Της ΒλασίαςΜιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, ΙστορικούM.Sc.
ΕκπαιδεύτριαςΑ.μ.Ε.Α.
Υποψηφίας Δημοτικής Συμβούλου
«Ρέθυμνο Αξίζεις» του Θοδ. Νίνου
Ο σπουδαίος πολιτικός ηγέτης της αρχαιότητας ο Περικλής, που συνέδεσε το όνομά του με τον χρυσό αιώνα της Αθήνας, είχε πει λίγο πριν πεθάνει στους φίλους του, που εξυμνούσαν τη σπουδαία προσφορά του προς την πόλη, πως θεωρούσε ως το σημαντικότερο κατόρθωμά του το ότι«Κανείς Αθηναίος, ποτέ, δεν φόρεσε μαύρα για μια δική μου πράξη». Πόσο θα άλλαζε η εικόνα του τόπου μας, αν όποιος άρχει, ασκεί την εξουσία του, έχοντας αυτή τη ρήση ως πυξίδα στο έργο του!
Ποιο όραμα μπορεί να συντάξει κάποιος πολιτικός, αν δεν αφουγκράζεται τις ανάγκες της κοινωνίας που τον έχει εκλέξει να διευθύνει, αν δεν μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τους πολίτες που έρχονται να του πουν τα προβλήματά τους; Ποια πολιτική μπορεί να χαραχθεί μέσα από τα κιγκλιδώματα, που διαχωρίζουν τους ιθύνοντες από το λαό; Πώς μπορούν οι τοπικοί άρχοντες να διαχωρίζουν τη θέση τους από το κατεστημένο και να υπόσχονται πως θα συγκρουστούν μ΄ αυτό, εάν χρειαστεί, κι από την άλλη σε μία εορταστική εκδήλωση, σε μία ευκαιρία χαράς για την Πατρίδα μας και την Ορθοδοξία, εφαρμόζουν τις εντολές της κεντρικής εξουσίας ως πειθήνια όργανα; Από φόβο, από ανασφάλεια; Όποιος αγαπάει τον τόπο του και τους ανθρώπους του, δεν τους φοβάται, τους αγκαλιάζει. Δεν τους περιφρονεί, τους έχει δίπλα του.
Τα τελευταία χρόνια η πολιτική αυτή αναλγησία έχει οδηγήσει εκατοντάδες συμπολίτες μας σε αυτοχειρίες, δημιουργώντας ένα πλεόνασμα αίματος, που θα γέμιζε με ενοχές οποιοδήποτε ευαισθητοποιημένο άτομο, πόσο μάλλον κάποιον που εμπλέκεται σε επιλογές που σχετίζονται με τα απονενοημένα αυτά διαβήματα. Είναι αξιοσημείωτο πως τα υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών τα εμφανίζει η Κρήτη συγκριτικά με τις άλλες Περιφέρειες της χώρας, με τα καταγεγραμμένα περιστατικά να ανέρχονται συνολικά στο νησί σε 49 το 2013.
Πώς θα ένιωθαν οι τοπικοί μας άρχοντες, αν κάποιος από τους Περβολιανούς, που μήνες τώρα βασανίζονται με τις υπέρογκες εισφορές, (των οποίων η ορθότητα καταγγέλθηκε ήδη δημόσια!), που τους επιβλήθηκαν για τα ακίνητά τους, έκανε κάποια κίνηση απελπισίας; Δε θα ρίξω την πέτρα του αναθέματος για την αιτία επιβολής αυτών των εισφορών, αλλά δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου τις φωνές απόγνωσης που ακούστηκαν από τα Μ.Μ.Ε., όταν εξέθεταν οι άνθρωποι τις προσπάθειες τους, για να βρεθεί λύση και διαρκώς «κουτουλούσαν» τοίχους.Μια επιστολή, που έστειλε ο δήμαρχος στο υπουργείο, ζητώντας αλλαγή του τρόπου πληρωμής των οφειλών των ιδιοκτητών, δε συνιστά κίνηση κατανόησης του αδιέξοδου που βιώνουν οι άνθρωποι αυτοί για ένα χρόνιο πρόβλημα στην εν λόγω περιοχή. Ας ελπίσουμε πως στο Δημοτικό Συμβούλιο της Παρασκευής (4/4)θα προβούν σε άμεση διόρθωση (που σημαίνει μείωση!) αυτών των απαιτήσεων του δήμου!
Δεν υπάρχει, λοιπόν, σημαντικότερο στοιχείο που να συνθέτει το ήθος και το ύφος του σημερινού πολιτικού από τον ανθρωπισμό του. Αυτός θα πρέπει να αποτελεί οδοδείκτη στην πολιτική του πορεία και κινητήριος δύναμη για την υλοποίηση ενός οράματος, που να αγκαλιάζει όλους τους πολίτες και να προβάλλει τον τόπο που άρχει. Για να καλλιεργηθεί αυτή η ανθρωπιστική προσέγγιση των υποθέσεων που σχετίζονται με τα κοινά, θα πρέπει να ξεκινήσει κανείς από μέσα του.Δυστυχώς,«όλοι σκέφτονται πώς θα έπρεπε να είναι ο κόσμος και κανείς δεν σκέφτεται πώς θα έπρεπε να είναι ο εαυτός του» (Λέο Τολστόι). Η ενσυναίσθηση, δηλαδή η κατανόηση των αναγκών και των καταστάσεων που βιώνει ο συνάνθρωπός μας, θεμελιώνεται στην ικανότητα της αυτογνωσίας. Να κάνουμε ένα προσωπικό απολογισμό των πεπραγμένων.
Ο καθένας μας ΑΞΙΖΕΙ μία ανθρώπινη μεταχείριση. Μέσα, λοιπόν, από μία υπηρεσία υποδοχής του πολίτη (την οποία άλλωστε προβλέπει η νομοθεσία!) με έμπρακτο ενδιαφέρον αντιμετώπισης των προβλημάτων του, ας μιμηθούμετο παράδειγμα του σπουδαίου Περικλή κι ας προσπαθήσουμε, όλοι όσοι διεκδικούμε μία θέση στα κοινά, να θέσουμε ως πρωταρχικό στόχο κανείς συμπολίτης μας «να μην ντυθείστα μαύρα» εξαιτίας μας!
