(Β μέρος)
Της Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Έχοντας ανακτήσει την αληθινή έννοια του ευ ζην, που δεν συνίσταται στις σαρκικές απολαύσεις και στα υλικά αγαθά, αλλά στην καλλιέργεια του πνεύματος, στη διαμόρφωση υψηλού ήθους, στην ενίσχυση των ψυχικών αρετών, θα βελτιώσουμε και την πολιτική μας σκέψη, θα αποκτήσουμε ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνώντων του έθνους μας. Θα συνειδητοποιήσουμε πως το ευ ζην στην πολιτική μας ζωή είναι συνάρτηση της έννοιας της φιλοπατρίας, της υπέρβασης του ατομικού συμφέροντος και των κομματικών σκοπιμοτήτων, της βούλησης για πραγμάτωση ενός κράτος δικαίου, της υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων με σθένος, με πυγμή. Θα πρέπει κάποτε οι 300 της Βουλής να δουν τους εαυτούς τους ως τους 300, που υπερασπίστηκαν με αυτοθυσία την πατρίδα στο στενό των Θερμοπυλών. Να μην χρησιμοποιούν την πολιτική ως όχημα προσωπικού πλουτισμού, αλλά εθνικής ανάπτυξης σε όλους τους τομείς. Να πάψουν να συνάπτουν δάνεια με δυσθεώρητους τόκους, με υποθήκευση της εθνικής μας περιουσίας και της εθνικής μας αξιοπρέπειας.
Έτσι, θα αναχαιτιστεί η ώθηση των απελπισμένων Ελλήνων στον Καιάδα των μνημονίων. Πού είναι, όμως, η ιστορική μνήμη, εκείνη που οδηγεί τα βήματά μας προς αποφυγή των ίδιων τραγικών λαθών; Για του λόγου το αληθές, ας θυμηθούμε τι έγινε στις 7 Φεβρουαρίου 1825: σύναψη δανείου 2 εκατομμυρίων χρυσών λιρών από την Αγγλία, με κράτηση του 55% για κάλυψη επισφαλειών των Άγγλων πιστωτών! Από το υπόλοιπο αφαιρούνται τόκοι επί των 2 εκατομμυρίων, ήτοι 200.000 λίρες, μεσιτικά 68.000, συμβολαιογραφικά 13.000, έξοδα Ελλήνων μεσιτών 15.000. Ενδεικτικό το έγγραφο του προέδρου της επιτροπής οικονομικών Ανδρέα Κοντόσταυλου προς τον Ιωάννη Καποδίστρια, όταν ο τελευταίος παρέλαβε την εξουσία το 1827: «Κύριε κυβερνήτα, εις το ταμείον του κράτους εν μόνον νόμισμα και αυτό κίβδηλον»! Πόσο όμοια είναι κι η σημερινή εικόνα των δικών μας ταμείων. Μας δανείζουν με εξωφρενικούς τόκους, ανανεώνοντας το χρέος στο διηνεκές και τα ταμεία είναι μείον, γιατί τα χρήματα πηγαίνουν σε τραπεζικές ανάγκες (ομόλογα), που τελικά εξυπηρετούν συμφέροντα γερμανικών τραπεζών.
Βέβαια, τότε υπήρχε ένας ηγέτης που είχε την πίστη να αντισταθεί στις πιέσεις των επίβουλων πατρώνων μας και να βροντοφωνάξει, υπερασπιζόμενος τα νάματα της ορθόδοξης παράδοσής μας «εάν ο Θεός μεθ΄ημών, τις καθ΄ημών;» (στο πρώτο διάγγελμά του προς τους Έλληνες). Κι αφού, όλα είναι θέμα παιδείας, αξίζει να διαβάσει κανείς το εξαιρετικό πόνημα του κ. Ιωάννη Κορνιλάκη «Ιωάννης Καποδίστριας-ο Άγιος της πολιτικής», μέσα από το οποίο οι Έλληνες μπορούν να γνωρίσουν την Αγία προσωπικότητα εκείνου που θυσιάστηκε για την ύπαρξή μας ως Έθνος.
Ως γνωστό, οι ξένες δυνάμεις της εποχής δεν μπορούσαν να αφήσουν μία τέτοια αδιάφθορη μορφή να αντιστέκεται στα άνομα σχέδιά τους για εκμετάλλευση του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Τα ίδια συμφέροντα που δολοφόνησαν τον πρώτο Κυβερνήτη της νεότερης ιστορίας μας, επειδή δεν υπέκυψε στους εκβιασμούς της «τρόικας» της εποχής του, δολοφονούν και σήμερα τα όνειρα εκατομμύρια Ελλήνων και μετατρέπουν την καθημερινότητά τους σε εφιάλτη. Φυσικά, δεν πάτησαν οι ξένοι τη σκανδάλη που αφαίρεσε τη ζωή του έντιμου ηγέτη. Δυστυχώς, στην Ελλάδα, που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού της σε όλο τον κόσμο, γεννιούνται διαρκώς και αρκετοί Μαυρομιχάληδες, που γίνονται υποχείρια ξένων συμφερόντων και αναστέλλουν τη δυνατότητα ευημερίας της πατρίδας τους. Αυτό επιβεβαιώνει πανηγυρικά όλη η ιστορία του ελληνικού χρέους, αρχομένης από τα δάνεια της Ανεξαρτησίας το 1824 έως τις μέρες μας, η οποία βρίθει από υπογραφές εθελόδουλων κυβερνήσεων σε συμφωνίες με επαχθέστατους όρους. Από μικρόψυχους πολιτικούς που αποκαλούν το εθνικό μας σύμβολο «πανί που το πήρε ο αέρας» (υποστολή σημαίας στα Ίμια το 1996) κι έχουν το θράσος να συνεχίζουν 20 χρόνια μετά να διεκδικούν την ψήφο του λαού.
Έχουμε συνηθίσει να ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους, όμως η πικρή αλήθεια είναι πως εμείς οι ίδιοι ευθυνόμαστε για τη σημερινή κατάντια της χώρας μας. “Μάλλον γαρ πεφόβημαι τας οικείας ημών αμαρτίας ή τας των εναντίων διανοίας”, δηλ. περισσότερο φοβάμαι τα δικά μας σφάλματα, από ότι τα σχέδια των αντιπάλων μας, είχε επισημάνει σε λόγο του προς τους συμπολίτες τους ο σπουδαίος Περικλής (Θουκυδίδη Α144). Επίσης, έχουμε συνηθίσει να φροντίζει ο καθένας για τον εαυτούλη του, γι’ αυτό και το ηρωικό αγωνίζεσθαι περί πάτρης αντικαταστάθηκε από το σκωπτικό αγωνίζεσθε περί πάρτης! Μην ψάχνουμε το ευ ζην στις νέες εξαγγελίες των κυβερνώντων. Εμείς κρατάμε το μέλλον της Ελλάδας στα χέρια μας. Οι περιστάσεις απαιτούν δύναμη ψυχής, κριτική σκέψη και κυρίως αγαπητική στάση.
