Ένα παιδάκι,

πάει να κοιμηθεί,

νάνι, μωρό μου!

Νάνι… νάνι!

Κλίνει τα ματάκια του

και ονειρεύεται,

νάνι, καλό μου!

Νάνι…νάνι!

Βλέπει ψηλά

και χαμογελά,

νάνι, γλυκό μου!

Νάνι… νάνι!

Βλέπει συννεφάκια,

βλέπει λουλουδάκια,

ναι, γιασεμάκι μου!

Νάνι …νάνι!

Βλέπει αστεράκια

κι όμορφα ζωάκια,

ναι, χελιδονάκι μου!

Νάνι…νάνι!

Βλέπει συννεφόπουλα,

βλέπει αστερόπουλα,

νάνι, χρυσό μου!

Νάνι…νάνι!

Και να μια σκάλα,

μέχρι τα ουράνια,

νάνι, αετέ μου!

Νάνι…νάνι!

Και με χαρά,

την ανεβαίνει,

νάνι, πρίγκιπά μου!

Νάνι…νάνι!

Και μικρά αγγελάκια,

το οδηγούν,

νάνι, αγάπη μου!

Νάνι… νάνι!

Μέχρι την πύλη,

του ουρανού,

νάνι, καρδιά μου!

Νάνι… νάνι!

Και ένα Φως,

σαν τον ήλιο,

νάνι, πνοή μου!

Νάνι… νάνι!

Το αγκαλιάζει

και το φιλά,

νάνι, ζωή μου!

Νάνι… νάνι!

Κι είναι το Φως,

του μικρού Χριστού,

νάνι, παιδί μου!

Νάνι… νάνι!

Γράφτηκε 10 Δεκεμβρίου 2009  για τον εγγονό  μου Ηρακλή!

Κι αφιερώνεται σε όλες τις μητέρες του κόσμου!