Υπέρμαχοι Στρατηγοί (Ε.Ο-Ι.Π…..)
Ως σπουργίτης τουρτουρίζοντας το καταχείμωνο προσήλθα - τότε – και γαντζώθηκα στο υπέρθυρο της υπηρεσιακής σας στέγης ζητώντας προστασία. Για να βρω στο πρόσωπο σας υπηρεσιακή υπευθυνότητα και ανθρώπινη κατανόηση και ενδιαφέρον. Παράλληλα όμως διεπίστωσα ανυπακοή, παρακοή, αδιαφορία και ανευθυνότητα από τους υφισταμένους σας. Γι’ αυτό γράφονται αυτά τα πηγαία και αυθόρμητα ανθρώπινα και ελληνικά λόγια.
Πάει αρκετός καιρός τώρα που αθρόα και αθέατα εισέβαλαν κακόβουλα στοιχεία στην ενεργειακή σας παρεμβολή, έμπλεα πολλών μεταδοτικών νόσων. Σιγά-σιγά με το χρόνο απέκτησαν δύναμη και εξουσία κραδαίνοντας την ως τον γνωστό Κρητικό στοίχο: Εγώ ‘μαι της αστραπής παιδί και της βροντής εγγόνι, σαν θέλω αστράφτει και βροντά σαν θέλω ξημερώνει. Έτσι άλλαξαν ή αλλοίωσαν τον παραδοσιακό χαρακτήρα και την αποστολή της αστυνομίας. Γι’ αυτό και σήμερα ουδείς λόγος γίνεται- πάρεργο έργο θεωρούμενο - να σκαρφαλώνετε βουνά και να χώνεστε σε δάση, να ξενυχτάτε σε χαράδρες και να κοιμάστε σε σπηλιές, προκειμένου να συλλάβατε κακοποιούς, άναρχους, φυγόδικους και επικίνδυνους ανθρώπους. Διότι απλούστατα ο αύλειος χώρος σας από άγνοια ή αδυναμία ή επιρροή ή υπερσύγχρονων ιδεών και αντιλήψεων έγινε ανοχή ή αποδοχή πάσης παράβασης του νόμου και παρέλκυση της ηθικής.
Ως ράβδος Κίρκης μετέβαλλων την κοινωνία οτέ μεν ως άβουλη αγέλη χοίρων, οτέ δε ως αιθεροβάμονες ταξιδιώτες επί φουσκωτού σχίζοντας τα αφρισμένα κύματα. Και άλλοτε πάλι ως φωτεινή λάμπα του ψαρά βυθισμένη στα ύδατα προσελκύοντας και παραπλανώντας πλήθος ιχθύων. Με συνέπεια ο νομοταγής πολίτης να ρίπτεται στο πεζοδρόμιο απροστάτευτος. Ο φαύλος να εγκαθίσταται κατάκαρδα της κοινωνίας, ο προβληματικός να γίνεται στέλεχος του κρατικού μηχανισμού και ο νουνεχής να τίθεται σε καραντίνα. Η ενάρετη γυνή να βρίσκεται παράμερα της σκάλας και η ελευθεριάζουσα να σκαρφαλώνει αυτή κατάκορφα. Το ψέμα κανόνας της καθημερινότητας, η αυθαιρεσία καύχηση, η παρέλκυση των κοινωνικών κανόνων έπαινος. Μπάχαλο η ζωή ως εισβολή ταύρου εις υαλοπωλείο.
Η Πρόοδος ως πύργος Βαβέλ, η ευμάρεια ως αναρρίχηση κάμπιας στο φύλλο του φυτού, η συναλλαγή ως ο σκύλος με τη γάτα και η γάτα με το ποντίκι. Η επικοινωνία ως το σύστημα μορς παπαγάλου, ιχθύος, σαύρας και λακονιού. Ο πνευματικός και ηθικός κόσμος από μυσταγωγός ευρωκυνηγός. Η οικογένεια με υψηλό πυρετό σε αναρρωτήριο. Η ομορφιά της ζωής ως ήθη και παραδώσεις ή αλλοιώθηκαν ή αποδυναμώθησαν ή ολότελα χάθησαν ως πρόσκρουση πλοιαρίου σε Φαλκονέρα.
Παντού απλώνεται η σκιά του άγριου ανθρώπου με πνεύμα εξουθένωσης μοιρολατρίας χλευασμού και ταπείνωσης ως Δημητριάδιο σκίτσο ή το αρνητικό φιλμ της φωτογραφίας. Εικόνα για την οποία δεν χαίρονται ούτε οι άσπονδοι εχθροί μας, ούτε οι καρδιακοί φίλοι μας. Ούτε οι όμοροι γείτονες, ούτε οι μακρινοί λαοί. Ούτε εσείς αυτοί μπορείτε να αισθάνεστε ευχαριστημένοι, ούτε κανένας εκ των ανθρώπων, διότι καθένας γνωρίζει ως η ρουλέτα γυρίζει θα βρεθεί στη ίδια θέση του ταλαίπωρου πολίτη. Εικόνα όνειδος του ανθρώπινου γένους.
Το όζο της βιόσφαιρας έχει αυξηθεί επικίνδυνα. Το οξυγόνο της κοινωνίας έχει αραιώσει ασφυκτικά. Ως βόμβα νιτρογώνου να έχει επιπέσει στην Ελληνική κοινωνία, η χειρότερη εκείνη της ατομικής βόμβας, γι’ αυτό και το Ναγκασάκι πρέπει να διδάσκει καθένα μικρό ή μεγάλο μορφωμένο ή αμόρφωτο. Παντού σήψης και αποσύνθεση ως βαριά μπόχα Αυγείου στάβλου. Γι’ αυτό κι η Ελλάδα ως λίθος Σισύπου κατρακυλά για τον πάτο. Με σβελτοσύνη και ταχύτητα προστρέξετε να εμποδίσετε το κατρακύλισμα. Τούτο δε ως ιστορική ανάγκη και προοπτική για το αύριο. Την λεοντή περιβαλλόμενη και την άτρωτο ασπίδα κραδαίνοντας, μετατρέψετε την σαρισοφόρο φάλαγγα σας –με ιδιαίτερη έμφαση τη νεάζουσα πτέρυγα αυτής- εις ευεργετική δύναμη αναγέννησης και αναζωογόνησης του τόπου ως «ασάλευτο τοίχος» της αληθινής προόδου και ανάπτυξης. Για ένα ελπιδοφόρο αύριο για ένα φεγγοβόλο ξημέρωμα.
Εσείς αυτοί άγρυπνοι φύλακες του φιλήσυχου πολίτη φιλοδοξήσατε να γίνεται η προσδοκία για μια ευημερούσα και πολιτισμένη Ελλάδα, σχολείο του οικουμενισμού ως έκπαλε: Της μάθησης η βρώση και το θρονί της αρετής και ο ποταμός της γνώσης. Και με μαραθώνιο την ιαχή μεταγλωττισμένη ως: Η Ελλάδα δεν πεθαίνει… λίγο ξαποσταίνει… και ξανά μπροστά τραβά. Και να προχωρήσετε με τολμηρούς τους βηματισμούς κάτω από την ενθαρρυντική σκιά του Πανός. Και να είστε βέβαιοι ότι ολόκληρος η Ελληνική πολιτεία (Ελληνισμός) θέλει αναπεύσει στην οιακοστρόφο στρατηγία σας: Τα νικητήρια ,ως λυτρωθήσα των δυνών ευχαριστήρια.
Όσον αφορά το προσωπικό μου θέμα, αυθαίρετα το χειρίζονται αστυνομικά όργανα, ως η ζωή μου ερήμην εμού να κυλά. Μέθοδος οι διδασκόμενοι εκείνη της δολιοφθοράς και καταστροφών ή το ψευδεπίγραφων φύση και θέση «Ανήκατε μάχα» για κάθε παράβαση του Νόμου και των κοινωνικών κανόνων. Ότι όμορφο σκέπτομαι και πράττω ή το αλλοιώνουν ή το αφανίζουν και στη θέση του αφήνουν ένα άσχημο μοτίβο ζωής. Νιτσεϊκής έμπνευσης, Ζαρατούστρα έκφραση και Ιαμπερίου παρακολούθηση. Διό και το αφήνω «ως εξ απαλών ονύχων» εις την ανθρώπινη συνείδηση σας και υπηρεσιακή εύθηνη, ως δικαίωμα ζωής.
Εγώ αυτός με συνεχόμενες τις δυνάμεις μου ίσταμαι πάντα επί των επάλξεων αγραυλώντας και κρούοντας τη θήρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διακαώς αναζητώ να έχω το δικαίωμα φιλήσυχα και ανεμπόδιστα να ζήσω την απλοϊκή οικογενειακή μου ζωή.
Άραγε 82 και πλέον χρόνια ανελέητης δίωξης μου με ανυπολόγιστες τις φθορές και καταστροφές στην προσωπική, οικογενειακή και οικονομική μου ζωή με ταπεινώσεις, φυλακίσεις, διασυρμούς, παρεμπόδιση της προόδου μου. Χωρίς εγώ ποτέ να σας δώσω αφορμή η αιτία. Και με τη ζωή μου γεμάτη βάσανα, στερήσεις και πόνους και με το προσωπικό της πάντοτε δεδομένο: Εκοιμήθηκα και είδα ότι η ζωή είναι ωραία, εξύπνησα και είδα ότι η ζωή είναι καθήκον. Δεν αρκούν για να έχω αυτό το αναφαίρετο δικαίωμα της απλοϊκής οικογενειακής ζωής με οδηγό το σύννομο φιλοπρόοδο πολιτισμένο και ελλώπιο όραμα μου;
Ευελπιστώντας ότι η φωνή μου ως εαρινός κελαδισμός χελιδονιού θέλει συνεγείρει το θυμοειδές του εσωτερικού σας κόσμου, ως το τροχάλισμα του Αισώπειου ποντικού πάνω στο χοντρό σχοινί του αλυσοδεμένου λέοντος του δάσους και συντελεστής της απελευθέρωσης του και με την υπενθύμιση: ότι κυβερνάτε με νόμους, ότι κυβερνάτε ανθρώπους, ότι δεν θα κυβερνάτε πάντοτε και ότι είναι άγνωστο και αβέβαιο το προσωπικό σας μέλλον, διατελώ «Χαίρειν λέγω» και με την σκέψη: Όταν ο άνθρωπος σκεφτεί το κύλισμα του χρόνου πρέπει η ζωή του να ανακλά την ευωδιά του ρόδου.
Πάντα ταύτα ως απλοϊκός άνθρωπος και ως Έλλην και ευρωπαίος πολίτης.
Ρέθυμνο 16/5/2014
Γ.Π.Ε.Σ.
