Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Ένα από τα μεγάλα προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η ιδεολογία.
Όσο το κόμμα μπορούσε ανέτως να κάνει αντιπολίτευση, και να εισπράξει το αποτέλεσμα μιας γενικευμένης δυσαρέσκειας, περίσσευαν οι πολιτικές θέσεις.
Αρκούσε η περιγραφή με μελανά χρώματα της κατάστασης, με έμφαση στην ανεργία η στην απώλεια εισοδημάτων, και η γενικόλογη υπόσχεση ενός άλλου, καλύτερου μέλλοντος, το οποίο υποσχόταν το κόμμα της αριστεράς, με λόγο ταυτοχρόνος μεσσιανικό και ηθικολογικό- τύπου - «μπροστά μας καραδοκούν οι Λαιστρυγόνες» ή «είμαστε έτοιμοι με καθαρά χέρια» ( και αυτοί), που έλεγε προχθές και η Δούρου.
Όσο δεν παίζεται τίποτα, ο καθένας και η καθεμία μπορούν να συνεχίσουν να λένε ότι θέλουν, τσάμπα είναι…
Όσο όμως πλησιάζουμε σε εκλογικές αναμετρήσεις, ότι κάνεις και ότι λες, αρχίζει να κοστίζει.
Ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, προ δέκα ημέρες,
φτιαγμένος βεβαίως από καλύτερα υλικά, από ότι όλοι εμείς που διαφωνούμε μαζί του, μιλούσε για ανοιχτή πόλη, την παράταξή του- στην ηγεσία της οποίας ωστόσο βρέθηκε κάπως άτσαλα, (για να το πω κομψά), αν ερμηνεύω σωστά την πικρία της Κυρίας Πορτάλιου.
Θέλω να πω ότι όταν εμφιλοχωρεί η ανάγκη της σαφήνειας, αρχίζουν και τα προβλήματα.
Δείτε τι έγινε αίφνης , με τις θέσεις του κόμματος για την προσπάθεια επαναπροσέγγισης των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο.
Η επίσημη γραμμή βάλλεται εκ των έσω εθνικιστική- και όχι άδικα.
Εθνικιστής χαρακτηρίζεται και ο Κώστας Γρίβας, μέλος της επιτροπής Άμυνας του κόμματος, ο οποίος πριν παρουσιάσει τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τις ένοπλες δυνάμεις, είχε δώσει συνεντεύξεις υμνούμενος σε έντυπα της ακροδεξιάς.
Στον αντίποδα, το κόμμα δεν δίστασε , με ανακοίνωσή του να εκφράσει την βεβαιότητα του, ότι το καθεστώς Μαδούρο στην Βενεζουέλα είναι «επαναστατική διαδικασία», και ότι τα βίαια επεισόδια των τελευταίων ημερών με δέκα νεκρούς, είναι «προσπάθεια κλιμάκωσης της βίας, από ακραίες ομάδες της αντιπολίτευσης».
Τόσο κάθετα, σε μία πραγματικότητα στην οποία το καθεστώς έχει απαγορεύσει εντελώς τις διαδηλώσεις, υπάρχει άγρια κρατική καταστολή, με την συμμετοχή και παρακρατικών ομάδων, οι ανταποκρίσεις κάνουν λόγω για λογοκρισία των αντιπολιτευομένων ΜΜΕ, και ιδίως του μόνου αντιπολιτευόμενου καναλιού, ενώ για φραγή σε ότι μεταδίδεται κάνουν λόγο και πολλοί ξένοι ανταποκριτές.
Όλα αυτά , και πολλά ακόμα, ο ΣΥΡΙΖΑ τα μεταφράζει σε εμπόδια στον αγώνα για να επικρατήσουν η « Δημοκρατία, η Ειρήνη και η πρόοδος».
Ο Ζαχαριάδης ζει!
Μεταξύ εθνικοφροσύνης και αυταρχισμού μεσολαβούν, βεβαίως, οι μηχανισμοί.
Αυτούς τους έχει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Αλλά κάνω την πρόβλεψη, ότι υπάρχουν αριστεροί δημοκράτες που δεν στοιχίζονται με τις ακροβασίες των μηχανισμών.
