Με την είσοδο της καινούργιας χιλιετίας, βρέθηκα στο παλαιάς όψης Ηράκλειο του 2000 με ένα παραλιακό μέτωπο «παραγκούπολη» , μια επαρχία με οδικό δίκτυο καρμανιόλα (Ηράκλειο-Μοίρες, Ηράκλειο- Αρχάνες κλπ) και ο ΒΟΑΚ ,το τμήμα που διάσχιζε την Πόλη , ήταν πραγματικά αχαρακτήριστο .
Η πόλη, από το 2002, είχε κυριολεκτικά βομβαρδιστεί λόγο των ολυμπιακών έργων του 2004 .Η γκρίνια του κόσμου, τα αρνητικά σχόλια και η έκφραση «όχι άλλα έργα» απλά είχε καταντήσει κλισέ στα στέκια της εποχής , κάθε φορά που ολοκληρωνόταν ένα έργο , όλο και κάποιος καλόβουλος Μηχανικός θα έβγαινε στο ράδιο να χαρακτηρίσει το έργο ανεπαρκές και ελλειμματικό και η παράσταση γινόταν ακουστικό νευρίνωμα . Τα χρόνια πέρασαν και τα έργα ολοκληρώθηκαν ,το Ηράκλειο άλλαξε δραματικά μαζί με την ενδοχώρα του και σχεδόν όλοι «κατόπιν εορτής» αναγνώρισαν το έργο της συγκεκριμένης δημοτικής ομάδας .
Το 2010, έχοντας ολοκληρώσει την διαδρομή μου στην πόλη του Ηρακλείου, έρχομαι σ’ ένα Ρέθυμνο που μόλις είχανε βάλει την αρχή , «πάλι τα ιδία κουμπάρε» μια ζωή στα έργα, γκρίνια, καυγάδες στο ράδιο , μηχανικοί και πολίτες στα όρια τους , τα γνωστά δηλαδή , την παράσταση την έχω ξαναδεί . Ας προσέξουμε όμως κάποιες λεπτομέρειες . Το Ρέθυμνο αναπτύσσεται ραγδαία τα τελευταία 8 χρόνια από τα οποία τα 4 είναι της κρίσης , δεν είναι Ολυμπιακή πόλη και φυσικά δεν μας χάρισε καμιά τράπεζα χρήματα επειδή είμαστε απλά «ωραίοι». Τα χρηματοδοτικά προγράμματα , έχουν όρους και προϋποθέσεις για συγκεκριμένο λόγο και σκοπό απαιτούν χρόνο , μελέτη, προεργασία , ωρίμανση και φυσικά δεν είναι βέβαιο ότι θα εγκριθούν όλες οι προτάσεις .Παρόλα αυτά, καλό θα είναι να μην ξεχνάμε πως ο δήμος μας έχει μια πρωτιά αδιαμφισβήτητη, δεν έχει απενταχθεί καμιά πρόταση για χρηματοδότηση έργου , τυχαίο? Η μήπως είναι προσπάθεια μιας καλά οργανωμένης ομάδας ?
Φυσικά και όλοι ξεχάσαμε την δική μας «παραγκουπολη» της παραλιακής ζώνης με τα πλημυρισμένα μαγαζιά κάθε χειμώνα και τα ανύπαρχτα πεζοδρόμια , μια παλιά πόλη που όταν βράδιαζε έτρεμες να περπατάς στα σκοτάδια και άμα είχες ποδήλατο απλά σε θεωρούσαν κασκαντέρ. Τελικά μήπως θα έπρεπε να έχουμε λίγο υπομονή, να μην είμαστε ολιγόψυχοι και να ρισκάρουμε σε ανθρώπους που έχουν πραγματοποιήσει έργο και συνεχίζουν ακάθεκτοι? Μήπως θα έπρεπε όλοι μαζί να γίνουμε μια ομάδα , με τις προτάσεις μας και την συμμετοχή στα κοινά να αλλάξουμε την πόλη μας ? .Υπάρχει αρκετή δουλεία ακόμα να γίνει και φυσικά δεν είναι όλα τέλεια άλλα το να κάνουμε πολιτική από τα καφενεία και κρίνοντας έκτου ασφαλούς και ημιμαθείς μια προσπάθεια είναι το μόνο εύκολο , το να βάλουμε «πλάτη» και να στηρίξουμε την ανάπτυξη της πόλης μας , από οποιαδήποτε θέση , είναι το δύσκολο κομμάτι.
Πωλιουδάκης Κων/νος
Μηχανολόγος Μηχανικός Τ.Ε.
