Της Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Ο Καλός Λιμήν είναι αρχαία ελληνική αποικία-λιμάνι της βορειοδυτικής Κριμαίας και κατοικήθηκε για πρώτη φορά στα μέσα του 4ου αι. π.Χ. .Η ιστορία του είναι άμεσα συνδεδεμένη με αυτή της Ταυρικής Χερσονήσου, ενώ αποτέλεσε και «μήλον της έριδος» ανάμεσα στους κατοίκους της Χερσονήσου και τους Σκύθες.
Σήμερα όλη η περιοχή της Κριμαίας βρίσκεται ανάμεσα στις ουκρανικές και τις ρωσικές-μετασοβιετικές συμπληγάδες, τους λογής εθνικισμούς και θρησκευτικούς φανατισμούς, αλλά και τις ασφυκτικές πιέσεις που ασκούνται από Αμερική και Ε.Ε. εξαιτίας της γεωστρατηγικής σημασίας θέσης της. Από τη μια, η μάχη για τον έλεγχο των «δρόμων» του πετρελαίου και φυσικού αερίου κι από την άλλη, το γεγονός πως η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση της Ρωσίας, εκτός των συνόρων της, βρίσκεται στην Κριμαία συνέβαλαν στη διαμόρφωση του εμπόλεμου σκηνικού, που παρακολουθούμε εναγωνίως τις τελευταίες εβδομάδες.
Εν τω μεταξύ, οι μειονότητες μετατρέπονται σε πιόνια για την εξυπηρέτηση των πολιτικών και στρατιωτικών επιδιώξεων. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται κι ένας από τους νόμους της νέας Βουλής της πολύπαθης Ουκρανίας, με τον οποίο απαγορεύονται όλες οι, έως τώρα επίσημες, μειονοτικές γλώσσες. Ανάμεσα στις γλώσσες αυτές είναι και τα Ελληνικά. Απειλείται, λοιπόν, η ελληνική γλώσσα στην Ουκρανία μετά από 26 αιώνες! Υπάρχουν πόλεις με πολύ έντονο το ελληνικό στοιχείο, που οι κάτοικοί τους διαμαρτύρονται πως «δεν μπορεί η κυβέρνηση να μας επιβάλει την ουκρανική γλώσσα. Εδώ όπως και στα γύρω χωριά όλοι μιλάμε Ρώσικα και Ρουμέικα. Αν μιλήσει κανείς ουκρανικά, τον κοιτάνε περίεργα, σαν ξένο».
Αυτή είναι η τακτική της Νέας Τάξης, των θιασωτών της παγκοσμιοποίησης, που δε θέλουν σύνορα κι έθνη, που αιματοκυλούν ολόκληρες χώρες, μεταλλάσσουν κοινωνίες σύμφωνα με τα νέα πρότυπα και καλλιεργούν συνθήκες πολιτιστικής άλωσης.
Όλα τα λιμάνια, κι ιδιαίτερα όσα έχουν γεωστρατηγική θέση, είναι υψίστης σημασίας για την ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας που ανήκουν. Τα τελευταία χρόνια και τα δικά μας λιμάνια έχουν μπει στο στόχαστρο των ξένων μονοπωλίων, λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά και λόγω της ισχνής πολιτικής βούλησης των δικών μας κυβερνώντων να τα καταστήσουν ανταγωνιστικά κι εργαλεία ανάπτυξης για την εθνική μας οικονομία.
Φυσικά, από τον κατάλογο των λιμανιών προς εκμετάλλευση δε θα μπορούσε να λείψει και ο δικός μας «καλός λιμήν». Είναι αξιοσημείωτο πως το 2012, αφού ανέλαβαν Τούρκοι επιχειρηματίες τη διαχείριση της μαρίνας στην Μυτιλήνης για τα επόμενα 40 χρόνια, ο Τούρκος αντιπρόεδρος της εταιρείας İbrahim Tamer Haşimoğlu είχε εκδηλώσει το ενδιαφέρον του και για την κατασκευή ενός νέου υπέρ σύγχρονου λιμανιού, στην δυτική πλευρά της Πόλης του Ρεθύμνου, ικανό να εξυπηρετεί τα νέου τύπου μεγάλα κρουαζιερόπλοια.
Στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικές οι προσπάθειες που γίνονται από τη Δημοτική Αρχή, για να ξεκινήσουν τα έργα αναβάθμισης και εγκατάστασης πρόσδεσης Κρουαζιερόπλοιου λιμένος Ρεθύμνου (από το 2012 που δημοπρατήθηκαν οι σχετικές μελέτες). Επίσης, είναι καίριας σημασίας να δούμε στο προσεχές μέλλον να ευοδωθούν οι προσπάθειες και για την ακτοπλοϊκή σύνδεση με Πειραιά. Όλες αυτές, όμως, οι επιδιώξεις θα πρέπει να γίνονται προς όφελος των Ρεθεμνιωτών, και μόνο, κι όχι να αποτελέσουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από το ΤΑΙΠΕΔ. Είναι ανεπίτρεπτη η παραχώρηση των λιμανιών της Κρήτης σε ξένες εταιρείες – και ιδιαίτερα τουρκικές- καθώς αυτά συνδέονται με ζωτικά εθνικά συμφερόντων στους τομείς της άμυνας, της εξωτερικής πολιτικής και της οικονομίας συνολικά για την πατρίδα μας.
