Είναι ένα θέμα που πονάει τους πιο πολλούς Έλληνες. Αρχαία Ελληνικά ευρήματα κοσμούν τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου. Τις πιο πολλές φορές είναι τα ευρήματα ανασκαφών. Άλλες φορές πάλι, είναι προϊόντα αποκαθήλωσης από μεγάλα μνημεία. Δεν είναι και λίγες οι φορές που πρόκειται για ολόκληρα μνημεία.
Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των μουσειακών αρχαίων Ελληνικών εκθεμάτων όμως, είναι προϊόντα μιας μακροχρόνιας λεηλασίας. Οι δυτικοί ευγενείς και 'λάτρεις' του Αρχαιοελληνικού κόσμου που ταξίδεψαν ανά την Ευρώπη τον 18ο και 19ο αιώνα, οι πλούσιοι επιχειρηματίες και οι πρώτοι αρχαιολόγοι του 20ου αιώνα, έχουν συμβάλει στην διακόσμηση μεγάλων μουσείων όπως αυτών του Βρετανικού και της Νέας Υόρκης.
Ο πιο γνωστός σε μας τους Έλληνες, είναι ίσως ο Βρετανός Λόρδος Έλγιν. Ως γνωστόν, μεταξύ του 1801 και του 1810, ο Έλγιν λεηλάτησε τους αρχαιολογικούς χώρους των Αθηνών. Ίσως ο όρος 'λεηλασία' να ακούγεται αρκετά βαρύς. Αν όμως τα κομμάτια που αφαιρέθηκαν βάναυσα από μνημεία όπως η Ακρόπολη και που γεμίζουν τη μεγαλύτερη πτέρυγα του δαιδαλώδους Βρετανικού Μουσείου αποκαθηλωνόταν στις μέρες μας, θα μιλούσαμε για 'βανδαλισμό' όπως επίσης και για κοινή λεηλασία.
Εδώ και χρόνια, η εκστρατεία επαναφοράς των Μαρμάρων του Παρθενώνα συνεχίζει να είναι ανεπιτυχής. Η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη, Βρετανικοί οργανισμοί όπως το www.parthenonuk.com το www.marblesunited.org, διάσημοι ξένοι όπως η Joanna Lumley και τώρα τελευταία ο George Clooney διατυμπανίζουν ότι τα μάρμαρα του Παρθενώνα ανήκουν στην Ελλάδα.
Οι απαντήσεις του Βρετανικού Μουσείου είναι εξωφρενικές. Πότε οι Έλληνες δεν είναι γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, πότε υποστηρίζουν ότι τα έσωσαν από πολέμους και κατακτητές, πότε το Βρετανικό Μουσείο εκτελεί μέγιστο 'κοινωνικό έργο' γιατί έχει πιο πολλούς επισκέπτες από το Μουσείο Ακρόπολης, άρα επωφελούνται περισσότεροι άνθρωποι. Άλλοτε πάλι, το Μουσείο Ακρόπολης δεν είναι και πολύ καλό, η Αθήνα είναι μολυσμένη κτλ., κτλ.
Γεμάτη από αγανακτισμένο Ελληνικό πνεύμα, αποφάσισα να επισκεφτώ το Βρετανικό Μουσείο. Στο δρόμο για το μουσείο, φανταζόμουν σκηνές διαμαρτυρίας. Αστειευόμουν ότι θα απαιτούσα να δω τον διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου για να διαμαρτυρηθώ. Ίσως μια καθιστή διαμαρτυρία να βοηθούσε λίγο την κατάσταση?
Όλα όμως άλλαξαν όταν βρέθηκα στην είσοδο του μουσείου. Η πρώτη πτέρυγα είναι αφιερωμένη στην Αρχαία Αίγυπτο. Βρέθηκα αντιμέτωπη με τεράστια εκθέματα όπως το κολοσσιαίο άγαλμα του Αμενχοτέπ Γ', ένα κεφάλι ύψους 2.90 μέτρων. Ανεκτίμητοι θησαυροί, ο ένας μετά τον άλλο. Όταν έφτασα στο Αρχαιοελληνικό τμήμα, είχα ήδη συνειδητοποιήσει ότι αν το Βρετανικό Μουσείο γυρίσει τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, και άλλες αιτήσεις θ' ακολουθήσουν. Θ' αδειάσει. Πάνω απ' όλα όμως το μέρος ολόκληρο μου φάνταζε πλέον σαν ένα θλιβερό εκθετήριο τεράστιων λεηλατημένων θησαυρών.
