Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Ο πρόεδρος λείπει ταξίδι για δουλειές τελευταία – υποψήφιος για την Κομισιόν γαρ...- αλλά πίσω , οι εσωκομματικές ρήξεις εξελλίσονται σε φαινόμενο μοναδικό για κόμμα που διεκδικεί την εξουσία. Σε τίποτα δεν συμφωνούν :Από τις διοικητικές υποψηφιότητες του Μαίου , εως την οικονομική πολιτική και το Κυπριακό.Και για το φύλο των αγγέλων να συζητήσουν , πάλι θα αρπαχτούν.
Μοραία αυτή η εικόνα οδηγεί σε ένα ερώτημα : Ελέγχει το κόμμα ο Τσίπρας? Ενας πολιτικός αρχηγός οφείλει να εκφράζει διαρκώς με αξιοπιστία την πολιτική του κόμματός του.Πρακτικά , να έχει ο ίδιος τον τελευταίο λόγο γι αυτήν την πολιτική και να την επιβάλλει στον κομματικό μηχανισμό , ώστε όλα τα στελέχη να τη στηρίξουν ως μόνη θέση του κόμματος που θα κριθεί στην κάλπη. Δεν μπορεί ένα κόμμα να κρίνεται για...δύο θέσεις στο ίδιο θέμα .
Ενδεχομένως , όσο ο Τσίπρας είναι απλώς αρχηγός κόμματος , δε χάλασε ο κόσμος αν προβεβλημένα στελέχη αμφισβητούν ακόμη και τη δική του θέση. Είναι εσωκομματικό πρόβλημα και τίποτα περισσότερο. Αλλωστε, για να μετέχει κάποιος στην ηγετική ομάδα ενός κόμματος , αρκεί να τον επιλέξει η κομματική βάση. Κατά κάποιον τρόπο μπορεί να επιβάλλει ο ίδιος την παρουσία του , άρα διατηρεί και τη γνώμη του.Αλλά για έναν πρωθυπουργό , όπως ελπίζει να γίνει ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ , αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Δεν μπορεί , άλλη γνώμη να έχει ο ίδιος και άλλη οι υπουργοί του. Δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να ισορροπεί ανάμεσα σε εσωτερικές ομάδες και μηχανισμούς. Οι αποφάσεις του είναι αδιαπραγμάτευτες και στο διεθνή χώρο είναι οι επίσημες θέσεις της χώρας.Ο πρωθυπουργός είναι ο φορέας της λαϊκής εντολής.Η κυβέρνησή του έχει την εμπιστοσύνη της βουλής και κανένας άλλος.
Συνεπώς για να είναι κάποιος υπουργός , πρέπει να έχει την εμπιστοσύνη του και , συνεπώς , να αποδέχεται την πολιτική και τις αποφάσεις του.Αλλιώς παραιτείται ή αποπέμπεται.διαφωνία πρωθυπουργού και υποθργού δεν γίνεται.
Τα αντιλαμβάνεται όλα αυτά ο Τσίπρας ως , όπως λέει ,εν αναμονή πρωθυπουργός?Αν όχι , δεν είναι κατάλληλος για να αναλάβει τις τύχες της χώρας.Πολιτικός αρχηγός που δεν μπορεί να επιβληθει στο κόμμα του – με ποιές εσωτερικές διαδικασίες είναι δική του υπόθεση – δεν μπορεί να σταθεί ούτε ώρα ως πρωθυπουργός.Γιατί , όπως έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου , : «Η Πρωθυπουργία δεν είνα συλλογικός θεσμός....»
