Όταν με το καλό κάποτε ξαναγίνουμε «κανονική» και αυτεξούσια χώρα, θα πρέπει να θυμηθούν κάποιοι να τιμήσουν τις 397 υπαλλήλους –καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, γιατί ξεφτίλισαν κανονικά το σύνολο των «εξουσιών» που υποτίθεται σε μια δημοκρατία είναι «διακριτές».
Επί μήνες έξω απ’ το Υπουργείο, αποτελούσαν ίσως τη μόνη ΦΩΝΗ, που θύμιζε καθημερινά την εκτροπή του πολιτεύματος της χώρας. Πολέμησαν, κέρδισαν, προπηλακίστηκαν, δικαιώθηκαν και απέδειξαν την αξία 397 ΓΥΝΑΙΚΩΝ, που αναμετρήθηκαν άνισα με τις πολιτικές «μορφές», που κατά ομολογία τους την ίδια ώρα που αυτές οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ-ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ, έτρωγαν ξύλο διεκδικώντας τα αυτονόητα δικαιώματά τους, αυτοί έτρωγαν …σούσι και χαριεντίζοντας με τ’ αφεντικά τους (!!!)
Εννοείται βέβαια πως ο Άρειος Πάγος αναίρεσε την δικαίωσή τους απ’ το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Όχι , όχι δεν πρόκειται για διαπλοκή εκτελεστικής- δικαστικής εξουσίας, η «κακιά» η ώρα ήταν!!! Η ντροπή άλλωστε έχει χαθεί προ πολλού και τα «φύλλα συκής» έχουν χαθεί και αυτά.
Οι αποφάσεις πάντως της «δικαιοσύνης»- αναφέρομαι στη γενική έννοια του όρου- είναι «περίεργες» τελευταία. «κατ’ οίκον» περιορισμός για κάποιους, «απαγόρευση» πολιτικών ομιλιών γι’ άλλους, εγγύηση του αστρονομικού ποσού των …30.000 ευρώ για τον Παπακωνσταντίνου, νομιμοποίηση του αυθαιρέτου των 70.000τμ στο mall με παράβολο 10.000 ευρώ!!!
Η επιβεβαίωση της απόλυτης ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ που βρίσκεται η χώρα, ήρθε απ’ το χτύπημα του «παλικαρά» μπάτσου- ο συγκεκριμένος ήταν «μπάτσος» και όχι προστάτης του πολίτη-και το πρωτοσέλιδο των New York Times (!!!) με τις προπηλακιζόμενες καθαρίστριες του υπ.οικ. Το πρωτοσέλιδο αυτό κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι η μεγαλύτερη ξεφτίλα της εκτελεστικής εξουσίας, κατά την περίοδο της μεταπολιτευτικής αστικής «δημοκρατίας» μας, ένα κανονικό όνειδος που θα γίνει «εφιάλτης» στους τυπάκους, μόλις αυτοί χωνέψουν το …σούσι!!!
Υγ. Κρίμα που όλοι οι Έλληνες δεν είναι «καθαρίστριες»!!! Ίσως ζούσαμε σε καθεστώς ελευθερίας σήμερα και δε θα ήμασταν ραγιαδοποιημένοι πολίτες ενός τόπου που ξεπουλιέται…
