(ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΤΗ 1995 – 2001)

Η έναρξη της διοργάνωσης του Αναγεννησιακού Φεστιβάλ στο Ρέθυμνο εξέφραζε, στην ουσία, την αγωνία των πολιτών και φορέων για την τύχη της παράδοσής μας και το ρόλο της στα δικά μας χρόνια.

Το Ρέθυμνο, πολιτεία που ζει ακόμα και αναπνέει την παράδοση της Αναγέννησης στην αρχιτεκτονική και οικιστική της έκφραση, στη μουσική, στο λόγο της (μαντινάδες και ρίμες) και σε πολλές άλλες εκδηλώσεις ζωής, πολύ σοφά συνέλαβε την ιδέα του Α.Φ. και το υπηρέτησε με πάθος για να το καταξιώσει στη συνείδηση τόσο των συμπολιτών μας όσο και των φίλων επισκεπτών του Ρεθύμνου, καθιστώντας το διεθνές πολιτιστικό γεγονός.

Το Φεστιβάλ ξεκίνησε το 1987 με συγκεκριμένο πρόσωπο την Κρητική Αναγέννηση και τις παράλληλες Αναγεννησιακές εκφράσεις της Ευρώπης (Αγγλία, Ιταλία, Γερμανία, κλπ). Οι εξακτινώσεις του στρέφονταν στο θέατρο, στη μουσική, στο χορό, στην επιστημονική έρευνα γύρω από την Αναγέννηση.

Με το χρόνο το Α.Φ. του Ρεθύμνου διεύρυνε τους ορίζοντές του καλύπτοντας χρονικά και τις παρυφές της Αναγέννησης, δηλαδή Μεσαιωνικές δημιουργίες και έργα Μπαρόκ. Συνέχιζε, βέβαια να φιλοξενεί σχήματα από όλη την Ελλάδα, αλλά και από το εξωτερικό για να υπηρετήσει τον Αναγεννησιακό του στόχο. Ταυτόχρονα υιοθέτησε και την ιδέα της συμπαραγωγής του Φεστιβάλ και της συνεργασίας του με πολιτιστικούς φορείς για την παραγωγή και παρουσίαση στο Φεστιβάλ, Αναγεννησιακών Θεατρικών, μουσικών, χορωδιακών και χορογραφικών έργων. Τέλος το Φεστιβάλ ξεκίνησε δικές του παραγωγές με συνεργάτες συμπολίτες και με έργα αποκλειστικά της Κρητικής Αναγέννησης στο θέατρο και στη μουσική. Η τελευταία αυτή απόφαση κορυφώνει, θα’ λεγε κανείς την αρχική σύλληψη και φιλοσοφία του Φεστιβάλ, που δεν σταμάτησε να είναι η γνωριμία με την παράδοσή μας και η αφύπνιση των σύγχρονων πνευματικών και καλλιτεχνικών δυνάμεων του Ρεθύμνου, οι οποίες καλούνται να ασκηθούν πάνω σ’ αυτήν την παράδοση και να βηματίσουν με δικό τους ανασασμό στη λαμπερή της κόψη.

Είναι φανερό πως το Α.Φ. πέραν της ποιοτικής του ψυχαγωγίας, γίνεται πια και σχολείο, που παιδεύονται και πνευματικά προβληματίζονται οι συμπολίτες μας με τη δική τους παράδοση και έκφραση.

Αυτή, ενδεχομένως, είναι και μοναδικότητα και διακριτότητα του Α.Φ. του Ρεθύμνου από άλλες καλοκαιρινές καλλιτεχνικές διοργανώσεις στην Ελληνική επικράτεια.

Στις 15 πρώτες διοργανώσεις του το Α.Φ παρουσίασε:

1. Θέατρο

α. Κρητική Αναγέννηση 15 έργα

β. Ευρωπαϊκή Αναγέννηση (Αγγλία, Ιταλία, Κύπρο, κλπ) 50 έργα

2. Μουσική

α. Ευρωπαϊκή Αναγεννησιακή μουσική 46 συναυλίες

β. Κρητική Αναγεννησιακή μουσική και έρευνα 6 συναυλίες

3. Χορό 22 παραστάσεις
4. Παράδοση 26 παραστάσεις
5. Εικαστικά 17 εκθέσεις
6. Διαλέξεις και συζητήσεις στρογγυλής τράπεζας 10
7. Αρχαίο και σύγχρονο θέατρο και σύγχρονη και συμφωνική μουσική – μπαλέτα πολυάριθμες (παραφεστιβαλικές) παραστάσεις (πάνω από 100).

Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποιες συμπαραγωγές του Α.Φ.:

1. «Ερωφύλη» του Γ. Χορτάτζη (Σκηνοθεσία) Ευαγγελάτου) συμπαραγωγή με ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης.
2. «Παμέλα» του Γκολτόνι (Σκηνοθεσία Ν. Χατζηπαπά) συμπαραγωγή με ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης.
3. «Πανώρια» του Γ. Χορτάτζη (Σκηνοθεσία _________) συμπαραγωγή με ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης.
4. «Ταρτούφος» του Μολιέρου (Σκηνοθεσία Τ. Μουδατσάκη) συμπαραγωγή με Θέατρο Vivi.
5. «Οι Ξιπασμένες ή Ψευτολόγιες» και «Γιατρός με το στανιό» του Μολιέρου (Σκηνοθεσία Τ. Μουδατσάκη) συμπαραγωγή με Θέατρο Vivi.
6. «Με το ίδιο Μέτρο» του Σαίξπηρ (Σκηνοθεσία Τ. Μουδατσάκη) συμπαραγωγή με Θέατρο Vivi.
7. «Φορτουνάτος» του Μάριου Αντώνιου Φώσκολου (Σκηνοθεσία Ζήνων Ζαννέτος) συμπαραγωγή με ΔΗ.ΘΕ. Ρεθύμνου.
8. «Θυσία του Αβραάμ» του Β. Κορνάρου (Σκηνοθεσία Ζ. Ζαννέτου) συμπαραγωγή με ΔΗ.ΘΕ.Ρεθύμνου.
9. «Λεόντιος Μαχαίρας» (Σκηνοθεσία Μ. Πιερής) συμπαραγωγή με το Πανεπιστήμιο Κύπρου
10. «Marco Polo» - «Commedia del’ Arte” συμπαραγωγή με Ιταλικό θίασο Musica Officinalis.
11. «Δρώμενα Αναγεννησιακά», στους δρόμους και πλατείες της πόλης, συμπαραγωγή με το Ιταλικό θέατρο δρόμου από το Καστενάζο της Ιταλίας (3 συνεχή έτη)
12. «Δρώμενα Αναγεννησιακά», στους δρόμους και πλατείες της πόλης, συμπαραγωγή με το Ιταλικό θίασο THEATRE C.U.T. LA STANTZA.
13. «Ιππικοί Αγώνες και Κονταρομαχίες», με το Μεσαιωνικό Ιππικό τμήμα του Καστενάζο.
14. «Μουσική Αναγεννησιακή», συμπαραγωγή με Γερμανικό σύνολο Musica Antiqua Ambergensis Regensburg.
15. «Αναγεννησιακό Μουσικό και χορευτικό συγκρότημα», συμπαραγωγή με Γερμανικό σύνολο Duo Mediterraneo.
16. «Μουσικά σύνολα», συμπαραγωγή Α.Φ. – Μάνος Μουντάκης – «Τερψιχόρη» Ερωτικοί διάλογοι στα παράλια της Μεσογείου.
17. «Τον καιρό της Βενεθιάς» Μ. Μουντάκης και Α.Φ.. Μία μουσική περιήγηση στα κάστρα και στα Καστέλια της Βενετοκρατούμενης Κρήτης.
18. Κρήτη – Μικρά Ασία Μουσικοί Διάλογοι Α.Φ. και Μάνος Μουντάκης, Μικρασιάτικες Επιρροές στην κρητική μουσική παράδοση. * Συνεργασία με όλα τα Ελληνικά Μουσικά Αναγεννησιακά συγκροτήματα μετά από παραγγελίες του Α.Φ.
19. ΙΝΤΕΡΜΕΔΙΑ (Ελευθερωμένη Ιερουσαλήμ) – Γεωργίου Χορτάτση, συμπαραγωγή με θεατρική ομάδα Ρεθύμνου «Αναγέννηση» (Σκηνοθεσία Ζ. Ζαννέτου)
20. «Φορτουνάτος» του Μάρκου Αντωνίου Φώσκολου (Σκηνοθεσία Τ. Μουδατσάκη) συμπαραγωγή με θέατρο Vivi.
21. «ΣΤΑΘΗΣ» (Κρητική Αναγεννησιακή Κωμωδία) Αγνώστου Κρητός. (Σκηνοθεσία Ζ. Ζαννέτος).
22. «Εύμορφη Βοσκοπούλα» Αγνώστου Κρητός (Σκηνοθεσία Ζ. Ζαννέτου). Συμπαραγωγή με θεατρική ομάδα Ρεθύμνου «Αναγέννηση».

Οι παραγωγές αυτές του Α.Φ. δραματοποιήθηκαν και προσαρμόστηκαν στη σκηνή και διδάχτηκαν από συντελεστές εξ ολοκλήρου Ρεθυμνιώτες. Όπως π.χ. η παράσταση «Βοσκοπούλα η Εύμορφη» ήταν αποκλειστικό γέννημα της παιδευτικής προσφοράς του Α.Φ..

Περιέλαβε όλα τα ζητούμενα:

Α. Φιλολογική εργασία (το ποίημα συμπληρώθηκε με 500 περίπου στίχους για να διασκευαστεί σε θεατρικό έργο. Ο τρόπος της διασκευής επαινέθηκε από ειδικούς, (π.χ. Στυλιανός Αλεξίου) και προβάλλεται ως σημαντική δημιουργική επιρροή του Α.Φ. σε συμπολίτες μας.

Β. Μουσική δημιουργία.

Γ. Εικαστική δημιουργία.

και Δ. Χορογραφική άποψη.

Όλοι οι συντελεστές του έργου Ρεθυμνιώτες, κάτω από την προσφερόμενη γοητεία του Φεστιβάλ, εξέπληξαν με το αποτέλεσμα της δουλειάς τους. Αλλά και οι ηθοποιοί, νέοι ερασιτέχνες του Ρεθύμνου, ανάστησαν με τρόπο ζηλευτό την μουσικότητα της κρητικής τοπολαλιάς του 17^ου αιώνα ως άξιοι κληρονόμοι της, που τη φέρουν ακόμα μέσα τους ως ρυθμό ζωής και βιώματος.

Το Αναγεννησιακό Φεστιβάλ του Ρεθύμνου διεύρυνε τον κύκλο των εκδηλώσεών του ώστε στη δίμηνη και πλέον διάρκειά του να φιλοξενεί, ως παρα - Φεστιβαλικές παρουσιάσεις, έργα της Αρχαίας ή νεώτερης Ελληνικής και ξένης γραμματείας ή συναυλίες και χοροδράματα με έργα κλασσικά ή σύγχρονα. Και τούτο για να δίνεται η δυνατότητα στους συμπολίτες, χωρίς να νοθεύεται το Αναγεννησιακό πρόσωπο του Φεστιβάλ, να προβάλλονται με έργα χρονικά προγενέστερα ή μεταγενέστερα της Αναγέννησης για ένα συγκριτικό καλλιτεχνικό διάλογο γόνιμο και δημιουργικό.

Δεν πρέπει να παραβλεφθεί το γεγονός ότι θεατρικά, Μουσικά, χορογραφικά συγκροτήματα επιλέγουν Αναγεννησιακά έργα, την περίοδο αυτή, προσβλέποντας στο Φεστιβάλ του Ρεθύμνου για να δείξουν τη δουλειά τους, ενώ, μέσω των τουριστικών πρακτορείων πολλοί Ευρωπαίοι συνδυάζουν τις διακοπές τους με την παρακολούθηση Αναγεννησιακής δημιουργίας στο Φεστιβάλ του Ρεθύμνου από ‘Έλληνες ή Ευρωπαίους δημιουργούς.

Κατά την περίοδο 1995- 2001 το Αναγεννησιακό Φεστιβάλ:

1) Πολλαπλασίασε, ως ήταν φυσικό, τον αριθμό των εκδηλώσεων.

2) Διεύρυνε την εμβέλεια της φήμης του Φεστιβάλ, αφού φιλοξένησε παραστάσεις από Αγγλία, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία, Κίνα, Κύπρο, κ.λ.π. καθιστώντας το σ’ ένα μέτρο διεθνές.

3) Λειτούργησε ως δείκτης της Ρεθυμνιώτικης φιλοξενίας, αν κρίνω από τις δεκάδες των επιστολών καλλιτεχνών που έλαβαν μέρος στο Φεστιβάλ.

4) Οργάνωσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα μεταμεσονύχτιες συναυλίες και περιπάτους με φανούς και μουσική στο φρούριο Φορτέτσα, οι οποίες ικανοποίησαν εξαιρετικά τους ξένους επισκέπτες της πόλης μας.

5) Οργάνωσε επίσης για πρώτη φορά στην Ελλάδα πρωινές συναυλίες (πριν την ανατολή του ηλίου 4-7 π.μ.) στις οποίες προσφερόταν και πρωινό ρόφημα στον κόσμο. Στις εκδηλώσεις αυτές η ανταπόκριση του κοινού ήταν εντυπωσιακή. (σε κάθε περίπτωση πάνω από 1.200 άτομα). Οι κριτικές ήταν άριστες ώστε να μας μιμηθούν πολλές πόλεις στην υπόλοιπη Ελλάδα.

6) Εξέδωσε την εφημερίδα του Αναγεννησιακού Φεστιβάλ.

7) Εξέδωσε τα γνωστά λευκώματα του Αναγεννησιακού Φεστιβάλ.

8) Aναφέρω εδώ τις προσπάθειες για την οργάνωση κάθε χρόνο των συναυλιών της Πειραματικής Συμφωνικής Ορχήστρας με τον Χαράλαμπο Πραματευτάκη και ένα σύνολο καλλιτεχνών Ρεθυμνίων, Ελλήνων και Ευρωπαίων καταξιωμένων μουσικών, και τις συναυλίες γα το έτος Μπαχ, καθώς επίσης και τη συναυλία με το ορατόριο «Θεός αγάπη εστί».

9) Τη συναυλία με το συμφωνικό έργο «’Αξιο Εστί» του Μίκη Θεοδωράκη – Οδ. Ελύτη, με όλες τις χορωδίες της Κρήτης και του Πανεπιστημίου Κρήτης, υπό την διεύθυνση του Μύρωνα Μιχαΐλίδη. (Για την εκδήλωση αυτή εκφράστηκε κολακευτικά ο Μίκης Θεοδωράκης επιτρέποντας μάλιστα την έκδοση cd με το έργο αυτό).

10) Τις συναυλίες της Ορχήστρας του Γ’ Προγράμματος της ΕΡΤ με τον Γεώργιο Τσαγκάρη – Ερωτόκριτος του Βιτσέντζου Κορνάρου, κ.α.

11) Τα μπαλέτα Μπολσόϊ (4 χρονιές).

12) Τα Γεωργιανά Μπαλέτα

13) Τα μπαλέτα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (4 χρονιές).

14) Τη συναυλία Νίκου Μαμαγκάκη «Εγκώμιο στους: Γιώργο Χορτάτζη- Παντελή Πρεβελάκη- Ανδρέα Ροδινό και Γιώργο Καλομενόπουλο.

15) Τους αγώνες – προσπάθειες για το στήσιμο των παραστάσεων του Δημοτικού Θεάτρου.

16) Την Όπερα του Πεκίνου της Κίνας (Με την «Μήδεια» του Ευριπίδη).

17) Απάχηδες της Λυρικής Σκηνής.

18) Τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.

19) Την θεατρική ομάδα «Θεώρησ绨του Ρεθυμνιώτη Θεατρολόγου Γιώργου Χατζηδάκη, με εξαιρετικές παραστάσεις από την Ελληνική μυθολογία και Αναγέννηση σε πρωτότυπα κείμενα και σκηνοθεσία του ιδίου.

* Την περίοδο αυτή ο Αθηναϊκός τύπος παίνεσε επανειλημμένως το Α. Φ. Συγκεκριμένα: α) Η «Καθημερινή της Κυριακής» στο φύλλο της 19ης/ 7/ 1998, σε ολοσέλιδο αφιέρωμα αναφέρει έρευνα μεταξύ πεντακοσίων Αναγεννησιακών Εκδηλώσεων στον κόσμο (Αμερικής και Ευρώπης) στην οποία έρευνα κατατάσσει το Α.Φ. πρώτο, και αναφέρει μεταξύ άλλων: «Το Α.Φ. του Ρεθύμνου ωστόσο είναι αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο το εντελέστερο και το ομορφότερο.»

β) Η «Αυγή», στο Κυριακάτικο φύλλο της 5^ης/ 10 / 1997 αναφέρει μεταξύ άλλων : «….. τελειώνοντας κατά την πιο αντικειμενική και ανεπηρέαστη άποψη το Α.Φ. Ρεθύμνου είναι η σημαντικότερη διοργάνωση όλης της Ελλάδας και παρακολουθείται από ένα μεγάλο αριθμό θεατών Ελλήνων και ξένων. Αν το χαρακτηρίσουμε ισχυρό πολιτιστικό ανάχωμα του εκμαυλισμού δεν θα υπερβάλουμε καθόλου.»

γ) Επίσης περιοδικά όπως : αα) το «Τηλέραμα», σχολιάζουν με ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στις 2/10/ 1998, το Α.Φ. Ρεθύμνου. ββ) η «Ραδιοτηλεόραση» στις 6/9/ 1997 κάνει πολλές αναφορές αξιολογώντας το Α.Φ. Ρεθύμνου ως το καλύτερο.

Και δ) Ο «Επίλογος», στην ετήσια έκδοσή του αξιολόγησης των πολιτιστικών δραστηριοτήτων στην Ελλάδα, αφιερώνει κάθε χρόνο σημαντικά άρθρα στο Α.Φ. Ρεθύμνου.

* Τέλος, υπενθυμίζω ότι το Α.Φ. Ρεθύμνου κατά τα έτη 1990- 2000- 2001προτάθηκε στην επιτροπή απονομής Βραβείων «Κάρολος Κουν» για το βραβείο «καλύτερης Πολιτιστικής Οργάνωσης της Περιφέρειας». Όλα τα έτη αυτά ήταν στην πρώτη τριάδα των φιναλίστ την ημέρα της απονομής στο Μέγαρο Μουσικής, όπου οι υπεύθυνοι του Φεστιβάλ ήταν προσκεκλημένοι και παρόντες.

Δυστυχώς δεν ευτυχήσαμε για το πρώτο βραβείο.

Σαν δημοτική οργάνωση το Αναγεννησιακό Φεστιβάλ όφειλε να προσφέρει στους επισκέπτες- τουρίστες καθημερινές εκδηλώσεις. (για λόγους πρακτικούς και οικονομίας συμπεριελήφθησαν στο πρόγραμμα με διαφορετική σήμανση όλες οι θερινές ποιοτικές εκδηλώσεις).

Ο εμπλουτισμός του περιεχομένου του Αναγεννησιακού Φεστιβάλ έγινε χωρίς να αλλοιωθεί ο Αναγεννησιακός χαρακτήρας του. Οι επιλεγμένες παραστάσεις του αρχαίου δράματος και κωμωδίας λειτούργησαν μαζί με τα αναγεννησιακά έργα ως διαχρονικό μάθημα του πολιτισμού και σαν πρόκληση για τη σύγχρονη δημιουργία. Κυριάρχησε η άποψη πως ο Αναγεννησιακός χαρακτήρας της πόλης και κατ’ επέκταση του Φεστιβάλ της, δεν ανάγεται σε μια εποχή που ήταν αποκομμένη από προγενέστερες περιόδους. Η αναγέννηση ήταν προέκταση της αρχαιοελληνικής σκέψης. Ο Μολιέρος, ο Σαίξπηρ και ο Γκολντόνι συνδέονται ευθέως με τον Μένανδρο, κι’ αυτός με τον Αριστοφάνη.

Η αναγεννησιακή τέχνη εξ’ άλλου δεν υπήρξε στείρα. Επηρέασε πολλά κατοπινά είδη και έτσι το Φεστιβάλ υποχρεούται να έχει ευρύτερες συμμετοχές. (Ειδάλλως κινδυνεύει να καταντήσει σ’ ένα βαρετό φολκλόρ). Αρκεί βέβαια με κάποιο τρόπο να φαίνονται η συνέχεια και η συγγένεια των ειδών πολιτισμού.

Το Αναγεννησιακό Φεστιβάλ λειτούργησε κατά τα έτη 1995 – 1998 και 1998- 2001 με δύο πενταμελείς επιτροπές αποτελούμενες από:

• Δύο δημοτικούς Συμβούλους: τον ομιλούντα (ΔΣ), και τους, Ευάγγελο Μουνδριανάκη (ΔΣ), Ζήνωνα Ζαννέτο (Φιλόλογο), Τηλέμαχο Μουδατσάκη (Σκηνοθέτη) και Χαράλαμπο Πραματευτάκη (Μουσικοσυνθέτη).
• Δύο δημοτικούς Συμβούλους: τον ομιλούντα (ΔΣ), και τους, Μανώλη Αναγνωστάκη (ΔΣ), Ζήνωνα Ζαννέτο (Φιλόλογο), Στέλλα Καλογεράκη (Αρχαιολόγο) και Χαράλαμπο Πραματευτάκη (Μουσικοσυνθέτη).
• Την ευθύνη της δημοσιογραφικής υποστήριξης για όλη την Ελλάδα ασκούσε επιτυχώς τα χρόνια αυτά η κ. Εύα Λαδιά, συντονίζοντας και άλλους συναδέλφους της δημοσιογράφους.
• Την γραμματειακή υποστήριξη (ανιδιοτελώς) είχε η μαθηματικός Λίτσα Πισκοπάκη.
• Και περίπου 50 νέες και νέοι βοηθούσαν γενικά στη λειτουργία του θεάτρου «Ερωφίλη» κατά την διάρκεια των παραστάσεων, κ.α.

Αγαπητοί φίλοι,

Όταν ο Μπουνιαλής στον «Κρητικό του Πόλεμο» καυχόταν το 17^ο αιώνα για το Ρέθεμνος και τους ανθρώπους του, ουσιαστικά διέσωζε την κοινή πεποίθηση που κυκλοφορούσε αιώνες πιο πριν σ’ ολόκληρη την Κρήτη, πως το Ρέθυμνο είναι η πολιτεία των Γραμμάτων και των Τεχνών, η Πολιτεία του πολιτισμού.

Μα και ο μεγάλος σύγχρονος Παντελής Πρεβελάκης, εκφραστής της Ρεθεμνιώτικης ψυχής και λάτρης της Πολιτείας μας, στις 29 Οκτωβρίου 1977 στην αίθουσα του Ωδείου, που φέρει το όνομά του., στον εορτασμό για τα σαράντα χρόνια από τη συγγραφή του έργου του «Το χρονικό μιας πολιτείας» στο λόγο που εκφώνησε με τίτλο «Το Ρέθεμνος ως ύφος ζωής» μας λέει: «Το Ρέθεμνος ………….. κατοικείται από πολίτες αγαθούς, σεμνούς, διαβασμένους και καλότροπους ………… Πολίτες που τους χαρακτηρίζει η αγαθότητα, η σεμνοπρέπεια, η δίψα της μάθησης, η ευπροσηγορία, ο πολιτισμός……..   Ήταν λοιπόν πολιτισμένοι οι πατέρες μας? Πολιτισμένοι, ναι! Με όλη την σημασία της λέξης……….. Ο πολιτισμός είναι ένα σύστημα αξιών που δίνει σταθερή απάντηση στα βασικά ερωτήματα: Τι είναι δίκαιο, σωστό, πρεπούμενο».

Ο πολιτισμός λοιπόν όπως προκύπτει από τα παραπάνω, είναι κάτι σαν «κληρονομικό γονίδιο» για το Ρεθυμνιώτη, που διαμόρφωσε το ήθος και το χαρακτήρα, ακριβώς, με την αναστροφή του με τα Γράμματα και τις Τέχνες, με την πολιτιστική έκφραση και ανάσα.

Ο άνθρωπος δεν ζει μονάχα με ψωμί, διψάει και για το μάννα της ψυχής, που είναι ο πολιτισμός με τα πνευματικά και καλλιτεχνικά του επιτεύγματα. Η πόλη του Ρεθύμνου είναι ζωντανός οργανισμός, του οποίου η καρδιά και ο παλμός είναι η Παλιά Πόλη.

Ο Δήμος είναι ο κύριος οφειλέτης για πολιτιστική προσφορά και για την ύπαρξη ενός δημιουργικού διαλόγου που θα αξιοποιήσει όλες τις πολιτιστικές δυνάμεις των συμπολιτών μας, το μεράκι και τις ευαισθησίες τους. Τα καλλιτεχνικά και πνευματικά μικρά και μεγάλα οράματά τους. Να ενθαρρύνει και να προβάλει κάθε φιλόδοξη πολιτιστική έκφραση του Ρεθεμνιώτικου δυναμικού και μαζί με ό,τι καταξιωμένο υπάρχει και γίνεται σήμερα να πλάσει το νέο πολιτιστικό πρόσωπο του αύριο. Την πνευματική και καλλιτεχνική παρουσία του Ρεθύμνου στο νέο αιώνα.

Η φιλοδοξία αυτή είναι η γλώσσα της αγάπης προς τον τόπο μας και εκπορεύεται από μια καθολική έγνοια για το Ρέθυμνο, έξω και πέρα από κομματικές μικροψυχίες ή υπολογισμούς. Είναι ο μοχλός της Πανρεθεμνιώτικης συστράτευσης για έργα διαχρονικά που θα μας κάνουν περήφανους για την ύπαρξή μας.

Τέλος πρέπει να εκφράσω τη χαρά μου και την εμπιστοσύνη μου για τα νέα πρόσωπα που κλήθηκαν να βοηθήσουν στην οργάνωση του Αναγεννησιακού Φεστιβάλ, τον Γιώργο Κουμεντάκη και την Ελευθερία Μιχάλα, και βέβαια την Πέπη Μπιρλιράκη- Μαμαλάκη που ελπίζω ότι θα συνεχίσει να πράττει το καλύτερο.

Βαγγέλης Στεφανάκης