Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Κάποιος είχε πει ότι «το πρώτο καθήκον στην πολιτική είναι να μετράς». Αυτό ισχύει κυρίως για την οικονομία. Αν κάποιος δεν υπολογίζει τις δαπάνες και τα ελλείμματα (όπως κάναμε εμείς την ανέμελη εικοσαετία) , τότε ξυπνάει κάποιο πρωί χρεοκοπημένος. Ισχύει όμως και για τις διεθνείς σχέσεις. Πρέπει να μετράς συμμάχους και αντιπάλους και να υπολογίζεις την αποδοχή των προτάσεων μας στο εξωτερικό, ειδικά όταν η επιβίωση σου εξαρτάται από εταίρους και δανειστές.
Η ορθή χαρτογράφηση της πραγματικότητας είναι το καλύτερο εργαλείο για την αλλαγή αυτής της πραγματικότητας. Αν δεν ξέρεις που πας, το πιθανότερο είναι να καταλήξεις εκεί που δε θες να είσαι. Και η χώρα βρέθηκε πολλές φορές εκεί που δεν ήθελε να είναι, επειδή ακριβώς βασίστηκε σε έναν αστήριχτο βολονταρισμό, ο οποίος τροφοδοτήθηκε από τον εγχώριο λαϊκισμό. Ο έσχατος λαϊκισμός της χώρας είναι ο αντιμνημονιακός.
Σύμφωνα με μια περίεργη θεωρία, η χώρα θα μπορούσε να συνεχίζει να δημιουργεί, όπως το 2008, πρωτογενές έλλειμμα 24 δις το χρόνο κάνοντας απλώς μερικά «κόλπα», απειλητικά και μάγκικα. Σε αυτή την προσπάθεια θα είχε μαζί της την Ευρώπη των (υπόλοιπων )λαών. Αυτοί οι λαοί θα πλήρωναν δια της φορολογίας, τα επιδόματα χρήσης υπολογιστή στο ελληνικό δημόσιο. Πιθανότατα, μάλιστα, οι εργαζόμενοι της Ευρώπης θα πήγαιναν και μια ώρα νωρίτερα στη δουλειά τους, έτσι ώστε να μπορούν οι Έλληνες να παίρνουν το επίδομα «έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία».
Τα μνημονιακά φληναφήματα από το «περήφανο όχι» της Κύπρου μέχρι τα … δανεικά των Ρώσων, καταρρίπτονται ένα - ένα, αλλά όσο επιβιώνουν, δημιουργούν σημαντικό κόστος καθυστέρησης για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Ένα από αυτά τα φληναφήματα, που περιφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ στον δημόσιο διάλογο, είναι πως με κάποιου τύπου διαπραγμάτευση - που αυτός μόνο ξέρει - θα καταργήσει το μνημόνιο και θα ελαφρυνθεί το χρέος. Έλα όμως που ούτε και οι αριστεροί της Ευρώπης δε συμμερίζονται τους στόχους του. Η κ. Γκ. Τσίμπερ , πρόεδρος της Ευρώ - ομάδας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, υποστήριξε - με λεξιλόγιο Σόιμπλε - ότι «αν δεν κάνετε το μάθημα σας και δεν εκπληρώσετε τα προαπαιτούμενα, ο φτωχός Γερμανός δεν μπορεί να πληρώσει τα χρέη σας. Αλλά το κούρεμα ξεχάστε το! Ούτως ή άλλως. Διότι η Ευρώπη δεν μπορεί να συναινέσει»
Μετά το σχετικό θόρυβο που προκλήθηκε για το άδειασμα των «συντρόφων» της στην Ελλάδα, η Κα. Τσίμερ προσπάθησε να επανορθώσει ρίχνοντας την μπάλα στην κερκίδα. «Μίλησα για επιτροπή χρέους, που θα αξιολογήσει τξη νομιμότητα του Ελληνικού χρέους …Είναι απαραίτητη μια επιτροπή για το χρέος που θα επανεξετάσει τη νομιμότητα του χρέους. Χρέος παράνομο και ανήθικο δε θα ζητηθεί και δε θα επιστραφεί..»
Καλά ολ’ αυτά, αλλά το πρόβλημα είναι ότι σχεδόν το σύνολο του χρέους έχει περάσει στους θεσμικούς επενδυτές (Ε.Ε., Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ.) και δε θα υπάρξει ποτέ ζήτημα» παράνομου και ανήθικου» χρέους ότι κι αν μπορεί να σημαίνει ο όρος. Έτσι, ακόμη μια «μαγική λύση για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας σκάει σαν φούσκα. Εν τω μεταξύ, όμως, έχει δηλητηριάσει την πολιτική. Πολλοί πιστεύουμε ότι οι λύσεις είναι απλές, αλλά δεν τις εφαρμόζουν οι «προδότες πολιτικοί» (μια καραμέλα που μας βολεύει όλους…) οι οποίοι - συν τις άλλοις - είναι όλοι ίδιοι…
