Γράφει ο Χαράλαμπος Ν. Κοκονάς
Οι εκλογές τελείωσαν, ζήτω οι εκλογές. Κάπως έτσι φαίνεται πως αντιλαμβάνονται τις πολιτικές εξελίξεις ορισμένα πολιτικά στελέχη, με μακρά παράδοση σε κυβερνητικές θέσεις, που δεν εννοούν να αποδεχτούν την ιδέα ότι η χώρα μπορεί να συνεχίζει να υπάρχει και χωρίς αυτούς σε κυβερνητικά πόστα.
Γι αυτό έχουν αρχίσει ήδη να πιάνουν «στασίδι» στον επόμενο σταθμό της πολιτικής αναμέτρησης, αναζητώντας ρόλο μεσολαβητή. Το παράδοξο, αλλά απολύτως κατανοήτό για τους γνώστες της πρόσφατης ιστορίας είναι πως όλοι αυτοί που ξαφνικά ανακάλυψαν ότι θέλουν να συμμαχήσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι εκείνοι που έχουν ακούσει και υποστεί τα μύρια όσα από τα στελέχη της Κουμουνδούρου όταν ήταν σε κυβερνητικές θέσεις λίγα χρόνια πριν. Το χειρότερο για τα άλλοτε ισχυρά και πάντως ευνοημένα από την... τύχη στελέχη του ΠΑΣΟΚ είναι πως δε ρώτησαν αν τους θέλουν και κυρίως αν τους χρειάζονται στο ΣΥΡΙΖΑ. Όσοι φροντισαν να κάνουν εγκαίρως τη στροφή και να πιάσουν θέσεις στο κόμμα της χώρας... εξασφάλισαν μια κάποια συνέχεια στην πολιτική τους σταδιοδρομία. Αντιθέτως οι όψιμοι μεσάζοντες φαίνεται πως θα μείνουν με τις προσδοκίες, καθώς η ισχυρή στενή ομάδα όσων κάνουν κουμάντο στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν δείχνει καμία αγωνία για τα ορφανά του ΠΑΣΟΚ. Όλοι αυτοί που ξέχασαν τον αυτόνομο ρόλο του κόμματός τους δεν θέλουν να κατανοήσουν πως οι πολίτες που θα αποφασίσουν να πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να το πράξουν από μόνοι τους και δεν χρειάζονται τους αυτόκλητους μεσολαβητές. Αν η πρόταση της Δημοκρατικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ ή όπως αλλιώς τη βαπτίσουν έως τις επόμενες εκλογές, δεν έχει δική της πολιτική πρότασης και κινείται ως περιφερόμενο δεκανίκι είτε δεξιά είτε αριστερά, απλώς δεν θα έχει καμία τύχη.
Η ιστορία της ΔΗΜΑΡ με τις παλινωδίες και το θολό στίγμα είναι ένα καλό παράδειγμα για το τι πρόκειται να συμβεί αν το ΠΑΣΟΚ κάνει τα ίδια λάθη. Οι ιστορικές αναφορές της παράταξης δεν μπορεί να στενεύουν για να εξυπηρετηθούν οι προσωπικοί στόχοι ορισμένωνς τελεχών της που δεν αντέχουνς τη μοναξιά τους. Ο διάλγος για την ανασύσταση του χώρου δεν μπορεί να γίνεται για να εξασφαλίσουν ορισμένοι μικροεξουσίες, τις οποίες θα μεταφέρουν ως δάνειες δυνάμεις κάπου αλλού.
