Ένας ελαιοκόμος έχει ως αντικείμενο στη σπουδή του την ελιά. Αυτό το ιδιαίτερα ευλογημένο από το Θεό δέντρο.
Όμως εγώ, ούτε γεωπόνος, ούτε κ ελαιοκόμος είμαι. Παρ’ όλ’ αυτά «ξεικάζω» κι από ελαιοκομία και γεωπονία, γιατί έχω πονέσει πολύ τη Γη κι από τη Γη…
Η αρχέγονη ελιά θα πρέπει να ήταν η άγρια, το «Αγρουλίδι», η «Αγρουλίδα», όπως την αποκαλούμε σήμερα. Από αυτή την αγρουλίδα εξελίχτηκαν οι διάφορες ποικιλίες των λιόδεντρων που υπάρχουν και καλλιεργούνται στις ελαιοπαραγωγές Χώρες της Υφηλίου. Και, όπως η ελιά εξελίχτηκε, το ίδιο έχει εξελιχτεί κ η επιστήμη, που έχει αντικείμενο μελέτης την ελιά, αυτό το ευλογημένο δέντρο.
Διδάσκει, λοιπόν, η ελαιοκομία πως, αν θέλεις να δημιουργήσεις ένα καλό κ αιωνόβιο ελαιώνα, τότε πρέπει ν’ αγοράσεις από φυτώριο νεόφυτα, μουρέλα, πρώτ’ απ’ όλα υγειή. Κι αυτά να επιλέξεις να προέρχονται από υποκείμενο αγρουρίδα. Κουτσούρι, μικρό τμήμα ζωντανού φυτού φρεσκοκομμένο κοντά ‘πο τη ρίζα του λιόδεντρου, που να έχει βυζιά. Αυτό φυτεύεται στο φυτώριο. Αναπτύσσεται. Και, αφού λουμακώσει, αφού μεστώσει ο βλαστός του, κεντρίζεται με μόσχευμα της ποικιλίας της ελιάς, από την οποία επιθυμείς, προτιμάς, θέλεις, να δημιουργήσεις το λιόφυτο, τον ελαιώνα σου.
Δεν θα πας βέβαια στο φυτώριο να ζητήσεις ν’ αγοράσεις ένα μουρέλο κι ό,τι βγει! Έτσι δεν είναι; Γιατί και χάρισμα να σου το δώσουν, εσύ δεν θα το πάρεις.
Πρώτα, λοιπόν, πρέπει ν’ αποφασίσεις τι θέλεις να παράγει ο ελαιώνας σου, το λιόφυτό σου. Λάδι ή βρώσιμες ελιές; Και ποια ποικιλία Ελιάς θα πρέπει να φυτέψεις, ώστε κι ο τόπος, οι κλιματολογικές συνθήκες, το έδαφος, να την ευνοούν. Το προϊόν που θα σου δώσει να είναι και σε ποιότητα και σε ποσότητα και σ’ εμπορευσιμότητα τέτοιο, που να σου προσκομίσει μεγαλύτερο κέρδος. Δε φτάνει μόνο το ποια ποικιλία προτιμάς. Όλους αυτούς κ ίσως κι άλλους παράγοντες, όπως την ευπάθεια σε αρρώστιες, την προσβολή από έντομα, θα πρέπει να εξετάσεις, πριν αποφασίσεις να φυτέψεις την Ελιά.
Τι θέλεις; Ποικιλία χοντρολιάς Κρήτης, Καλαμών, Άμφισσας ή θέλεις τσουνάτη ή κορωναίικη; Όλες αυτές είναι πάρα πολύ καλές ποικιλίες. Είναι όμως πιο αποδοτικές στον τόπο όπου γεννήθηκαν.
Τώρα, αν θέλεις μια Ελιά μόνο για διακόσμηση στον κήπο του σπιτιού σου κι όχι τόσο για παραγωγή, τότε μπορείς να φυτέψεις έν’ αγρουλίδι, μιαν αγρουλίδα. Και, αφού λουμακώσει, να το σταυρώσεις. Στη σταύρωση να του αφήσεις πέντε κλάδους. Κι όταν θα ‘ναι κατάλληλοι για κέντρισμα, πάρε μοσχεύματα κι από τις πέντε ποικιλίες που προανέφερα, μπόλιασε κάθε κλάδο της αγρουλίδας με διαφορετικής ποικιλίας μόσχευμα και θα κάμεις ένα δέντρο, μια ΕΛΙΑ, που θα σου δώσει πέντε ποικιλίες λιόκαρπο και θα εντυπωσιάζεις τους επισκέπτες σου. Να ξέρεις όμως ότι οι ποικιλίες αυτές δεν θ’ αναπτυχτούν το ίδιο, γιατί δρουν κατά τρόπο ανταγωνιστικό μεταξύ τους. Κάποι’ από τις ποικιλίες αυτές θα πάρει πιο μεγάλη ανάπτυξη, κάποια πιο μικρή, κάποια μπορεί ν’ ατονήσει ή και να ξεραθεί ακόμη…
Το ίδιο αποτέλεσμα θα φέρεις και στην περίπτωση οπωροφόρων. Φυτεύεις το άγριο. Νεραντζιά. Εμβολιάζεις έπειτα στον καιρό της τη νεραντζιά με μόσχευμα όποιας ποικιλίας πορτοκαλιάς ή μανταρινιάς, ή γκρέιπφρουτ ή λεμονιάς ή το ίδιο υποκείμενο με διάφορα μοσχεύματα και πετυχαίνεις κάτι ανάλογο. Ένα δέντρο, που θα παράγει πορτοκάλια, μανταρίνια, λεμόνια και γκρέιπφρουτ…
Αυτό το ίδιο έκαμαν κι ομάδα από ευφυείς Έλληνες Γεωπόνους της Πολιτικής Επιστημοσύνης, θέλοντας προφανώς να εντυπωσιάσουν τον αφελή Ελληνικό Λαό με τον τρόπο τους.
Άλλοι από αυτούς στηρίχτηκαν πιο πολύ στην πείρα, στην εμπειρία τους. Άλλοι στα βιώματά τους. Άλλοι στην απλή εξοικείωσή τους με το αντικείμενο. Άλλοι στην επιπολαιότητά τους. Άλλοι στην πολιτική τους απόγνωση. Άλλοι στην εντύπωση πως αθευθύνονται σ’ Έλληνες και μπορούν να τους πουλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Κι όλοι έστησαν στην πλατεία «Ελλάς» ένα δέντρο εικονικό, πολύκλαδο και πολυδιάστατο. Το βάφτισαν «ΕΛΙΑ», προσβάλλοντας την ιερότητα της πραγματικής Ελιάς. Έστησαν μια «Ελιά» μπολιασμένη με όλες ή σχεδόν όλες, τις γνωστές ποικιλίες στο παγκόσμιο πολιτικό στερέωμα, που ανθούν, αλλά δεν δένουν. Δεν παράγουν αγαθούς καρπούς. Όπως Αμερικάνικη, Γερμανική, Γαλλική, Ρούσικη και Κινέζικη. Όλες εμβολιασμένες σ’ Εβραιοσιωνιστικό υποκείμενο (αγρουλίδα).
Έβαλαν γύρο από τον κορμό της «ΕΛΙΑΣ» τους αυτής καναπεδάκια και τραπέζια με καθαρά τραπεζομάντηλα. Και περιμένουν πως και πως να καθίσουν κάτω από το δροσερό σκιανιό, την …περιζήτητη σκιά της «ΕΛΙΑΣ» αυτής. Να πάρουν τα μαχαιροπήρουνα σαν έρθ’ η ώρα η καλή. Και να στήσουν καινούριο ζεύκι! Νέο τσιμπούσι!…
Περιμένουν πως και πως τους μαγείρους να τελειώσουν το έργο τους! Τους σερβιτόρους να σερβίρουν τα κοψίδια! Τους οινοχόους! Βέβαια!… Τους οινοχόους!… Με άκρατο τον οίνο του Σιωνισμού!…
Περιμένουν την πεμπτουσία. Την ποια πεμπτουσία; Του καπιταλισμού; Του σοσιαλισμού; Του κομμουνισμού; Του καπιταλοκομμουνοσοσιαλισμού;
Ή, μήπως, έχει εφευρεθεί κι άλλη, που δε μας είναι ακόμη γνωστή, όπως κ η πορεία του αεροσκάφους, που αγνοείται ακόμη, μαζί και με τους πιλότους, το λοιπό πλήρωμα και τους επιβάτες βεβαίως, βεβαίως… Αν κ οι τόσες άλλες πορείες που, υποδείχτηκαν πως υποτίθεται ότι ακολούθησε, διαψεύστηκαν… Κ έτσι, όταν πια θα διαπιστωθεί η πραγματική του πορεία, αν πραγματικά θα είναι αυτή που θα … διαπιστωθεί ότι ακολούθησε, κανένας από τους επιβάτες, ούτε κι από το πλήρωμα δεν θα μπορεί να την επιβεβαιώσει, ούτε να τη διαψεύσει, ούτε και να μας πει τις εντυπώσεις, που απόλαυσε από αυτή τη θρυλική πτήση. Εεε, ύστερ’ από πενήντα χρόνια, που θα δοθούν στη δημοσιότητα τα όποια αρχεία των μυστικών υπηρεσιών δοθούν, τότε θα μάθετε και την πορεία, και τους λόγους που επέβαλαν τη συγκεκριμένη πορεία και το ποιος χάραξε επί χάρτου αυτή την πορεία, πριν την ακολουθήσει το αεροσκάφος…
Κάπως έτσι θα συμβεί και με την «ΕΛΙΑ», που οι επίδοξοι ελαιοπαραγωγοί θα πάνε ν’ αγοράσουν από το φυτώριο του Εβραιοσιωνισμού και θα περιμένουν από αυτή να πάρουν ικανοποιητικό εισόδημα!
Είδατε ποτέ κάποιο να θέλει να κάμει ανακαίνιση στο σπίτι του και να χρησιμοποιήσει παλιά και φθαρμένα υλικά;
Ακόμη κι αναπαλαίωση να θέλει να κάμει, πάλι καινούρια υλικά θα μεταχειριστεί…
Και μη Σας διαφύγει ότι, πριν από εκατό χρόνια, κατά την περίοδο του διχασμού των Ελλήνων, που προκάλεσαν οι Εβραιοσιωνιστές της «ENTENTE» (ΑΤΑΝΤ), σε αγαστή συνεργατική πλαστή αντιπαράθεση με τους Εβραιοσιωνιστές των «Κεντρικών Αυτοκρατοριών», έπεσε από την παράταξη των βασιλοφρόνων το πεισματικό σύνθημα:
«Ελιά, Ελιά, και Κώτσο Βασιλιά!» ή «ψωμί κ ελιά και Κώτσο Βασιλιά»! Προτιμούσαν δηλαδή να μη χάσουν το Βασιλιά τους κι ας έτρωγαν μόνο ψωμί κ ελιά. Ούτε τυρί δεν ήθελαν…
Προς τα εκεί οδηγούμαστε; Είμαστε νοσταλγοί της εποχής εκείνης; Αυτοί, οι εμπνευστές της «ΕΛΙΑΣ», κι όχι μόνο, μπορεί να θέλουν να μας πάν’ εκατό χρόνια πίσω. Εσείς θέλετε να πάμε; Θέλετε ν’ ακολουθήσετε; Δείτε όμως πρώτα το αποτέλεσμα, που έφερε η τότε κατάσταση, που επικράτησε από το 1915 – 1920. Αν Σας αρέσει, τότε καθίσετε κάτω από το σκιανιό, τον ίσκιο, της «ΕΛΙΑΣ» αυτής να δροσιστείτε.
Θα κρατεί το ριπίδιον πάλι Βενιζέλος να Σας δροσίζει μην τυχόν και συγκάψετε.
Θα Σας φέρει σε κρυστάλλινο ποτήρι εμφιαλωμένο, κονσέρβα, δροσερό νεράκι πάλι Σημίτης Αβουρής.
Θα Σας διαβάζει ποιήματα Λορέντζου Μαβίλη, ο Λοβέρδος.
Θα Σας προσφέρει χρυσό χάπι αλτσχάιμερ ο Χρυσοχοϊδης.
Απέραντη ευτυχία! Θα γεύεστε ζωντανοί τον Παράδεισο! Τι άλλο θέλετε;
Όμως:
- «Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Αυτό το είχε πει πρωτύτερα ο Χ. Τρικούπης. Το είπαν κάπως διαφορετικά και στα 1929 – 1932 και το επανέλαβαν και στα 2009 – 2013. Το πώς το είπαν τη μια ή την άλλη, σημασία δεν έχει. Σημασία έχει πως και τις τρεις φορές «επτωχεύσαμεν». Σημασία έχει πως σ’ αυτή την τελευταία πτώχευση, έβαλαν το χεράκι τους και την προετοίμασαν όλοι αυτοί, που θέλουν και φιλοδοξούν να ετοιμάσουν και να Σας οδηγήσουν και στην επόμενη. Θέλετε να πάτε και σε τέταρτη πτώχευση; Δεν έχετε παρά να συσπειρωθείτε κάτω από τη σκιά της ΕΛΙΑΣ. Από Σας εξαρτάται…
Όπως κι από Σας εξαρτάται να συνεχίσετε ν’ «ανοίκομεν εις την Δύσιν», όπως «απεφάνθη» κι αποφάσισε ο Καραμάν Αλής Α’, ο επιλεγόμενος Σωτήρας (της Χούντας) και γι’ αυτό δεν θα ξαναδείτε Ανατολή, αν δε φύγετε από τη Δύση…
Όμως χρειάζεται και πρέπει «όποιος διαφωνεί, να κατέβει από το τραίνο», όπως μας είχε προειδοποιήσει ο Ανδρέας Ροκφέλερ, αλλά εμείς δεν το κάναμ’ έγκαιρα τότε. Επί τέλους, ας το κάνομε τώρα… Γιατί αν το αφήσομε και σιτέψει, τότε θα μας επαναλάβει πάλι κάποιος το δίλημμα, που μας έθεσε παλιότερα ο μουσικοσυνθέτης Θεοδωράκης: «Καραμανλής ή τανκς».
Θ’ ανεχθούμε, λοιπόν, ή «δεν θα ανεχθούμε να κυβερνούν αυτό τον τόπο πέντε νταβατζήδες κ έξι συντεχνίες»; Ερώτημα, που από τότε που το έθεσε ο Καραμάν Αλής Β’, ο επιλεγόμενος Ανυψιός, εξακολουθεί να συζητείται και να μένει αναπάντητο! Γιατί; Μα γιατί όλοι αυτοί επαναλαβαίνουν αυτό που είπε ο Ανδρέας Ροκφέλερ: «Εγώ απλώς Προεδρεύω». Δεν είχε δηλαδή γνώμη, ούτε κ έπαιρνε αποφάσεις. Απλά έκανε τον παρουσιαστή του προγράμματος. Γιατί; Μα γιατί «Δικαίωμα του Βασιλέως είναι να διορίζει Πρωθυπουργόν, ακόμη και τον κηπουρόν του»! Κι αυτό, αν και το αγνοούμε οι υπήκοοι, το γνώριζε ο Π. Πιπινέλης, που ήταν βρακί του Βασιλιά. Όταν όμως μας το είπε, εμείς νομίζαμε πως δεν αποτελούσε πραγματικότητα, αλλά ότι ήταν απλά μια αντισυνταγματική επιθυμία. Κι ας φωνάζαμε στους δρόμους τότε ρυθμικά «Νόβα πού-στη-ρί-ζε-σαι»!…
Αν όμως αγαπητοί(-ες) μου μείνομε κάτω από τη σκιά της «ΕΛΙΑΣ», όχι μόνο δε θα βρούμε για να μαζέψομε λιόκαρπο, αλλά θα ξανακούσομε να επαναλαβαίνεται και το «Ευχαριστώ τους Αμερικάνους» του Σημίτη Αβουρή και για τα Σκόπια και για την Κύπρο και για τη Μακεδονία και για την Κρήτη.
Ούτε και τ’ αποφθέγματα των μεγάλων ανδρών, που παραθέτω, Σας πείθουν;
Εεε, τι άλλο να Σας πω;! Ότι «η Μακρόνησος είναι ο Παρθενών της συγχρόνου Ελλάδος»!! Απόφθεγμα, που εκστόμισε και παραλληλισμός που έκαμε ολόκληρος Ακαδημαϊκός! Ο Παναγιωτάκης Κανελλόπουλος, που φοβούμαι να Σας πω πως, έχει πολλές πιθανότητες να επαναληφτεί η δόξα της Μακρονήσου και κατά τα επόμενα χρόνια, αλλά όχι μόνο για κομμουνιστές…
Γράφτηκε στις 29.3.2014.
