης της πόλης επικαλούμενη την δυσχερή οικονομική της κατάσταση οφείλει να εξηγήσει με ακόμη μεγαλύτερη ακρίβεια πού δαπανά κάθε ευρώ.
Το Διοικητικό Συμβούλιο έχει ευθύνη πριν από την τελική απόφαση.
Η αποσφράγιση της μοναδικής προσφοράς δεν κλείνει τη συζήτηση.
Ακολουθούν αξιολόγηση και αποφάσεις που πρέπει να είναι τεκμηριωμένες.
Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου οφείλουν να εξετάσουν τα ερωτήματα που έχουν ήδη τεθεί και να ζητήσουν τις αντίστοιχες απαντήσεις πριν αποφασίσουν.
Εάν κατακυρωθεί ο διαγωνισμός στον μοναδικό διαγωνιζόμενο, θεωρώ ηθική υποχρέωση έναντι των συνδημοτών μου που ακριβοπληρώνουν τη ΔΕΥΑΡ, να προσφύγω στην ΕΑΔΗΣΥ που εξετάζει ζητήματα που αφορούν διαγωνισμούς και τεχνικές απαιτήσεις σε συμβάσεις πληροφοριακών συστημάτων λογισμικού, ευελπιστώντας παράλληλα να έχει υποπέσει και στην αντίληψη του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου από τη δημοσιότητα που έχει πάρει το θέμα, για να ενεργήσει αυτεπάγγελτα τα δέοντα.
Υ.Γ. Το παράπονο
Τα Ρεθυμνιώτικα μέσα ενημέρωσης που ανέδειξαν την επιβάρυνση +15%, των καταναλωτών, έχουν κάθε λόγο και υποχρέωση να ερευνήσουν με την ίδια επιμονή και τις δαπάνες της επιχείρησης.
Να ζητήσουν τα έγγραφα, να ελέγξουν τις καταγγελίες και να αναζητήσουν συγκεκριμένες απαντήσεις.
Το ζήτημα αφορά κάθε Ρεθυμνιώτικο νοικοκυριό και κάθε Ρεθυμνιώτικη επιχείρηση που πληρώνει λογαριασμό νερού.
Ωστόσο, για το συγκεκριμένο μέγα σκάνδαλο, τα τοπικά ΜΜΕ ημερήσιας κυκλοφορίας κωφεύουν χαρακτηριστικά, μέχρι σημείου παρεξηγήσεως, την ώρα που Παγκρήτια ΜΜΕ (ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ, eKriti)) ασχολούνται και ερευνούν το θέμα.
