Tης Δρ. Άννας Ελευθεριάδου - Γκίκα
Είναι γεγονός ότι στην Ευρωβουλή, πλην κάποιων θλιβερών εξαιρέσεων, δυστυχώς βέβαια πολύ θλιβερών, το επίπεδο των εκπροσώπων μας ως τώρα διατηρούσε υψηλά στάνταρς. Άνθρωποι από όλους τους χώρους καταξιωμένοι κατά γενική ομολογία, με στόφα Ευρωπαίου πολίτη και δυναμική πολιτικού που πατάει στα πόδια του. Ήταν μεν προσωπικές επιλογές των εκάστοτε αρχηγών των κομμάτων, πληρούσαν όμως πιστεύω τις προϋποθέσεις ώστε να μας εκπροσωπήσουν επαρκώς. Ήταν το τελευταίο οχυρό κόντρα στους πολιτικούς - τηλεστάρ και τους πολιτικούς πεζοδρομίου.
Αιφνιδίως και προφασιζόμενοι «εκδημοκρατισμό των διαδικασιών», οι δύο εταίροι της συγκυβέρνησης ανακοινώνουν σταυροδοσία στις Ευρωεκλογές. Μόλις 3 μήνες πριν τη διαδικασία εκλογής, χωρίς εσωκομματικό διάλογο, χωρίς καν να τηρούνται τα προσχήματα… Η επιχειρηματολογία βέβαια «να διαλέξουμε τους Άξιους» παραπέμπει σε ακραιφνή λαϊκισμό! Γιατί τι εξυπηρετεί η σταυροδοσία χωρίς να έχει προηγηθεί ζύμωση, ανάδειξη και προβολή των «Άξιων»; Πώς θα μπορέσουν οι μη προνομιούχοι ενδιαφερόμενοι, ήτοι αυτοί που δεν έχουν λεφτά για πέταμα στα ΜΜΕ κι αυτοί που δεν έχουν προέλθει από μακροχρόνια μαθητεία κι εμπλοκή στο «κομματικό σχολείο» να αναδειχθούν; Πώς να φτάσει στους πολίτες η γνώμη, οι προτάσεις και το βιογραφικό τους αφού η TV θα παίζει μόνιμα την ξανθή θυγατέρα του μεγαλοστελέχους του «πάλαι ποτέ κραταιού κινήματος»;
Και πώς θα απαλλαγούμε από τους αιώνιους υπουργοβουλευτάδες που παρήκμασαν και ψάχνουν κι αυτοί ένα ρόλο; «Ας είναι και στην Ευρωβουλή! Κομμάτια να γίνει...»
Η λογική του σταυρού είναι η καλύτερη δυνατή, αλλά προϋποθέτει χρόνο για να δράσει η συλλογιστική της ανανέωσης του πολιτικού προσωπικού. Οπότε, το Μάη μην ακούσω να αναρωτιέστε: «Τι έχουν τα έρμα και ψοφούν;»
