ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΑΚΟΥΜΙΑΝΑΚΗΣ                        

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ

E-mail: [email protected]

http://soixantedix.blogspot.com/

Οι δημοτικές εκλογές που έρχονται αποτελούν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να διασταυρωθούν προτάσεις, να αναδειχθούν πρόσωπα με άποψη και ικανότητες και να μπει φρένο στην κακοδιαχείριση των οικονομικών πόρων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι δυνατότητες που υπάρχουν είναι οι εξής δύο: η θα πάμε σε εκλογές-δημοψήφισμα υπέρ η κατά των μνημονίων ή θα τις αντιμετωπίσουμε ως αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή ως λύσεις στα προβλήματα των πολιτών, τα οποία αδυνατεί να λύσει η κεντρική πολιτική εξουσία, τα υπουργεία και εν πολλοίς οι αποκεντρωμένες διοικήσεις.

Τα «χρίσματα» που θα δοθούν σε υποψηφίους δημάρχους -ειδικά στην Κρήτη- έχουν ένα πολιτικό πρόβλημα που συνίσταται στο ερώτημα: Ποιος κομματικός μηχανισμός θα χρίσει υποψηφίους χωρίς την σύμφωνη γνώμη των πολιτών του εκάστοτε δήμου ή της εκάστοτε περιφέρειας και με ποια νομιμοποίησή; Δηλαδή μπορεί π.χ. το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα να προτείνει υποψήφιο σε κάποιο δήμο με αξιώσεις εκλογής ή έστω αξιοπρεπούς εμφάνισης, με δεδομένα τα ποσοστά του εν λόγω κόμματος στις τελευταίες εθνικές εκλογές; Μπορεί η Νέα Δημοκρατία να επιβάλλει την άποψή της σχετικά με την επιλογή ενός προσώπου σε κάποιο δήμο χωρίς σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινοτήτων, των φορέων και της κοινωνίας των πολιτών κι αν όχι με ποιούς πρέπει να συνεργαστεί; Μπορεί ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς να αλλοιώσει το πραγματικό νόημα των δημοτικών εκλογών ανάγοντάς το αποκλειστικά στο εκλογικό δίλλημα μνημόνιο-αντιμνημόνιο;

Στα παραπάνω ερωτήματα δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι δήμαρχοι δεν εκλέγονται για να κάνουν πολιτική, αλλά για να φροντίζουν να έχουν οι πολίτες νερό στα σπίτια τους και να μην έχουν σκουπίδια στους δρόμους. Και αυτό όμως είναι λάθος. Οι δήμαρχοι δεν λειτουργούν σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον που δεν επικοινωνεί με την κεντρική πολιτική σκηνή, ούτε έκρυψαν ποτέ -τουλάχιστον οι περισσότεροι εξ αυτών- την κομματική τους προτίμηση. Το πρόσφατο παρελθόν με τις συλλήψεις μελών του κόμματος της Χρυσής Αυγής έδειξε ότι κάποιοι δήμαρχοι είχαν το τσαγανό να ορθώσουν ανάστημα ενάντια σε φασιστικές νοοτροπίες και μεθόδους, την ίδια στιγμή που αρκετοί βουλευτές και κομματικοί παράγοντες  ποικίλλων κομματικών αποχρώσεων σφύριζαν κλέφτικα.

Το λάθος σε κάθε περίπτωση είναι διπλό. Επειδή διανύουμε μια περίοδο υψηλών κοινωνικών φορτίσεων και τα περισσότερα κόμματα ταυτίζονται εκούσια ή ακούσια με τη διπολική ατμόσφαιρα που έχει διαμορφωθεί, τα «χρίσματα» θα ισοπεδώσουν τις ιδιαιτερότητες και θα πριμοδοτήσουν λύσεις δημοψηφισματικού τύπου. Αυτό όμως θα ακυρώσει τις διαδικασίες ανάδειξης τοπικών στελεχών με όραμα, φαντασία και ικανότητες, κάτι που έχει ανάγκη όχι μόνο η τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και το πολιτικό σύστημα συνολικά. Στην Κρήτη ειδικά υπάρχουν τοπικοί άρχοντες που το έργο τους έχει αξιολογηθεί θετικά από τους πολίτες και θα ήταν άδικο να μην τους δοθεί η δυνατότητα να κριθούν εκ νέου, όχι στη βάση προθέσεων και εξαγγελιών, αλλά με βάση το έργο και τα μέχρι σήμερα δείγματα γραφής τους. Από την άλλη, πάντα πρέπει να δίνεται η εκλογική δυνατότητα σε ανθρώπους που έχουν επιτύχει στην επαγγελματική τους ζωή, να κατέλθουν στον εκλογικό στίβο έχοντας την αξίωση να εκλεγούν εφόσον πείσουν τους συνδημότες τους.

Οι δημοτικές εκλογές δεν πρέπει να γίνονται πεδίο κομματικών αντιπαραθέσεων. Ο κομματικός εναγκαλισμός έχει προκαλέσει πολλά τραύματα στην τοπική αυτοδιοίκηση, των οποίων τις συνέπειες πληρώνει ακόμα και σήμερα. Πρέπει να εκλεγούν οι ικανοί και όχι οι κομματικοί σφουγγοκωλάριοι κι όσοι απέτυχαν να διαδραματίσουν ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή και τώρα ψάχνουν στέγη, ρόλο και μισθό στα δημαρχιακά μέγαρα.  Για τα πολιτικά κόμματα άλλωστε που θέλουν να μετρήσουν τις εκλογικές τους δυνάμεις υπάρχουν και οι ευρωεκλογές, παρόλο που είναι πολύ πιθανό το ενδεχόμενο διεξαγωγής δημοτικών, εθνικών και ευρωπαϊκών εκλογών ταυτόχρονα. Ίδωμεν…