Σύμφωνα με την ΕΛ.ΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία) το 51% του πληθυσμού της Ελλάδας αποτελείται από γυναίκες.
Κάνοντας μια ιστορική αναδρομή θα δούμε ότι μόλις το 1930 αναγνωρίστηκε στις Ελληνίδες το δικαίωμα του «εκλέγειν» για τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές. Αφορούσε δε αυτό μόνο τις εγγράμματες που είχαν συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας τους ενώ το 1952 δόθηκε τελικά σε όλες τις γυναίκες το δικαίωμα του «εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι» και στις βουλευτικές εκλογές.
Σήμερα η ελληνική νομοθεσία υποχρεώνει τους συνδυασμούς που θέτουν υποψηφιότητα στις δημοτικές εκλογές να συμπεριλάβουν στα ψηφοδέλτιά τους γυναίκες σε ποσοστό 30% . Είναι γεγονός όμως ότι η αρχή της ποσόστωσης ακυρώνει την αρχή της ισότητας για όλους τους πολίτες και σίγουρα δεν αντανακλά κοινωνική και πολιτική ωρίμανση.
Αυτό φάνηκε ακόμη μια φορά στα δημοτικά συμβούλια που ανακηρύχθηκαν στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές. Η εκπροσώπηση των γυναικών σε αυτά δεν ήταν η αντίστοιχη του ποσοστού συμμετοχής τους. Στην πόλη μας οι γυναίκες που συμμετέχουν πλέον για την επόμενη πενταετία στο νέο δημοτικό συμβούλιο αντιπροσωπεύουν μόλις το 7,3% του συνόλου του.
Μήπως λοιπόν φταίμε γι’ αυτό κι εμείς οι γυναίκες ψηφοφόροι που δεν εμπιστευόμαστε και δεν τιμούμε το φύλο μας;
Βέβαιο είναι ότι χρειαζόμαστε βροντερότερη φωνή εκπροσώπησης στα κοινά. Να αποφασίζουμε για το αύριο, για τις διαφορετικές ανάγκες μας.
Είναι λοιπόν επιβεβλημένο στο μέλλον, και πρέπει να το καταλάβουμε όλοι μας με την βούληση των συνδημοτών μας, κυρίως των γυναικών που πρέπει να τιμούν και να εμπιστεύονται το φύλο τους, να υπάρξει «άρωμα γυναίκας» στο νοικοκύρεμα κάθε ομαδικής προσπάθειας για ένα καλύτερο αύριο.
Φιλικά
Μίρκα (Μαρία) Παπαδάκη- Σανιδά
Οδοντίατρος
