Σ΄ αυτό το απέραντο τοπίο της παραζάλης,

στην καινούργια Βαβέλ της θεοποιημένης γνώσης,

εκεί, που η μονοκρατορία του νου περπαιρεύεται,

ο άνθρωπος συγκλονίζεται, ως πρόσωπο και ψυχή.

Και  νιώθει αδύναμος και μόνος στα τεκταινόμενα,

αυτά που κάποιοι της γνώσης προετοιμάζουν,

αποχωρίζοντάς τον από το μοναδικό του σκοπό,

ναι, τη σωτηρία της ψυχής , της ψυχής του.

Όμως, παρά τις θύελλες της ζωής και τις θλίψεις…

όλες τις τρομοκρατήσεις και τις απειλές…

σ΄αυτό το ύπουλο μπόλιασμα του φόβου και της ενοχής…

ο άνθρωπος δεν είναι μόνος…

Και μπορεί να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο,

κάθε φανερό ή ύπουλο κατασκεύασμα,

ναι, μέσα από την πίστη και την αγάπη,

αυτή την κοινωνία ελπίδας με τον Χριστό μας !

Τα πάντα μπορούμε να ξεπεράσουμε,

όλα τα εμπόδια τα παγκοσμιοποιημένα,

που θέλουν ανθρώπους αναλώσιμους, δίχως ψυχή,

ψηφιοποιημένα και αριθμητικά  κατασκευάσματα…

Τίποτα, λοιπόν, δε μπορεί να μας λυγίσει,

ούτε λύπη, ούτε θλίψεις, ούτε απειλές, ούτε φόβος,

ναι, καμία δύναμη ορατή ή αόρατη, κανένας,

αφού ,"τα πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ" !

Ναι, αδελφέ  μου, αυτή είναι η πίστη ,αυτή η ελπίδα μας,

ο Χριστός μας είναι ο σύντροφος και ο φίλος μας,

το στήριγμα μας, η παρηγοριά στη μοναξιά μας,

η θυσία της Αγάπης του, ο τίμιος Σταυρό του !

Μη φοβάστε ,λοιπόν, σταθείτε αγέρωχοι,

πιστέψετε, αγωνιστείτε μείνετε όρθιοι,

ο Χριστός μας είναι ασπίδα και πανοπλία μας,

ο  Χριστός μας είναι  κοντά μας!

Ναι φίλε κι αδελφέ μου δεν είσαι μόνος...

και μη κλονίζεσαι, μη λιποτακτείς ,μη φοβάσαι…

δες τα  βήματα του...  είναι δίπλα στα δικά σου,

το φως της αγάπης του σε ακολουθεί !

Προς Φιλιππησίους  δ΄ 13