Όταν ο Λουίτζι Γκαλβάνι ανακάλυψε τον βιοηλεκτρισμό το 1791 και δημοσίευσε μελέτη, στην οποία ανέφερε ότι ο ηλεκτρισμός είναι το μέσο με το οποίο τα νευρικά κύτταρα στέλνουν μηνύματα στους μύες του σώματος, δεν θα μπορούσε να φανταστεί πόσο χρήσιμος και απαραίτητος θα ήταν ο ηλεκτρισμός στην καθημερινή ζωή 223 χρόνια αργότερα.
Όταν ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπέλ πειραματίζονταν με την κατασκευή κάποιας διάταξης, η οποία θα κατάφερνε να μεταδίδει ήχο με τη βοήθεια του ηλεκτρισμού, δεν θα μπορούσε καν να φανταστεί ούτε τα iPads, ούτε το Skype, ούτε τα smartphones.
Αναρωτιέμαι πόσοι σύγχρονοι του Γκαλβάνι απέρριψαν τις έρευνες του ως απλές θεωρίες, άχρηστες στην καθημερινή ζωή.
Τα τελευταία χρόνια, η τεχνολογία κάνει συνεχώς άλματα. Η πλειοψηφία των σπιτιών μας, έχουν μετατραπεί σε οάσεις άνεσης, πλήρως εξαρτημένες από τον ηλεκτρισμό.
Χρήσιμο πράγμα ο ηλεκτρισμός.
Τρέχουμε μανιωδώς μόλις πατήσουμε το πόδι μας στο σπίτι, να φορτίσουμε το κινητό μας ή την ταμπλέτα μας. Μπορεί καμιά φορά να αμελούμε να επαναφορτίσουμε τις σχέσεις μας με αυτούς που μας αγαπάνε, να βγούμε λιγάκι από το καβούκι μας, όμως τις ηλεκτρικές μας συσκευές? Ποτέ!
Πίσω από την επιστήμη, τον ηλεκτρισμό και την τεχνολογία, κρύβονται πολλά. Μεγάλες εταιρίες, βιομηχανίες, πολιτικά συμφέροντα, ενεργειακοί πόλεμοι. Ποιος να του το έλεγε του Γκαλβάνι!
Η τεχνολογία όμως, είναι απλό προϊόν ενός φοβερού και ανεξερεύνητου όπλου, το οποίο σύμφωνα με την επιστήμη, μόλις σε ένα ελάχιστο ποσοστό έχουμε καταφέρει να χρησιμοποιήσουμε.
Ονομάζεται εγκέφαλος.
Το περιεχόμενο του εκδηλώνεται κυρίως με πράξεις, καθώς και με τον προφορικό και γραπτό λόγο.
Ο προφορικός εξανεμίζεται άμεσα, ο γραπτός μένει.
Η λογοτεχνία, δηλαδή κάθε μυθιστόρημα, ποίημα και θεατρικό έργο, είναι ένα αποτύπωμα. Είναι προϊόν της εποχής του. Ίσως κάποιοι να θεωρούν την δημιουργική γραφή χάσιμο χρόνου. Αν είναι έτσι, τότε γιατί τόσα απολυταρχικά καθεστώτα ανά την ανθρώπινη ιστορία φρόντισαν να 'εξαφανίσουν' συγκεκριμένους συγγραφείς και τα έργα τους?
Γιατί, παραδείγματος χάρη, ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος εξορίστηκε από τον Οκταβιανό Αύγουστο?
Γιατί συγκεκριμένοι Έλληνες ποιητές και πεζογράφοι ήταν 'απαγορευμένοι' κατά την διάρκεια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών?
Ίσως επειδή ο γραπτός λόγος είναι ένα σπαθί που όσο πιο βαθιά το μπήγει στην καρδιά του ο συγγραφέας τόσο πιο κοφτερό γίνεται.
Βλέπεις, το ακονίζει η αλήθεια.
Η συγγραφή ενός ρεαλιστικού μυθιστορήματος απαιτεί λεπτομερή παρατήρηση ανθρώπων και καταστάσεων. Απλά, ο συγγραφέας δίνει στον αναγνώστη ένα καθρέφτη. Αν τον κοιτάξουμε με ειλικρίνεια θα δούμε που έχει κάνει λάθος ο σημερινός άνθρωπος. Θα δούμε τις ανθρώπινες ατέλειες σε όλο τους το μεγαλείο.
Προσωπικά, πιστεύω ότι αυτό είναι επίτευγμα μεγαλύτερο του ηλεκτρισμού.
