Μέρος Α'

Τα θεμέλια του σπιτιού τρίζουν τώρα τελευταία . Η μαμά Ευρώπη κρατάει με τα δόντια  τα παιδιά της που κοιτάζουν έξω από το παράθυρο, διψώντας για ανεξαρτησία. Έχει κλειδαμπαρώσει πόρτες και παράθυρα με συνθήκες και νόμους .

'Πού θα πάτε παιδάκια μου?' τους λέει. 'Πού θα βρείτε καλύτερα?'

'Μας καταπιέζεις!' φωνάζουν τα τέκνα της, τα οποία έχουν μπει στη δύσκολη εφηβική ηλικία και επαναστατούν με το παραμικρό, με ή χωρίς αιτία.

Ομολογουμένως, η μαμά Ευρώπη όλο τα κάνει θάλασσα. Επίσης, αρνείται πεισματικά να παραδεχτεί τα λάθη της.  Άσε που κάνει διακρίσεις. Έχει αδυναμία σε μερικά από τα παιδιά της και θεωρεί ότι είναι πιο έξυπνα και ικανά. Το μέλλον τους διαφαίνεται λαμπρό. Από πρόοδο σε πρόοδο πάνε. Άλλα πάλι, τα θεωρεί χαραμοφάηδες και τεμπέληδες. Σ' αυτά τα παιδιά 'σφίγγει τα λουριά', κόβει το χαρτζιλίκι και την έξοδο, μέχρι να μάθουν να φέρονται.

'Μαμά Ευρώπη, μας καταπιέζεις! Δεν είσαι δίκαιη!' φωνάζουν οι έφηβοι επαναστάτες μέσα από το κλειδαμπαρωμένο δωμάτιο τους . Αυτή δε, ούτε που θέλει ν' ακούσει κουβέντα.

'Εκεί, μέχρι να βάλετε μυαλό βρε χαραμοφάηδες!'

'Δεν είναι δίκαιο!' φωνάζουν και καταχτυπούν την πόρτα. 'Γιατί ο Τόμας, ο Μορίς και ο Φριτς είναι έξω, κι έχουν και χαρτζιλίκι να κάνουν ότι θέλουν από πάνω?'

'Γιατί αυτοί είναι πιο έξυπνοι και δουλεύουν σκληρά. Αυτοί θα πάνε μπροστά, βρε τεμπέληδες, όχι εσείς που μου σπαταλάτε το βιός! Εκεί, να σαπίσετε!' λέει η σκληρή μάνα Ευρώπη με σταυρωμένα τα χέρια και χτυπώντας νευρικά το ψηλοτάκουνο στο πάτωμα.

Κούνια που την κούναγε όμως.

Ο Τόμας, ο μεγαλύτερος σε ηλικία απ' όλους, στέκεται πίσω απ' τη μαμά Ευρώπη βγάζοντας  γλώσσα στην αυστηρή μάνα του.

Κατ' αρχήν, ο Τόμας πιστεύει ότι δεν είναι γιος της μαμάς Ευρώπης. Πιστεύει ότι επειδή είναι τόσο ευγενικός και έξυπνος, μάλλον πως κάποιο λάθος έγινε στο μαιευτήριο όταν γεννήθηκε. Στην πραγματικότητα, είναι ο γιος της πριγκηπέσας που γέννησε στο ίδιο μαιευτήριο, την ίδια μέρα με τη μαμά Ευρώπη. Κάποιο λάθος έγινε, μπέρδεψαν τα μωρά και να τώρα, ο γαλαζοαίματος Τόμας, να θεωρείται αδερφός μ' αυτούς τους άξεστους που καταχτυπούν τις πόρτες. Ούτε με τον Μορίς και τον Φριτς τα πάει καλά. Δεν καταλαβαίνουν ότι αυτός είναι ο αρχηγός γιατί στην πραγματικότητα είναι γαλαζοαίματος.

Η μαμά Ευρώπη δεν είναι καμιά κουτή όμως. Όλα τα βλέπει.

' Που θα πάει βρε αχάριστε Τόμας! Δεν θα κάνεις κι εσύ παιδιά? Τότε θα με θυμηθείς!' του φωνάζει με γυρισμένη τη πλάτη.

Στο επόμενο: Η μαμά Ευρώπη γίνεται γιαγιά....