Α ν τ ι π ο ι η τ ι κ ά

Του Γιώργου Φρυγανάκη

[email protected]

Σιωπή, ποια είσαι;

Η κόρη της γνώσης και επίγνωσης;

Της σκέψης και περίσκεψης;

Της σύνεσης και υπομονής;

Της πληγωμένης αξιοπρέπειας;

Της κουρασμένης προσδοκίας;

Της οργισμένης διάψευσης;

Της προδομένης πίστης;

Της πικρής ανάμνησης;

Της άηχης διαμαρτυρίας;

Της άλαλης περιφρόνησης

Του  φιμωμένου έρωτα;

Του δαγκωμένου πόνου;

Της βουβής μοναξιάς;

*     *     *

Σιωπή, ποια είσαι;

Η κόρη της άγνοιας;

Της άνοιας και της λήθης;

Του φόβου και της απόγνωσης;

Της παραίτησης και της υποταγής;

Της ανοχής και της συνενοχής;

*     *     *

Σιωπή, ποια είσαι;

Ο μάρσιπος της αναγέννησης;

Η θερμοκοιτίδα του ονείρου;

Ο προθάλαμος της μεγάλης απόφασης;

Ο προπομπός της καταιγίδας;

Το εκκολαπτήριο της επανάστασης;

Ο προάγγελος της μεγάλης έκρηξης;

Η προτελευταία πράξη του δράματος;

Το τελευταίο οχυρό του ηττημένου;

*     *     *

Σιωπή, ποια είσαι;

Το «χωρίς» ή το «με άλλα λόγια»;

Η σειρήνα  των αποσιωπητικών;

Το πρόσωπο ή το προσωπείο;

Είσαι ο «χρυσός»; Είσαι η σκουριά;

Είσαι το πλήρωμα ή το κενό;

Είσαι το άηχο ή το ηχηρό;

Τι είσαι απ’ όλα αυτά

και τι δεν είσαι;

Δεν απαντάς;

Μα, αν απαντούσες,

τι σιωπή θα ήσουν!...

ΦΩΤΟ: greekstars.co