Έγινε και φέτος το καρναβάλι! Τι εντυπώσεις σας άφησε αγαπητοί αναγνώστες; Τι σκέψεις κάνατε; Άξιζε όλη η προετοιμασία, ο κόπος και το κόστος για το αποτέλεσμα; Πέτυχε τους σκοπούς του; Και ποιοι είναι αυτοί;
Ένας από τους βασικούς σκοπούς του καρναβαλιού είναι να δώσει χαρά και γέλιο στους θεατές και μεταμφιεσμένους. Ο σκοπός αυτός αισθάνομαι ότι σε μεγάλο βαθμό δεν επιτεύχθηκε. Ο λόγος; Η χαρά δεν έρχεται με το άφθονο ποτό, την εκκωφαντική μουσική και τα σεξουαλικά υπονοούμενα. Στην παρέλαση κυριαρχούσαν αυτά τα στοιχεία. Είδα εικόνες θλιβερές κι ένιωσα την έκπτωση της ανθρώπινης προσωπικότητας: Νέοι που παραπατούσαν από το μεθύσι, με άδειο, απλανές βλέμμα γεμάτο θλίψη. Η ψυχή διψούσε για διασκέδαση και προσπαθούσε να ξεδιψάσει με κρασί. Έπιναν για να δείχνουν χαρούμενοι.
Ο χορός υπό τους ήχους της ομοιόμορφης και τυποποιημένης βραζιλιάνικης μουσικής επέβαλλε μηχανικές, ομοιόμορφες κινήσεις χωρίς ψυχή. Ψεύτικες μάσκες, ψεύτικα συναισθήματα, ψεύτικη χαρά.
Το αποτέλεσμα; Στην καλύτερη περίπτωση ζαλάδα , αίσθημα ανικανοποίητου ψυχικού κενού και απογοήτευση. Στη χειρότερη, μεθύσι, αξιολύπητη εμφάνιση και…μεταφορά στο νοσοκομείο.
Ανήλικοι έφηβοι με την μπύρα (στην καλύτερη περίπτωση) στο χέρι. Πώς να αντισταθούν, να πουν όχι, όταν όλοι γύρω πίνουν και τους παρακινούν πιεστικά να κάνουν το ίδιο; Και η διασκέδαση συνεχίζεται στα μπαρ με την ίδια πανομοιότυπη μουσική να τρυπά τ’ αυτιά και φυσικά το αλκοόλ να ρέει για να ποτίσει τις διψασμένες νεανικές ψυχές με την τεχνητή αίσθηση του κεφιού και της χαράς. Το εμπόριο της κατανάλωσης αλκοόλ στο αποκορύφωμά του. Η υγεία (ψυχική και σωματική) των νέων θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους. Νομίζω πως αυτός είναι ο πραγματικός σκοπός του καρναβαλιού όπως γίνεται μέχρι σήμερα: Να προσελκύσει κόσμο με την απατηλή υπόσχεση της διασκέδασης και βαθύτερο κίνητρο το εμπορικό κέρδος.
Μάταια έψαχνα να βρω στα άρματα και στα πληρώματα να μεταδίδονται μηνύματα, να γίνονται δρώμενα που θα μας άγγιζαν. Ελάχιστα βρήκα. Κι όμως χρειάστηκε δουλειά μηνών. Τα περισσότερα δεν είχαν να πουν τίποτα. Δεν υπήρχε έμπνευση. Έμοιαζαν σαν κομμάτι ενός ξενόφερτου εθίμου.
Πόση αντίθεση με το καρναβάλι στο χωριό μου! Δρώμενα και διάλογοι με αξιόλογα μηνύματα δοσμένα με πραγματική αίσθηση του χιούμορ σε κάθε άρμα. Η μουσική ειδικά επιλεγμένη να ταιριάζει με το δρώμενο. Με λίγα έξοδα και ανακυκλώσιμα υλικά δίνουν τις προϋποθέσεις για φυσικό, πηγαίο, αυθόρμητο γέλιο και χορό.
Οφείλω να ομολογήσω ότι υπήρχαν και φωτεινές εξαιρέσεις στο ρεθεμνιώτικο καρναβάλι: η εκφώνηση και η αντιφώνηση του βασιλιά καρνάβαλου με εντυπωσίασε. Συγχαίρω τον εμπνευστή και στιχουργό για την ποιότητα του λόγου και του περιεχομένου.
Το κλείσιμο με το κάψιμο του καρνάβαλου που ενώ αρχικά γέμισε τον αέρα με εντυπωσιακά βεγγαλικά, αργότερα σκόρπισε δυσώδεις αναθυμιάσεις που μας ανάγκασαν να φύγουμε βιαστικά. Φαίνεται κάποια υλικά δεν ήταν κατάλληλα για κάψιμο. Ελπίζω του χρόνου αυτό να ληφθεί υπόψη.
Τελειώνοντας, απευθύνω παράκληση προς τις καρναβαλικές ομάδες: Δώστε περιεχόμενο στην επιλογή του άρματος και της στολής, εμπνευστείτε δρώμενα, διαλόγους, χορευτικά και επιλέξτε εσείς την κατάλληλη μουσική για το άρμα σας. Κυρίως προσπαθήστε για τη μέτρια κατανάλωση αλκοόλ. Έτσι ο κόπος σας θα είναι αντάξιος του αποτελέσματος.
Μπατσολάκη Γεωργία
