Ήξερα ότι θα έρθει μια μέρα που κάποιοι ερευνητές θα αμφισβητήσουν την αποτελεσματικότητα της σύγχρονης εκπαίδευσης.
Ίσως, κάποτε, τα δύο άρθρα των Κυριακάτικων Times της προηγούμενης εβδομαδας να περνούσαν απαρατήρητα. Όμως όχι τώρα. Παρατηρώ την κόρη μου και τους συμμαθητές της και διαπιστώνω ότι η αντίσταση στην γνωριμία με τις χαρές της λογοτεχνίας, των μαθηματικών και όλων των λοιπών μαθημάτων, είναι διαχρονική και ένα παγκόσμιο φαινόμενο.
Εδώ και χρόνια, η Tara που είναι η κομμώτρια μας, γνωρίζει αρκετά για την ανεπάρκεια της εκπαίδευσης αλλά ποιος ερευνητής τη ρώτησε? Ουδείς. Σε μια από τις τελευταίες επισκέψεις μας στην Tara, η κόρη μου υποβλήθηκε σε μερικές ερωτήσεις. Οι απαντήσεις ήταν σαφείς και ενδεικτικές της ευρύτερης τάσης αποφυγής της μάθησης.
‘Ποιο μάθημα σ’ αρέσει?’ ρώτησε η Tara.
‘Κανένα. Είναι όλα βαρετά.’
‘Σου αρέσει το σχολείο?’ συνέχισε ακάθεκτη η Tara.
‘Όχι, γιατί μας βάζουν και δουλεύουμε.’
‘Δεν μπορεί, κάτι θα υπάρχει που θα σου αρέσει,’ αναστέναξε η Tara.
‘Βεβαίως! Το διάλλειμα.’
Σ’ αυτό το σημείο η Tara παραιτήθηκε αλλά το ενδιαφέρον της κόρης μου αφυπνήστηκε. Η Tara έμαθε τα πάντα για την μικρο-κοινωνία της τάξης της κόρης μου, που αδυνατεί να καταλάβει την χρησιμότητα της εκπαίδευσης στην ενήλικη ζωή.
Προς επιβεβαίωση όλων όσων γνωρίζει η Tara εδώ και χρόνια, έρχονται δύο μελέτες: του Alain de Botton και της Carol Dweck.
Η ψυχολόγος Dweck του πανεπιστημίου Stanford της Καλιφόρνια, τονίζει ότι γονείς και σχολείο ασκούν μεγάλη πίεση για μεγάλες βαθμολογίες και ακαδημαϊκή επιτυχία. Φοβούμενοι λάθη και αποτυχίες, επεμβαίνουν σε όλα και οργανώνουν τα πάντα. Η Dweck βλέπει με θετικό μάτι τη δημιουργία ομάδων υποστήριξης, οι οποίες θα βοηθήσουν τους γονείς να ‘υπαναχωρήσουν’.
Ο De Botton με τη σειρά του, παρουσιάζει τις εμπειρίες του στο σχολείο του Harrow, με ‘εντατικό σεμινάριο στον Άρχοντα των Μυγών’’, του Golding. Όπως και τα παγιδευμένα παιδιά-ναυαγοί του μυθιστορήματος, έτσι και οι σύγχρονοι μαθητές βιώνουν, άδικα, τη βιαιότητα των συνομηλίκων τους. Κανένας, θύτης ή θύμα, δεν παίρνει εφόδια ζωής.
Στο Sunday Times Festival of Education, στο τέλος του Ιουνίου, ο De Botton θα προτείνει το συμπλήρωμα των μαθηματικών, γλώσσας και επιστήμης, με διδασκαλία τρόπων επιτυχίας στη ζωή. Πιο συγκεκριμένα, οι μαθητές θα διδάσκονται:
Έλεγχο συναισθημάτων (διατήρηση ψυχραιμίας κτλ.)
Διαχείριση χρημάτων
Προετοιμασία για τις ενδεχόμενες δυσκολίες της ζωής (δουλειά, σχέσεις κτλ.)
Οι περισσότεροι άνθρωποι, σύμφωνα με τους De Botton και Dweck, δεν αποτυγχάνουν στη ζωή λόγω ανεπαρκών επιστημονικών γνώσεων, αλλά γιατί δεν γνωρίζουν πώς να συνυπάρξουν με τους συνανθρώπους τους.
‘Εφόδια ζωής’ λοιπόν στο νέο πρόγραμμα μαθημάτων.
Αναρωτιέμαι…
Τμήματα ενηλίκων θα δημιουργήσουν?
