Γράφει ο Κώστας Μανιάς

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας, πιστεύω πως δεν έχει προηγούμενο.

Η Ελλάδα, όπως μας δείχνει η ιστορία, είναι η χώρα που κατά καιρούς αναδεικνύονται οι μεγαλύτεροι ήρωες, και οι μεγαλύτεροι προδότες. Πάντα των άκρων ήταν - και είναι - τούτος ο λαός. Πάντα της υπερβολής. Ή του βάθους, ή του ύψους. Στους ήρωες της πάντα, επιφυλάσσει άσχημο φινάλε, και οι προδότες τα καταφέρνουν σαν τους φελλούς να επιπλέουν με όλες τις καταστάσεις. Οι κατά καιρούς προδότες άλλωστε είναι εκείνοι, που δεν μπορούν να συχωρέσουν τους ήρωες αυτού του τόπου για τις πράξεις τους, και τους στραπατσάρουν πότε με εξορίες, και πότε, να σαπίζουν αλυσοδεμένοι σε υγρά και μουχλιασμένα μπουντρούμια.

Ο λαός όμως, ή έτσι ή αλλιώς, ποτέ δεν έμενε αμέτοχος. Πότε - με λανθασμένες η παραπλανητικές επιλογές στο πλευρό των προδοτών, και άλλοτε με το μέρος των ηρώων. Πάντα όμως ο λαός ήταν μέσα στα γεγονότα, και ποτέ απλός θεατής, όπως είναι σήμερα.

Σήμερα οι δυο πρωταγωνιστές της εθνικής προδοσίας, Βενιζέλος και Σαμαράς, με μια ανίερη συμμαχία, προσφέρουν ο ένας στον άλλον με ότι δυνάμεις τους έχουν απομείνει, μέσα στην σύγχυση που τους περιβάλει, την δύναμη τους, βιώνοντας και οι ίδιοι με απορία και σύγχυση, την χωρίς προηγούμενο, ανεξήγητη υπομονή του λαού. Στο βλέμμα τους και στις συμπεριφορές τους, βλέπει κανείς ολοφάνερα, την αμηχανία και τον τρόμο, διαισθανόμενοι το τι τους περιμένει, όταν πάψουν να καταλαμβάνουν, να σφετερίζονται, και να ασελγούν,  την εξουσία που με τόσο μπαμπεσικο τρόπο έχουν καταλάβει.

Μας παραπλανούν καθημερινά, πότε με τσιγγανάκια Μαρίες, πότε με τάχα συμμορίες χρυσαυγιτών, - αδελφές συμμορίες, - πότε για λιάπηδες, κι αυτοί της ίδιας συνομοταξίας, για να κερδίζουν χρόνο, και ο λαός κοιμάται τον ύπνο του δικαίου.

Αλήθεια με την ευκαιρία:

Η κυβέρνηση καλά έκανε και έδωσε το αδελφό κόμμα στη δικαιοσύνη, με τον χαρακτηρισμό της συμμορίας. Θα είχε αξία αυτή η πράξη, και αυτή η ενέργεια, αν δεν έκρυβε στο βάθος ιδιοτέλεια. Εδώ όμως είναι ολοφάνερο, πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Όμως σαν αφελής αλλά και καχύποπτος πολίτης που είμαι, μου γεννιέται η απορία. Η Χρυσή Αυγή όντως λειτουργούσε - και ίσως λειτουργεί, - σαν συμμορία. Ποιος όμως σ' αυτόν τον τόπο, έχει ως τώρα προκαλέσει περισσότερα εγκλήματα; Η Χρυσή Αυγή ή η συμμορία που μας κυβερνά;

Ας θυμηθούμε μερικά από τα ευεργετήματα της:

Έφτιαξε την παιδεία, την υγεία, βελτίωσε το βιοτικό μας επίπεδο, μας μείωσε το εθνικό μας χρέος, έκανε τους μικροομολογιούχους πλουσιότερους, μείωσε τις αυτοκτονίες από την εξαθλίωση, που η ίδια συμμορία τους έφερε, έκλεισε στη φυλακή τους ημέτερους της λίστας Λαγκάρντ και εισέπραξε τα δικαιώματα του κράτους από αυτήν. Μάντρωσε όλους τους ληστές που φιγουράρουν  στις διάφορες λίστες, εισέπραξε τα δικαιώματα του κράτους, και ανακούφισε τον χειμαζόμενο λαό.

Μα πάνω απ' όλα, ελάφρυνε τη χώρα, και το λαό της, από κυριαρχικά δικαιώματα, που τη βάραιναν για πολλές δεκαετίες. Κατάφερε τούτη η συμμορία, ενώ είχαμε κάποιους φίλους που μας εκτιμούσαν, και μας υπολήπτονταν, να μας λυπούνται, και οι εχθροί να μας μισούν.

Και όμως. Και όμως, τα παιδιά, κάτι τα βασανίζει. Κάτι τα βασανίζει, και ντρέπονται να το πουν.

Το μαρτυρούν τα δρακόντεια μέτρα που παίρνουν, κάθε που θα ξεμυτίσουν, προς το λαό, ξεχνώντας ίσως, πως ο λαός κοιμάται. Μα και κάθε που θα τους έρθει κάποιο από τα λαμόγια που συνεργάζονται. Δείτε τι έγινε με την Μερκελ, δείτε τι γίνεται σήμερα που ο Σαμαράς χρίζεται Πρόεδρος τους. Ολόκληρος ο μηχανισμός ασφαλείας, είναι επί ποδός, για να τους προστατέψει από τον εχθρό!!!

Και μπαίνει εδώ το ερώτημα:

Γιατί η αξιότιμος δικαιοσύνη αυτής της χώρας, δεν επεμβαίνει αυτεπάγγελτα και να κάνει το καθήκον της;

Γιατί στις δυο συμμορίες  αυτής της χώρας, η μια να απολαμβάνει προνομιακή μεταχείριση;

Τι περιμένει; Να ξεσηκωθεί ο λαός χάνοντας την υπομονή του, παίρνοντας το νόμο στα χέρια του και να τα κάνει γυαλιά καρφιά; Δεν ξέρουν τι κίνδυνοι καραδοκούν;