Γράφει ο Δημ. Αετουδάκης

ΑΝΑΦΟΡΕΣ

Διαβάζοντας την ποιητική συλλογή «Αόρατη όραση» του εκλεκτού πνευματικού συμπολίτη μας κ. Βασιλείου Παπαδάκη, διαπιστώνει κανείς ότι ο ποιητής μας, διακατέχεται από πλούσια συναισθήματα που δομούν τον πολύμορφο πνευματικό του κόσμου.  Τούτος ο Εισαγγελέας που είδε, που άκουσε μια σειρά από ανθρώπινες υπάρξεις τα πολυποίκιλα προβλήματα προβλήματά τους, με τις σκέψεις και πράξεις που τους ώθησαν στην παραβατικότητα και στάθηκαν απέναντι στο Νόμο που προστατεύει την κοινωνία, αποτέλεσαν για το δόκιμο ποιητή μας πηγή σκέψης και στοχασμού. Έτσι ο εσωτερικός του κόσμο πλουτίστηκε από τις φωνές, τα δάκρυα και ττις ιδέες όλων αυτών που στάθηκαν από διάφορες καταστάσεις ενάντια των κοινωνικών  αξιών που περιφρουρούν  την ανθρώπινη ύπαρξη από τις όποιες αντικοινωνικές συμπεριφοράς.

Έτσι τούτο το βιβλίο  των 53 ποιημάτων αποτελεί για μένα μια αποκάλυψη του πλούσιου, του βαθιά ανθρώπινου κόσμου του Βασιλείου Παπαδάκη που προσπαθεί με το βαθύ στοχασμό του να εξωτερικεύσει όλες εκείνες τις φυλαγμένες αξίες και ιδέες μεσα στην κιβωτό των συναισθημάτων και ιδεών. Ελεύθερη ποίηση σε μια κατανοητή γλαφυρή γλώσσα συνεπαίρνει  η ανάγνωση. Ο ελεύθερος στίχος που αποδεσμεύεται από τα στεγανά του ομοιοκαταλύκτου στίχου, ξεχύνεται άνετα και μπορούν να εκφραστούν όλα τα συναισθήματα και αισθήματα που μας γεννούν οι  όποιες συμπεριφορές και οι όποιες αναμνήσεις. Και ομολογώ πως δυσκολεύμαι να συλλέξω και να ξεχωρίσω κάποια από αυτά, γιατί όλα πληρούν τις όποιες απαιτήσεις του αναγνώστη. Όλες.

Το Ρέθυμνο των απόδημων με συγκλονίζει γιατί σαν απόδημος Ρεθεμνιώτης με άγγιξε στα κατάβαθά του είναι μου.

Ποιος ξέρει αν πονούν

οι παμπάλαιοι τοίχοι

αν οι καμπάνες κι οι κρήνες

με τα αστείρευτα νερά,

κάθε που χάνεται

κάποιο παιδί στα ξένα

του ταξιδιού η οδύνη

αρχαία σκόνη,

που λιώνει το αναλοίωτο

δε συμψηφίζεται

με νεύματα της άνοιξης

με ανθισμένες θάλασσες

του Αυγούστου,

αυτό κρατούν όσο ν’ ανοίξει

στα παράθυρο κλπ.

ρωτά τα τείχη της Φορτέτζς

μου λένε

εκεί μόνο πετρώνει ο χρόνος

που μετράει αιώνες κλπ.

Είναι το ποίημα που με εκφράζει, που με συγκινεί και που δυναμώνει τη νοσταλγία μου. Θερμά συγχαρητήρια στον κ. Βασίλειο Παπαδάκη που μας έδωσε μια καινούργια πνευματική ευκαιρία να λησμονήσουμε για λίγο την σκληρή καθημερινότητα.