ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΑΚΟΥΜΙΑΝΑΚΗΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ
E-mail: [email protected]
http://soixantedix.blogspot.com/
Είναι πραγματικά άξια λόγου η προσπάθεια του συστήματος να μείνει ζωντανό και να συνεχίσει να ελέγχει τις ζωές μας και τις τύχες μας. Είναι εκπληκτικό το γεγονός της ύστατης προσπάθειας του πλέον απαξιωμένου τμήματος του πολιτικού κόσμου να φορέσει τη λεοντή της ανανέωσης και της πολιτικής καινοτομίας. Είναι απορίας άξιο πως ορισμένοι πολιτικοί σκελετοί του παρελθόντος εξέρχονται από τις ντουλάπες της λήθης και εμφανίζονται ως σωτήρες που θα μας πάνε παραπέρα. Είναι τουλάχιστον υποκριτικό οι εργολάβοι του ξεπουλήματος της χώρας στα ξένα συμφέροντα να διατείνονται ότι έχουν σήμερα τις λύσεις. Είναι να γελάει κανείς με το μοίρασμα του αιφνιδίως ανακαλυφθέντος κοινωνικού πλεονάσματος λίγο πριν τη μάχη για την ανάδειξη εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης και του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου. Και εν τέλει είναι τουλάχιστον εξοργιστική η προσπάθεια εμπαιγμού, εξαπάτησης και προσέλκυσης ψηφοφόρων με παλαιοκομματικού τύπου τεχνάσματα και τακτικές. Κάθε παρόμοια προσπάθεια πετυχαίνει μόνο να εντείνει τις ανησυχίες και να υπονομεύει τις όποιες θετικές προοπτικές.
Τα παραπάνω εκλογικά παιχνίδια δεν τα συναντάμε μόνο στην κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά και στην αυτοδιοίκηση, αλλού σε μεγαλύτερο κι αλλού σε μικρότερο βαθμό. Μικροί ηγετίσκοι και επίδοξοι διάδοχοί τους προσπαθούν με κάθε τρόπο και μέσο να ανέλθουν κοινωνικά και οικονομικά μέσω της κατάληψης θέσεων εξουσίας. Κομπάζουν και κορδώνουν, ψεύδονται και καμαρώνουν, αερολογούν και κατακρίνουν, συγχέουν και ξεχνούν, κόπτονται και εκτίθενται, αφαιρούνται και προστίθενται. Διαθέτουν κοντή και επιλεκτική μνήμη, γίνονται αμνήμονες και αγνώμονες, καθίστανται επί παντός επιστητού ειδικοί και πραγματογνώμονες. Βλέπεις όμως στο μάτι τους τη δίψα για αναγνώριση, διακρίνεις στο στέρνο τους το φούσκωμα της οίησης, αισθάνεσαι στο βλέμμα τους την αίσθηση της περιφρόνησης, ειδικά όταν δεν έχουν κάτι να προσδοκούν από σένα. Τους συναντάς και σε χαιρετούν εγκάρδια δια χειραψίας ενώ πρώτα δεν σε γνώριζαν. Σε εκθειάζουν σήμερα μπροστά στα μάτια σου εκείνοι οι ίδιοι που χτες πίσω από την πλάτη σου σε κατηγορούσαν. Υποκρίνονται πως συμπάσχουν στον πόνο σου, προσποιούνται πως συμμετέχουν στη χαρά σου, έχουν τη λύση στο πρόβλημά σου, χαράσσουν καθημερινά νέες αφετηρίες και χαράσσουν καινούρια ξεκινήματα.
Οι εκλογές είναι πλέον κοντά. Πενήντα μέρες ψευτιάς, υποκρισίας, εμπαιγμού και παραπλάνησης των πολλών για εξήντα μήνες ματαιοδοξίας των ολίγων. Η «εφεύρεση» του πρωτογενούς πλεονάσματος, το οποίο θα διανεμηθεί ως «δώρο» σε ελάχιστους ένστολους και σε λίγους συνταξιούχους δημιουργεί ένα άνευ προηγουμένου πεδίο μάχης στην κοινωνία, στο οποίο οι πολίτες διολισθαίνουν στον κοινωνικό κανιβαλισμό ερίζοντας για τα ψίχουλα που θα πάρουν ορισμένοι τη στιγμή που κάποιοι άλλοι δεν θα πάρουν απολύτως τίποτε. Στρέφουν τον έναν πολίτη εναντίον του άλλου χωρίς κανένα ενδοιασμό, χωρίς καμιά διάθεση επίτευξης ενός minimum κοινωνικής ειρήνης. Προσδοκούν με ένα εφάπαξ βοήθημα που θα μοιράσουν να ξεχαστούν πέντε χρόνια θυσιών, άγριας φορολόγησης, δυσβάσταχτων περικοπών και οικονομικής αιμορραγίας των Ελλήνων. Καθιστούν στα μάτια των συμπολιτών τους «πλούσιους» όσους δεν θα λάβουν το «κοινωνικό μέρισμα» επειδή οι ακαθάριστες αποδοχές τους αγγίζουν τα 1.500 euro. Με δυο λόγια ενώ έχουν εισπράξει πολλά, δίνουν ελάχιστα και προσδοκούν περισσότερα.
Απλά και καθαρά: πλεόνασμα δεν υπάρχει. Το δημόσιο χρέος εκτινάσσεται με γεωμετρική πρόοδο πάνω από τα 300 δισεκατομμύρια euro τη στιγμή που στους μισούς και πλέον Έλληνες η πρόσβαση σε τροφή, στέγη, εκπαίδευση και υγεία καθίσταται δυσχερής. Η μισή ελληνική κοινωνία έχει περιέλθει σε κατάσταση απόλυτης φτώχειας. Οι υποχρεώσεις του κράτους σε πολίτες και επιχειρήσεις είναι είκοσι φορές το «πλεόνασμα». Η χώρα ετοιμάζεται να λάβει νέο δάνειο και να υπογράψει νέο μνημόνιο. Κανείς δεν λέει την αλήθεια. Πλεόνασμα υποκρισίας υπάρχει και μάλιστα άφθονο. Και πριν ψηφίσουμε ας έχουμε κατά νου, πως η εντιμότητα στην πολιτική είναι συνέπεια δύναμης ενώ η υποκρισία είναι αποτέλεσμα αδυναμίας.
