ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΑΚΟΥΜΙΑΝΑΚΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ

E-mail: [email protected]

http://soixantedix.blogspot.com

Η τακτική του «διαίρει και βασίλευε» αποτελεί διαχρονικά το αγαπημένο παιχνίδι των διεκδικητών κάθε εξουσίας, με την έννοια ότι δεν αρκεί να τα κάνεις εσύ όλα σωστά, αλλά πρέπει να κάνει λάθη και ο αντίπαλος, ώστε η διαφορά σας στην προτίμηση των εκλογέων να μεγαλώσει. Οι εκλογές είναι «πόλεμος» και οι πόλεμοι αφήνουν θύματα πίσω τους και από τους ηττημένους, αλλά και από τους νικητές. Πολλές φορές ο αριθμός των θυμάτων είναι τόσο μεγάλος που ακόμα και ο νικητής δεν μπορεί να χαρεί τη νίκη του. Κάθε εκλογική αναμέτρηση είναι ένα «παίγνιο μηδενικού αθροίσματος», δηλαδή η νίκη του ενός σημαίνει και την ταυτόχρονη ήττα του άλλου. Τόσο απλά.

Δήμος Αμαρίου. Έχω ξαναγράψει στο παρελθόν για τα προβλήματα της συγκεκριμένης επαρχίας. Διαφορετικά συμφέροντα κατοίκων, μικροί και διάσπαρτοι οικισμοί, ελλιπής αστυνόμευση, υψηλή εγκληματικότητα, αίσθημα ανασφάλειας στους ηλικιωμένους, κακή νοοτροπία και χαλαροί ψυχικοί δεσμοί ανάμεσα στους κατοίκους των οικισμών εξαιτίας -περιουσιακών κατά βάση- μικροδιαφορών, και άναρχη ανάπτυξη που βασίζεται κατά κύριο λόγο στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Γενικά ένα μικρό -ευτυχώς- τμήμα του Αμαρίου, φαίνεται σήμερα να απομακρύνεται αισθητά από τις αξίες του φιλότιμου, του αλληλοσεβασμού, της φιλοξενίας και της περηφάνιας. Από την άλλη υπάρχει ένας σπάνιος φυσικός πλούτος, μια αφθονία υδάτινων πόρων, μια ένδοξη ιστορία που έχει βαθιές ρίζες στο παρελθόν, μια σπάνια φυσική ομορφιά με πολλές εναλλαγές στο ανάγλυφο της περιοχής, μια σχετικά ανεπτυγμένη γεωργία και κτηνοτροφία, κάποια δειλά βήματα τουριστικής ανάπτυξης, μερικές αξιόλογες υποδομές που χρειάζονται στήριξη από την κεντρική εξουσία και αρκετοί -αφανείς μέχρι σήμερα- άνθρωποι με όραμα, με ιδέες, με καινοτόμες προτάσεις και με φαντασία. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν μια κοινωνία αντιθέσεων από την οποία όμως, με υπερβάσεις και τομές μπορούν να προκύψουν χρήσιμες συνθέσεις, πάντα προς το όφελος της περιοχής και των κατοίκων της.

Που θέλω να καταλήξω; Σε δυο αράδες: στο Αμάρι είμαστε πολύ λίγοι και δεν έχουμε την πολυτέλεια να τσακωνόμαστε. Η επαρχία μας ποτέ δεν ήταν καλή στην αφαίρεση και στη διαίρεση. Έπαιρνε πάντα άριστα στην πρόσθεση και στον πολλαπλασιασμό. Ως εκ τούτου θα πρέπει οι όποιες ατομικές φιλοδοξίες των νυν και των επίδοξων δημοτικών αρχόντων να υποταχθούν στο συμφέρον της τοπικής κοινωνίας. Οι υγιείς δυνάμεις του τόπου (κι ευτυχώς είναι πολλές), πρέπει να εστιάσουν τις προσπάθειές τους προς αυτή την κατεύθυνση. Να γίνει, όσο υπάρχει καιρός, ένας ειλικρινής διάλογος χωρίς δεδομένα, χωρίς εμμονές, χωρίς «αναντικατάστατους», χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς αστερίσκους και χωρίς υποσημειώσεις. Να κατέλθει στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές ένας ενωτικός συνδυασμός στο Αμάρι. Να επιλεγούν και να ψηφιστούν οι καλύτεροι. Να πάψουν επιτέλους οι έχθρες, οι έριδες και τα μίση. Να κοιτάζουμε ο ένας τον άλλον χωρίς να κοκκινίζουμε και να «δαγκωνόμαστε». Να πάψουμε να αλλάζουμε δρόμο όταν συναντάμε κάποιους. Να μην ψυχραινόμαστε με τους συγγενείς μας, να μην μπαίνουν διχόνοιες στις οικογένειες. Να ενώσουμε τον κόσμο και να γίνεται καλοπροαίρετη κριτική στα λάθη και στις παραλείψεις των αρχόντων. Να σταματήσει η ειρωνεία,  η υποτίμηση  της νοημοσύνης, ο αλληλοσπαραγμός και οι εκατέρωθεν προσβολές στο δημόσιο διάλογο. Να γυρίσουμε στις αξίες μας, να γίνουμε καλύτεροι σαν άνθρωποι. Να καλέσουμε στο Αμάρι τη νεολαία που ασφυκτιά από την ανέχεια στις πόλεις και να της δώσουμε μια ευκαιρία αξιοπρεπούς εργασίας και διαβίωσης. Για να διεκδικήσουμε όλοι μαζί για τον τόπο μας ότι δικαιούται και ότι αξίζει και να πάψουμε πλέον να είμαστε ο πιο φτωχός και ο πιο «ριγμένος» δήμος της Κρήτης. Και για να μπορούμε να βαδίσουμε στις δύσκολες εποχές που έρχονται ενωμένοι, ισχυροί και περήφανοι. Γιατί αυτό αξίζει στο Αμάρι και στους κατοίκους του. Τίποτε λιγότερο.