Του Κώστα Π. Μανιά
Προσέξατε πως βγαίνουν στο γυαλί, οι υποψήφιοι της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ; Σα πιτσουνάκια βγαίνουνε τα πουλάκια μου. Μου έρχεται να τα φτύσω μ' ένα παχύ περιεχόμενο, για να μην τους πιάσει μάτι. Τους βλέπετε μπροστά στον κινώ εχθρό, που λέγονται αντιμνημονιακοί, πως συμμαχούν, πως γίνονται μια γροθιά, για να αντιμετωπίσουν τον αντίπαλο; Φτου σας. Ούτε στην περίοδο κουμμουνισμός, αντικομουνισμός, δεν υπήρχε τέτοια σύμπνοια, τέτοια ομοψυχία. Μόλις και διατηρούν τα προσχήματα, τα πουλάκια μου. Αν μη τι άλω αν ήμουν ΜΕΡΚΕΛ, θα τους έβαζα άριστα, για την αποστήθιση και το ζήλο, που επιδεικνύουν στο μάθημα τους. Κι' εμείς εδώ στην Ελλάδα όμως νιώθουμε περήφανοι, που διαθέτουμε τόσο επιμελή ελληνόπουλα που διαπρέπουν στην αλλοδαπή. Βέβαια εδώ στη μικρή μας χώρα, τα σκατώνουν. Δεν πειράζει όμως. Εμείς εδώ στο Ελλάδα, ήμαστε πάνω από τέτοιες λεπτομέρειες. Εμείς αυτό που θέλουμε είναι, να μη στενοχωρήσουμε τον ξένο. Εμείς θέλουμε ο ξένος να μένει πάντα με τις καλύτερες εντυπώσεις, όταν με το καλό επέλθει για τη χώρα μας, η πλήρη εξαθλίωση. Οι πολιτικοί μας θέλουμε να είναι ένα φωτεινό παράδειγμα για άλλους πολιτικούς ηγέτες άλλων χωρών. Να λένε τα καλύτερα λόγια, εκείνοι που τους διαπραγματεύτηκαν. « Τους βλέπεται βρε μακαρονάδες, τους γείτονες σας με τι αυτοθυσία, με τι αυταπάρνηση, με τι αλτρουισμό, μα και με τι, λεβεντιά, διαπραγματεύτηκαν, τα συμφέροντα της χώρας τους; Ακόμη και την καταστροφή της χώρας τους προτίμησαν για το καλό της Ευρώπης. » και οι Έλληνες σαν γνήσιοι απόγονοι του ξενίου Διός, θα φουσκώνουμε από περηφάνια, για τα επίλεκτα τέκνα της μικρής μας χώρας. Αλήθεια τους προσέξατε; Για δεστε τους καλύτερα. Προσέξτε την αγαστή συνεργασία των δυο ΝΑΝΩΝ κομμάτων, λες και κάποιος τρίτος προκάλεσε μια μεγάλη καταστροφή στη χώρα τους, και εκείνοι αγωνίζονται από κοινού, να τη βγάλουν από την κρίση. Προσέξτε τους. Κι' αν δε νιώσετε την ανάγκη να τους φτύσετε, πάντα για το μάτι, τότε να με φτύσετε. Βέβαια αυτοί που τους χαλούν - κατά πως δείχνουν τα πράγματα, - τη σούπα, είναι οι δυο τρισκατάρατοι Τσίπρας, και καμένος με τα συμπεθεριά που πάνε να κάνουν. Η αγένεια αυτών των Ανθρώπων, δεν περιγράφεται. Ενώ τα δυο όψιμα αδελφάκια, κάνουν τα πάντα να βγάλουν προς τα έξω το καλό πρόσωπο της χώρας, αυτοί οι αφιλότιμοι έρχονται και σου μιλούνε για το καλό της χώρας και κουροφέξαλα. Ξέχασαν φαίνεται πως οι παππούδες τους, ήταν αντίπαλοι. Τι οι παππούδες. Και οι προ παππούδες το είκοσι ένα, κι' αυτοί αντίπαλοι θα ήταν. Και έρχονται τα νιάνιαρα τώρα, από κοινού να σώσουν τη χώρα; Όχι εγώ σαν Έλληνας πολίτης δεν το δέχομαι. Εγώ θέλω να καταστραφώ, μα με ψηλά το κεφάλι. Εγώ τέτοιους γάμους δεν τους θέλω. Εγώ θέλω το γάμο Ν.Δ. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Αυτούς έχω μάθει τόσα χρόνια, αυτούς θέλω και τώρα. Οι Άνθρωποι που τα αποτελούν αυτά τα κώματα, μου είναι τόσο γνωστά, τόσο οικεία. Τόσα χρόνια τους βλέπω στο γυαλί, μια κατήγορους, και μια κατηγορούμενους, μα πάντα στο τέλος - χάριν της εθνικής ενότητας, να τα βρίσκουν. Για θυμηθείτε siemens, βατοπέδι, χρηματιστήριο, δομημένα, προμήθειες, και τόσα άλλα, χάρη της εθνικής ενότητας, χάρη του εθνικού συμφέροντος τα κουκούλωσαν, και έρχεστε τώρα να μου ζητάτε αυτή η ομοψυχία, να πάει χαμένη; Όλοι αυτοί των δυο μικρομέγαλων κωμάτων μια ολόκληρη ζωή, τη μια να γίνονται καραγκιόζηδες, και την άλλη καραγκιοζοπαίχτες, για το καλό μου, στο γυαλί, και τώρα στα δύσκολα, μου ζητάτε να τους εγκαταλείψω; Αλήθεια το προσέξατε. Και στην υποκριτική θαυμάσια τα πάνε. Οι περσότεροι από δαύτους είναι και κλέφτες, και ψεύτες, και όμως δεν τους φαίνεται. Και χάρη της εθνικής ενότητας μεταξύ τους, τα κάνουν γαργάρα. Ε! λοιπόν εγώ αυτό πολύ το εκτιμώ.
