Της Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Ένας πολύ δημοφιλής τραγουδιστής έφυγε την περασμένη εβδομάδα για τη γειτονιά των αγγέλων, συγκλονίζοντας το πανελλήνιο με τον αιφνίδιο θάνατό του, που έκοψε το νήμα της ζωής του σε τόσο νεαρή ηλικία. Λίγες μέρες νωρίτερα θρηνήσαμε για την απώλεια τριών αξιωματικών του πολεμικού Ναυτικού μας. Τα κανάλια αφιέρωσαν λιγότερο τηλεοπτικό χρόνο, μιας και οι αξιωματικοί ήταν άγνωστοι στο ευρύ κοινό. Ο θάνατός τους, όμως, είναι εθνικό ζήτημα κι αφορά τόσο την ασφάλεια της χώρας μας, όσο και την πορεία μας ως έθνος σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά πρωτίστως αφορά τη γειτνίαση με μία χώρα που διαρκώς προκαλεί και απειλεί.
Η Τουρκική κυβέρνηση κι ιδεολογία απαξιώνουν την ανθρώπινη ζωή. Η διακίνηση δυστυχισμένων προσφύγων είναι μια επικερδής επιχείρηση κι οι Τούρκοι δεν πρόκειται να συμβάλλουν στον έλεγχο των προσφυγικών ροών. Αντιθέτως, έχουν προβεί σε πολιτική διαχείριση του προβλήματος, όπως φαίνεται κι από τη σκόπιμη προώθηση των προσφύγων στο Καστελλόριζο. Είναι επίσης, πολύ πιθανό η τρομοκρατική επίθεση στην Άγκυρα να ήταν καθοδηγούμενη εκ των έσω, για να εμφανίσουν τη δράση τους εναντίον των Κούρδων μαχητών ως «νόμιμη άμυνα». Αίμα αθώων ομοεθνών στον βωμό του επεκτατισμού.
Πρόσφατα, η επιστημονική κοινότητα με ενθουσιασμό ανακοίνωσε ότι βρέθηκε φάρμακο κατά του καρκίνου. Κατάφεραν οι επιστήμονες που ασχολούνται τόσες δεκαετίες με την ανίατη νόσο, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα, να δώσουν «όπλα» στον ανθρώπινο οργανισμό, για να αντιμετωπίζει τους κακοήθεις όγκους. Μια σπουδαία νίκη του ανθρώπινου πνεύματος, που θα προσφέρει ζωή σε εκατομμύρια ασθενείς. Από την άλλη, όμως, φαίνεται πως στο μυαλό ηγετών, που καθορίζουν την τύχη του πλανήτη μας, αυτή η ανθρώπινη ζωή κοστολογείται πολύ χαμηλά κι έτσι γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες ενός ανελέητου αιματοκυλίσματος σε χώρες με υψίστη γεωπολιτική σημασία, που προσελκύουν συγκρουόμενα συμφέροντα. Κάπου εκεί ανάμεσα βρίσκεται κι η δική μας χώρα κι ο Θεός να μας προστατεύει από τις εκρήξεις στην πυριτιδαποθήκη της Ανατολής.
Η δυσλειτουργία στον τρόπο και κυρίως στον χρόνο απόδοσης της δικαιοσύνης στη χώρα μας αποκαλύπτει μία άλλη συνιστώσα, που συντείνει στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Ο δολοφόνος του Π. Φύσσα πρόκειται σε λίγες ημέρες να αφεθεί ελεύθερος, λόγω λήξης του ανώτατου ορίου προφυλάκισης (30 μήνες). Από την άλλη, ακούγοντας τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες της μητέρας που κατέγραψε τις ασέλγειες σε βάρος της 8χρονης κόρης της κι οδήγησαν στη σύλληψη του διεστραμμένου δασκάλου στην Ιεράπετρα, αναρωτιέσαι τι αξία έχει η ζωή ενός τέτοιου καθάρματος.
Στη συμφωνία που υπογράφτηκε τον περασμένο Δεκέμβρη από 150 χώρες, στο πλαίσιο της Διεθνούς Διάσκεψης για την Κλιματική Αλλαγή, η συμμετοχή της Κίνας είχε εξέχουσα σημασία Στο Πεκίνο η ζωή είναι αφόρητη κι οι άνθρωποι κυκλοφορούν με μάσκες, λόγω των αυξημένων τιμών ατμοσφαιρικών ρύπων. Εικόνες με την πόλη βυθισμένη στο νέφος κάνουν τακτικά τον γύρο του κόσμου, προκαλώντας έντονη ανησυχία για τις επιπτώσεις της κινεζικής πολιτικής σε παγκόσμιο επίπεδο.
Δηλητηριάζουμε τη ζωή στον πλανήτη μας, δολοφονούμε εν ψυχρώ ό,τι αντιτίθεται στην ιδεολογία τους ή στα συμφέροντά τους, βιάζουμε την παιδική αθωότητα, ισοπεδώνουμε αξίες κι ιδανικά, οδηγούμαστε από απελπισία στην αυτοχειρία. Πρέπει να αντισταθούμε σ΄ αυτόν τον ηθικό ξεπεσμό. Υπάρχει πνευματική ανέχεια, που τροφοδοτεί τη σημερινή κρίση κι η ευθύνη μας βαρύνει όλους μας. Ο καθένας θα δώσει τον αγώνα του για αξιοπρέπεια, με πίστη σε παραδοσιακές αξίες, με στόχους υψηλούς, που δίνουν αξία τόσο στη ζωή, όσο και στον θάνατο. Διαφορετικά, θα αναρωτιόμαστε σαν τον άπελπιν Καρυωτάκη:
Πριν φτάσουμε στη μέση αυτού του δρόμου,
εχάσαμεν τη χρυσή πανοπλία,
και μόνο το μεγάλο ερώτημά μας
ολοένα πιο σφιχτά μας περιβάλλει.
Χωρίς πίστη κι αγάπη, χωρίς έρμα,
εγίναμε το λάφυρο του ανέμου
που αναστρέφει το πέλαγος. Θα βρούμε
τουλάχιστον το βυθό της αβύσσου;
