Της Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Ανεκδιήγητες καταστάσεις σημειώθηκαν στην Ελλάδα το 2013, ενδεικτικές μιας χώρας που παραπαίει ανάμεσα στην οικονομική φθορά και την ηθική παρακμή.
Ενώ η ανεργία έχει σκαρφαλώσει σε επίπεδα ρεκόρ, ειδικά στους νέους, δημιουργώντας συνακόλουθα ένα πλήθος ανασφάλιστων, το Κράτος ζητά από τους πολίτες να συμβάλλουν στη μείωση των δαπανών της Δημόσιας Υγείας με πληρωμή εισιτηρίου σε νοσηλεία και συμμετοχή στα φάρμακα. Από την άλλη, σημειώνεται ρεκόρ αναισχυντίας σε καιροσκόπους κι απατεώνες, που ενώ έχουν κάνει περιουσίες, σε βάρος άλλων, έχουν το θράσος να μην πληρώνουν ασφάλειες και τέλη, κυκλοφορώντας τις πολυτελείς λιμουζίνες τους με πλαστές πινακίδες κι επίπλαστη ηθική.
Τέλος, υπάρχει και το φαινόμενο της «μαύρης»εργασίας (38%), που καλπάζει στην Ελλάδα της ύφεσης τα τελευταία χρόνια, αυξάνοντας τα ελλείμματα στα ασφαλιστικά ταμεία. Η σταυροφορία κατά της αδήλωτης εργασίας επέβαλε τσουχτερά πρόστιμα σε επιχειρηματίες, προκειμένου το Υπουργείο Εργασίας να αντιμετωπίσει το «οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα». Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει εγκληματία τον εργαζόμενο που επιλέγει εκουσίως το «μαύρο» χρήμα, επειδή πιστεύει ότι τα ένσημα κι η σύνταξη είναι χαμένη υπόθεση. Ούτε και τον επιχειρηματία, που, ενώ θέλει να πληρώνει τακτικά τους υπαλλήλους του, δυσανασχετεί με τα υπέρογκα ποσά που καταβάλει στα ασφαλιστικά ταμεία, οι διακανονισμοί των οποίων ενίοτε κρύβουν παγίδες, αντί για διευκολύνσεις.
Το κυριότερο, όμως, είναι πως οι περισσότεροι πολίτες, ασφαλισμένοι κι ανασφάλιστοι, διακατέχονται από ένα ισχυρό αίσθημα ανασφάλειας, έλλειψης εμπιστοσύνης προς το Κράτος, τους διαχειριστές και καπηλευτές της δημόσιας περιουσίας και τους άρπαγες της ιδιωτικής. Οι περισσότεροι Έλληνες έχουν απηυδήσει να πληρώνουν χαράτσια, δυσβάστακτους φόρους κι έκτατες εισφορές, χωρίς να υπάρχουν οι αντίστοιχες παροχές σε θέματα υγείας, παιδείας και κοινωνική πρόνοιας.
Στη Σουηδία, που έχει θέσει ισχυρές βάσεις κοινωνικής πολιτικής εδώ και δεκαετίες, δε γνωρίζουν τι θα πει «φακελάκι» σε γιατρό και αδιαχώρητο στους διάδρομους από ράντζα. Δεν υπάρχουν δυσθεώρητες αμοιβές σε «ιδιαίτερα», για να ανταποκριθεί ο μαθητής στις απαιτήσεις της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι κρατήσεις σε μισθούς φτάνουν το 50%, αλλά οι Σουηδοί νιώθουν ασφάλεια κι ικανοποίηση για τις κοινωνικές παροχές. Ξέρουν ότι οι εισφορές τους «πιάνουν τόπο» και τα υπόλοιπα χρήματα τους είναι επαρκή, για να ζουν με άνεση.
Κι επειδή η κοινωνική πολιτική μιας χώρας αντικατοπτρίζει και τη κουλτούρα της, καλό θα ήταν να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε νοοτροπία. Υπάρχει το επιχείρημα ότι όλοι τα «τρώνε», γιατί όχι κι εγώ, αλλά έτσι δε θα πάμε μπροστά. Αναγνωρίζω την αγανάκτηση του κόσμου απέναντι στους πανταχόθεν μιζαδόρους. Καθημερινά ξεσπά κι ένα νέο σκάνδαλο διαφθοράς και διασπάθισης του δημόσιου χρήματος. Εύλογη κι η απορία, ποιον να εμπιστευτώ; Ποιος δεν τα «παίρνει»; Επιπλέον, η ανησυχία τροφοδοτείται από μία ρευστή πραγματικότητα σε διάφορους τομείς της κοινωνίας και ποικίλους κινδύνους που απειλούν καθημερινά τη ζωή μας.
Ανασφάλεια στα οικονομικά, καθώς η διαθεσιμότητα συνεχίζει να απειλεί χιλιάδες εργαζόμενους, ενώ τα «κουρέματα» των τραπεζικών καταθέσεων κι ομολόγων συρρίκνωσαν πολυετείς οικονομίες οικογενειών. Ανασφάλεια στη ζωή των παιδιών μας, καθώς το διαδίκτυο έχει παγιδεύσει εκατοντάδες νέους. Ελλιπής εθνική ασφάλεια, καθώς οι Τούρκοι, για να καλύψουν τις ατασθαλίες και τις διαμαρτυρίες στο εσωτερικό της χώρας τους, παρουσιάζονται ολοένα και πιο προκλητικοί, εγείροντας διαρκώς θέματα μειονοτήτων, θέλοντας τζαμιά σε όλη την Ελλάδα, παραβιάζοντας κυριαρχικά μας δικαιώματα, αξιώνοντας επιτακτικά συνδιαχείριση του Αιγαίου και συγκεντρώνοντας στρατιωτικές δυνάμεις (πυραύλους Iskader-E) στη Θράκη. Με την υποχωρητική στάση των δικών μας κυβερνώντων, πώς θα πείσουμε πως η χώρα μας αποτελεί ένα ασφαλή τουριστικό προορισμό, πώς ο καθένας μας μπορεί να κοιμάται ήσυχος; Σε διαπροσωπικό επίπεδο η ανασφάλεια της μοναξιάς – η οικονομική δυσπραγία είναι η επίφαση- έχει οδηγήσει χιλιάδες συμπολίτες μας στην αυτοχειρία. Ανασφαλείς νιώθουν πλέον και πολλοί κάτοικοι του κέντρου της Αθήνας, μετά τα τελευταία αιματηρά επεισόδια και τις εν ψυχρώ δολοφονίες.
Επανέρχομαι στο θέμα της νοοτροπίας, για να δώσω μια απάντηση, σχετικά με την αποκατάσταση της ευρυθμίας τόσο στην κοινωνική, όσο και στην ατομική ζωή. Πάντοτε οι μεγάλες αλλαγές φέρουν κάποιο κόστος, αλλά για να είναι αποτελεσματικές απαιτούν τη συμμετοχή όλων μας. Η αλλαγή της κουλτούρας ξεκινά από μέσα μας. Όταν ο καθένας επιλέγει να προσφέρει ποιοτικές υπηρεσίες, τότε μπορεί να διεκδικήσει κι από το Κράτος να πράττει ανάλογα. Όταν ο καθένας λειτουργεί με αξιοκρατικά κριτήρια, τότε μπορεί να συμβάλλει στην αποδόμηση της προνομιοκρατίας. Οι κοπανατζήδες, οι επίορκοι υπάλληλοι με τα πλαστά πτυχία, οι συνδικαλιστές της τρομοκρατίας, οι ρουσφετολόγοι είναι αυτοί που φέρνουν στην εξουσία ανδρείκελα, τύπου Λιάπη και άρπαγες, τύπου Τσοχατζόπουλου. Οι αρνητές της παράδοσης είναι αυτοί που επιτρέπουν στους θιασώτες της παγκοσμιοποίησης να αφήνουν ανυπεράσπιστα τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, ξεπουλώντας ανθρώπους και πατρίδα.
Ας αποκτήσουμε συνείδηση των πράξεων μας, ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας, ας γίνουμε πιο προσεκτικοί στις επιλογές μας. Εάν άρουμε τα τείχη της φιλαυτίας, που είμαστε περιχαρακωμένοι, θα μπορέσουμε να γίνουμε πιο οξυδερκείς. Ας γίνουμε πιο αληθινοί, πιο γνήσιοι κι ίσως τότε διαπιστώσουμε πως η υποκρισία κι η διαφθορά δεν θα είναι τα μόνα κυρίαρχα στοιχεία στην ελληνική πραγματικότητα, που διαρρηγνύουν επικίνδυνα τον κοινωνικό ιστό της χώρας μας και την ασφάλεια στη ζωή μας. Κυρίως, όμως, ας βάλουμε αγάπη σ’ ό,τι κάνουμε, γιατί χωρίς αγάπη δεν γίνεται τίποτα όμορφο στον κόσμο.
Υ.Γ. : Με πίστη στη Δημοκρατία και προσήλωση στους θεσμούς που την διέπουν, μπορούν να καταργηθούν αντικοινωνικά μέτρα, όπως έγινε με την απόσυρση του εισιτηρίου των 25€ για νοσηλεία. Αυτό αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, ώστε με τον ίδιο τρόπο να διεκδικηθούν και να κατακτηθούν όλα τα δίκαια κοινωνικά αιτήματα.
