Γράφει ο Γιώργος Παπαδάκης, φοιτητής τμήματος Κοινωνιολογίας, Παν/μίου Κρήτης
Οι εργαζόμενοι της Ψυχιατρικής Κλινικής του Ευαγγελισμού με έγγραφη διαμαρτυρία προς όλους τους αρμόδιους φορείς, κάνουν δικαιολογημένα παράπονα για τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες δουλεύουν. Το κολαστήριο αυτό όμως δυστυχώς είναι αναγκασμένοι να το υποστούν και οι ασθενείς της κλινικής, συνθήκες οι οποίες προσβάλλουν φυσικά την αξιοπρέπεια τους δημιουργώντας πολλά προβλήματα!
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το κείμενο τους, από το 1999 η Ψυχιατρική Κλινική του Ευαγγελισμού αναγκάζεται να δέχεται εισαγγελικές παραγγελίες για εξέταση και ακούσιες νοσηλείες. Βέβαια, αν και είχε ξεκαθαριστεί ότι οι προδιαγραφές της ήταν μέχρι 20 κρεβάτια εκούσιας νοσηλείας, αυτήν την στιγμή αυτό που συμβαίνει είναι απίστευτα τραγικό. Ο αριθμός των ασθενών έχει υπερδιπλασιαστεί και πολλοί ασθενείς μάλιστα νοσηλεύονται σε φορεία πλάτους 55-60 εκατοστών με μεγάλη πιθανότητα να πέσουν και να τραυματιστούν! Ακόμη, οι ψυχικά πάσχοντες είναι πολύ φυσιολογικό να επιθυμούν να έχουν τον προσωπικό χώρο τους και να ζουν κάτω από συνθήκες ηρεμίας, όμως το νοσοκομείο αυτήν την στιγμή μόνο αυτό δεν παρέχει. Αποτέλεσμα αυτού είναι να γίνονται συμπλοκές μεταξύ τους με αφορμή την αρπαγή προσωπικών αντικειμένων ή φορείων! Επίσης, ένα ακόμη πολύ σημαντικό θέμα είναι και οι συνθήκες υγιεινής, καθώς για όλους αυτούς τους ασθενείς υπάρχουν μόνο 2 τουαλέτες και 2 ντουζιέρες! Πολλές φορές είναι αναγκασμένοι να περιμένουν πολύ ώρα για να χρησιμοποιήσουν την τουαλέτα ή και ακόμα απλά για να πλύνουν τα χέρια τους, μέχρι που το αποτέλεσμα είναι να έχουν κρούσματα ομαδικής γαστρεντερίτιδας και λοιμώξεις του αναπνευστικού, τους χειμερινούς μήνες. Το πρόβλημα εντείνεται ακόμη πιο πολύ σε περιστατικά με επιπλέον παθολογικά προβλήματα, που μπορεί να είναι απαραίτητο να γίνουν νοσηλευτικές πράξεις και παρεμβάσεις στο διάδρομο, με την παρουσία πολλών ασθενών, μία κατάσταση που προσβάλλει τους ασθενείς!
Οι άνθρωποι που εργάζονται στην κλινική, δηλώνουν ότι ασκούν τα καθήκοντα τους σε συνδυασμό (μαζί με αυτά που προαναφέρθηκαν) με μία σειρά παραμέτρων όπως η φυσική εξάντληση, η επαγγελματική ταλαιπωρία του προσωπικού αλλά και η αύξηση της πιθανότητας κάποιου ατυχήματος. Με αυτές τις καταστάσεις, ξεκαθαρίζουν πως είναι λογικά αδύνατον να κυλήσει ομαλά η λειτουργία του νοσοκομείου και να παρέχουν ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης στους ασθενείς, ενώ γίνεται επανειλημμένα προειδοποίηση για κίνδυνο της σωματικής ακεραιότητας των ασθενών και των εργαζομένων.
