Γλυκιά μου, μητέρα, σας ντρόπιασα πάλι

κι έγινα αφορμή για σχόλια και συζητήσεις

και πόνεσα τον πατέρα και τ’ αδέλφια,

καθώς το όνομα μου έγινε τίτλος εφημερίδων

και για μια ακόμη φορά έσκυψαν το κεφάλι όλοι

κι ο Mάνος κι η Mαρίνα χάθηκαν απ’ το σπίτι,

απ’ το σπίτι μας, μητέρα, από κοντά σου.

Kαι σε ρωτώ, μητέρα, υπάρχει ελπίδα,

έστω μια λάμψη, μια αχτιδούλα μικρή,

έτσι, για να βρω τη δύναμη και πάλι,

να ξεκινήσω, ν’ αλλάξω ζωή;

Tο ξέρω, μητέρα, δε μου μιλάς

και δε σ’ ακούω καθόλου απόψε,

όμως το νοιώθω πως μ’ αγαπάς,

το νιώθω πώς κλαις, το νιώθω,

καθώς στο πρόσωπό σου, ξανά και ξανά,

δάκρυα αγάπης κυλάνε για μένα.

Γλυκιά μου, μητέρα, στήριξέ με,

σε παρακαλώ έλα κοντά μου, τώρα μητέρα,

εδώ στο κελί μου, δίπλα σε τόσους άλλους

κι αγκάλιασέ με, μητέρα, σε παρακαλώ τώρα

και μίλησέ μου, γλυκιά μου, μίλα μου συνεχώς...

μίλα μου, πες μου για τον πατέρα...

μίλα μου για τ’ αδέρφια, για τους φίλους,

τους φίλους της όμορφης γειτονιάς μας,

εκεί που πρωτόπαιζα, μητέρα, αγνά και ανέμελα

θυμάσαι, τους κλέφτες και αστυνόμους, τότε...

στην μικρή πλατεία, με τα λογής μαγαάκια,

σιμά με τις φωνές του κυρ-Oδυσσέα!

Καλή σου νύχτα,μητέρα !

ΑΦΙΕΡΩΜΑ : Για τα νιάτα  του κόσμου,που χάνονται καθημερινά στα ναρκωτικά, για τη μητέρα μας, το στήριγμα της ζωής μας.