Το έλεος, έχει αυτή τη φορά, πολλούς αποδέκτες. Πρώτα πρώτα, τους κυβερνόντες, που χωρίς ντροπή, και χωρίς φόβο, σε όλους τους τόνους αυτοαποκαλούνται απατεώνες. Γιατί πως αλλιώς μπορεί να εκλάβει κανείς τις δηλώσεις του ανεκδιήγητου Βενιζέλου, πως στα ευρύχωρα συρτάρια του, εκτός από τις ξεχασμένες δηλώσεις ΛΑΓΚΑΡΤ, φιλοξενούνται και στοιχεία που αν βγούνε έξω, θα κλείσουν - όπως δήλωσε, - τον ΓΑΠ στη φυλακή;
Το έλεος απευθύνεται και προς την ελληνική δικαιοσύνη, - στον βαθμό που υπάρχει, - με το ερώτημα: τι τέλος πάντων περιμένουν οι εισαγγελείς, οι ανακριτές, αυτής της άμοιρης χώρας, για να επέμβουν αυτεπάγγελτα, και να μαντρώσουν αυτά τα παχύδερμα εκεί που τους αξίζει; Γιατί οι δικαιολογημένη ευαισθησία να περιορίζεται μονάχα στους νυχτόβιους της χρυσής αυγής; Επειδή άραγε αυτή η ευαισθησία, ταυτίζεται και με την ευαισθησία των τριακοσίων, να απαλλαχτούν από τα ενοχλητικά τσιμπούρια, που την δύναμη τους την αντλούν από τις αντεθνικές πολιτικές των τρωκτικών της εξουσίας;
Το έλεος τέλος, απευθύνεται στην ανεξήγητη και ελεφάντινη υπομονή του λαού που παρακολουθεί άπραγος και ανέκφραστος, τα τεκταινόμενα από τους απατεώνες της εξουσίας, που κάθε μέρα που περνά, η αλυσίδες που τον δένουν, όλο και σφίγγουν περισσότερο. Η χώρα του σταδιακά και μεθοδικά, μέρα με τη μέρα, αλλάζει χέρια, με τα μέτρα και τις αποφάσεις, που παίρνονται στο πόδι, με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, που υπαγορεύονται από τους πάτρωνες των τεράτων της εξουσίας, και ο λαός που αρέσκεται να δηλώνει από καιρού σε καιρό κορδωτός και φουσκωτός, από περηφάνια, για την καταγωγή του, αποχαυνωμένος προτιμά να προβαίνει σε πράξεις αυτοχειρίας, και να δηλώνει άνεργος, φυτοζωώντας από το υπόλοιπο της σύνταξης που άφησαν τα δυο συνεταιράκια, - Βενιζέλος, σαμαράς, - στον πατέρα.
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά που συμβαίνουν, με παθητικό θεατή το λαό, να σου η «κυρία» Δωροθέα από το ταμπούρι του τρίτου ΡΑΙΧ, να προγραμματίζει την έλευση της, από την γερμανική επαρχεία που ακούει στο όνομα Ελλάδα.
Η Δωροθέα ΜΕΡΚΕΛ, αποφάσισε για μια ακόμη φορά, να δώσει χείρα βοηθείας στους ανθρώπους που τόσο πιστά την υπηρέτησαν τα τελευταία χρόνια. Η κυρία Δωροθέα είναι αλήθεια, πως στο εσωτερικό της χώρας της, δεν έχει πολιτικό πρόβλημα, αφού για το λαό της, έχει κάνει - και με το παραπάνω - το καθήκον της, αφού έχει μεταγγίσει το αίμα τόσων δυστυχισμένων λαών, στις φλέβες του λαού της.
Τι να πει κανείς: Πάνω που πας να κλήσεις με το ανάθεμα που έχεις επιλέξει, να σου το σκάσιμο της βόμβας μεγατόνων στο γραφείο του πρωθυπουργού, του κυρίου Σαμαρά.
Ο πλέων έμπιστος, ο πλέων εκλεκτός του πρωθυπουργού, το δεξί του χέρι, αποκαλύπτει στους χρυσαυγίτες βουλευτές, πως ο ευεργέτης του, ο κύριος Σαμαράς, επιδιώκει των εγκλεισμό τους στη φυλακή, όχι για τα εγκλήματα που όντως έχουν διαπράξει, αλλά για να τους αρπάξει σαν λάφυρα τους ψήφους. Συνοδεύοντας μάλιστα στις αποκαλύψεις του, με διάφορα κοσμητικά επίθετα καθόλου κολακευτικά για τον πρωθυπουργό.
Το έχω γράψει πολλές φορές: ποτέ δε θα ψήφιζα μπράβους, να τιμωρήσουν για λογαριασμό μου, τα παχύδερμα που δόλια μου πίνουν το αίμα. Αφού όμως βρέθηκαν άνθρωποι που τους βάλανε στη βουλή, θα πάλευα με όλη τη δύναμη που διαθέτω, για να μην πάνε δόλια, μπαμπέσικα, και πρόστυχα, φυλακή, μόνο και μόνο, για να αρπάξουν άλλα παχύδερμα, τους αφελείς ψηφοφόρους.
Αν έχουν διαπράξει εγκλήματα, - που κατά πως δείχνουν τα πράγματα έχουν, - τον λόγω πρέπει να έχει η δικαιοσύνη, χωρίς σκοπιμότητες και προκαταλήψεις, που προκαλούν το κινώ περί δικαίου αίσθημα. ΚΑΙ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ, ΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΓΟΝΙΔΙΟ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΑΝΩΜΑΛΙΑ!!!
