Για τον Μανώλη Πετρακάκη η ενασχόληση με την πολιτική αποτελεί στάση ζωής που ασκείται μέσα στην καθημερινότητα του και μέσα στην δουλειά του.
Οπότε, αναλαμβάνοντας Συντονιστής Κρήτης για την οργάνωση του κόμματος ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα στο νησί μας, δεν θεωρεί πως αποτελεί ένα πρώτο βήμα στην πολιτική σκηνή αλλά «φυσική συνέχεια» μιας συνεπούς θεώρησης, αντίληψης και πρακτικής.
Μιλώντας στην εφημερίδα «Ρέθεμνος» αναλύει το πολιτικό σκεπτικό με το οποίο επέλεξε να υπηρετήσει το όραμα του Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο χαρακτηρίζει έμπειρο και έντιμο πολιτικό και μιλάει για το πολιτικό εγχείρημα που μπαίνει σε εφαρμογή μέσα από την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη.
Μιλάει για το νέο κόμμα, για το πως προχωρούν τα οργανωτικά ζητήματα στην Κρήτη και στο Ρέθυμνο και σχετικά με τα ψηφοδέλτια τονίζει πως αποτελούν «ένα ευχάριστο πονοκέφαλο».
Η κριτική στην κυβέρνηση και στις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ δεν απουσιάζει από την συζήτηση που ακολουθεί και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Πρώτη φορά επίσημα στην πολιτική. Ήταν κάτι που το θέλατε πάντα ή σας ενέπνευσε ο Αλέξης Τσίπρας;
Δεν αισθάνομαι ότι μπαίνω για πρώτη φορά στην πολιτική, ούτε ότι αλλάζει κάτι σε σχέση με την πολιτική μου στάση απέναντι στα πράγματα. Ένας άνθρωπος ασκεί πολιτική και μέσα από τη δουλειά του, με τον τρόπο που την ασκεί και την ηθική που υπηρετεί. Με τη στάση ζωής του απέναντι σε καθεστωτικές αντιλήψεις, κοινωνικά στερεότυπα και «βολικές» προτάσεις και συνεργασίες. Η πολιτική διάσταση βρίσκεται στο ότι καθημερινές μας πράξεις ή παραλείψεις συμμετέχουν στην διαμόρφωση μιας ευρύτερης κοινωνικής και πολιτικής κουλτούρας. Από τα φοιτητικά μου χρόνια, μέχρι και σήμερα, ανεξάρτητα από το αν είχα θεσμικό ρόλο παρέμβαινα και κατέθετα τις απόψεις μου. Επίσης η μαχόμενη ποινική δικηγορία, την οποία ασκώ τα τελευταία 20 χρόνια, μου δίνει τη δυνατότητα να έρχομαι σε επαφή καθημερινά με πολλούς ανθρώπους διαφορετικών τάξεων, να συνομιλώ, να συνεργάζομαι, να συμφωνώ και να διαφωνώ. Επομένως θεωρώ ότι συμμετείχα ανέκαθεν στα πολιτικά δρώμενα με τον δικό μου προσωπικό τρόπο, συνειδητά όμως εκτός κομματικών σχηματισμών.
Η αφορμή για αυτό το ένα βήμα παραπάνω, είναι η εξαιρετικά προβληματική διακυβέρνηση της χώρας σε κάθε επίπεδο και κυρίως σε ζητήματα θεσμών και διαφάνειας. Η συνεχής παραγωγή σκανδάλων, η καρτελοποίηση της οικονομίας, η υπερσυγκέντρωση του πλούτου σε λίγα άτομα, η κατάρρευση των δημοσίων δομών και του κράτους πρόνοιας και κυρίως η προπαγάνδα ότι όλα αυτά που συμβαίνουν είναι κανονικά, σου δημιουργούν θυμό και απόγνωση ότι τίποτα δεν αλλάζει. Και το επόμενο στάδιο είναι η παραίτηση και η ιδιώτευση. Όμως είναι πεποίθησή μου ότι κάποια στιγμή στη ζωή του ο καθένας μας πρέπει να αναλαμβάνει το προσωπικό του μερίδιο ευθύνης, να αγαπάει την ευθύνη και να ενεργοποιείται για να αλλάξουν τα πράγματα. Έστω και λίγο. Η αποχή δεν είναι η λύση. Η αποχή συντηρεί το καθεστώς, η συμμετοχή μπορεί να το αλλάξει. Επομένως, μέσα από τη συγκυρία που δημιουργεί το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα για ένα κόμμα σύγχρονο, ανοικτό και προοδευτικό, μακριά από αγκυλώσεις και κομματική γραφειοκρατία, συνεχίζω να συμμετέχω στην πολιτική. Η αλήθεια είναι ότι η πρόταση να αναλάβω συντονιστής Κρήτης του νέου εγχειρήματος και να αποτελέσω μέλος της Πολιτικής Επιτροπής ήταν κάτι μη αναμενόμενο. Προφανώς η ευθύνη είναι μεγάλη και δεν έχω αυταπάτες. Το εγχείρημα θα είναι δύσκολο. Θα υπάρξουν επιθέσεις και συγκρούσεις. Καμία μεγάλη δημοκρατική και κοινωνική μεταρρύθμιση δεν πραγματοποιήθηκε χωρίς συγκρούσεις με κατεστημένες αντιλήψεις και συμφέροντα.
Ένα βασικό ερώτημα που τίθεται στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα είναι γιατί να εμπιστευτεί κάποιος έναν πολιτικό που έχει ήδη δοκιμαστεί ως Πρωθυπουργός;
Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένας έμπειρος και έντιμος πολιτικός, με διεθνή αναγνώριση και θάρρος να επιχειρήσει μια νέα αρχή έχοντας σταθεί όρθιος με την κυβέρνησή του στην πιο ακραία πολιτική συνθήκη που πέρασε η χώρα από την μεταπολίτευση. Προέρχεται μέσα από την κοινωνία και όχι μέσα από κάποια οικογενειακή δυναστεία. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι αλάνθαστος. Κανένα πολιτικό υποκείμενο δεν είναι αλάνθαστο. Παρέλαβε μία χώρα με άδεια ταμεία, ουσιαστικά πτωχευμένη από πολιτικές άλλων κομμάτων, και περνώντας μεταξύ «σκύλας και χάρυβδης» κατάφερε να κρατήσει την κοινωνία όρθια, και να βγάλει την χώρα από τα μνημόνια αναγκαζόμενος βέβαια να εφαρμόσει και μέτρα εκτός της πολιτικής του κουλτούρας. Όμως η χώρα παρέμεινε στο Ευρώ και βγήκε από τα μνημόνια αφήνοντας και ταμειακό μαξιλάρι με 39 δισεκατομμύρια στην επόμενη κυβέρνηση. Τον πολιτικό λογαριασμό τον πλήρωσε ο Τσίπρας και οι συνεργάτες του αν και οι οφειλέτες ήταν άλλοι. Δεν είναι δίκαιο λοιπόν ούτε πολιτικά ορθό να συγκρίνει κάποιος την διακυβέρνηση Τσίπρα, με άλλες περιόδους που κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, σε συνθήκες ανεξέλεγκτης δημοσιονομικής χαλαρότητας και μεγάλων εισροών ευρωπαϊκών κονδυλίων.
Τι διαφορετικό κομίζει ο Αλέξης Τσίπρας του ΕΛΑΣ από τον Αλέξη Τσίπρα του ΣΥΡΙΖΑ;
Καταρχάς, ένα νέο κόμμα, με διαφορετική κουλτούρα και πολλά νέα στελέχη με σημαντικό κοινωνικό και επαγγελματικό αποτύπωμα. Προφανώς κομίζει και τη μεγάλη εμπειρία της διακυβέρνησης της περιόδου 2015-2019, όταν η χώρα κυβερνήθηκε σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες όπως προανέφερα. Γνωρίζει πλέον όχι μόνο τι θέλει να κάνει, αλλά και πώς να το κάνει. Κομίζει, μια εντιμότητα που, δυστυχώς, δεν θεωρώ αυτονόητη στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Και, κυρίως, είχε το θάρρος να υπερβεί τα τετριμμένα και αναχρονιστικά χαρακτηριστικά ενός κόμματος και να δημιουργήσει κάτι εντελώς νέο. Από το μηδέν, παρότι του προσφέρθηκε η δυνατότητα να έχει ένα έτοιμο κόμμα, με γραφεία, κρατική χρηματοδότηση, βουλευτές και οργανώσεις σε όλη την Ελλάδα. Η επιλογή του αυτή σημαίνει πολλά για το νέο πολιτικό παράδειγμα που θέλει να εισαγάγει στην πολιτική ζωή της χώρας.
Πώς σχολιάζετε τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν στη ΔΕΘ από τον Πρωθυπουργό;
Όλες οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού είναι, ουσιαστικά, μια υποσχετική για το μέλλον, δηλαδή για μετά τις εκλογές. «Ψηφίστε Νέα Δημοκρατία και μετά βλέπουμε».
Νομίζω, όμως, ότι υπάρχει ένα μέτρο που χαρακτηρίζει την κουλτούρα και τις προτεραιότητες αυτής της κυβέρνησης: Ο «κουμπαράς» για τη νέα γενιά, ένα μέτρο όπου θα ενισχύονται οικονομικά μόνο οι γονείς που θα μπορούν να καταθέτουν κάθε χρόνο χρήματα στην τράπεζα. Οι υπόλοιποι, που δεν βγάζουν τον μήνα και δεν μπορούν να αποταμιεύσουν δεν υπάρχουν στα πλάνα της κυβέρνησης.
Σε εσωτερικό κομματικό επίπεδο, τι κάνετε αυτή την περίοδο; Πώς σχεδιάζετε την οργανωτική σας πορεία έως τις εκλογές και πότε να περιμένουμε ψηφοδέλτια;
Η ΕΛΑΣ ξεκίνησε από το μηδέν, χωρίς χρηματοδότηση κρατική ή τραπεζική βασιζόμενη στους εθελοντές και στις μικρές εισφορές φίλων και μελών. Μέσα σε τρεις-τέσσερις μήνες έχει οργανωθεί και βρίσκεται ήδη σε πολύ καλό επίπεδο. Είναι ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό, προοδευτικό κόμμα. Ήδη έχει συγκροτηθεί το Εθνικό Συμβούλιο των 401 μελών και η Πολιτική Επιτροπή των 75 μελών, που αποτελεί το καθοδηγητικό συλλογικό όργανο. Τις τελευταίες ημέρες ανακοινώθηκαν και οι Περιφερειακοί Συντονιστές σε όλη τη χώρα, ενώ αναμένονται τις επόμενες ημέρες και τα τοπικά συντονιστικά σε όλες τις Περιφερειακές Ενότητες. Το ενδιαφέρον είναι μεγάλο, ιδιαίτερα από ανθρώπους πολιτικοποιημένους που μέχρι σήμερα δεν είχαν καμία εμπλοκή με τα κόμματα. Και αυτό είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό. Νομίζω, όμως, ότι η σημαντικότερη καινοτομία της ΕΛΑΣ είναι η ψηφιακή της πλατφόρμα, στην οποία έχουν πρόσβαση τα χιλιάδες μέλη της. Ενημερώνονται, συμμετέχουν σε συζητήσεις, διαβουλεύονται, καταθέτουν προτάσεις στους τομείς που έχουν δηλώσει ενδιαφέρον και, ουσιαστικά, επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν τις πολιτικές του κόμματος αδιαμεσολάβητα. Συνεχώς ανοίγουν νέες εφαρμογές στην ψηφιακή πλατφόρμα, δίνοντας τη δυνατότητα στους πολίτες να συμμετέχουν ψηφιακά και ενεργά στην πολιτική, ακόμη και μέσα από τοπικά δημοψηφίσματα και ψηφοφορίες. Η τεχνολογία σήμερα δίνει απίστευτες δυνατότητες και ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα οφείλει να τις αξιοποιεί προς όφελος των πολιτών και των κοινωνιών. Σε ό,τι αφορά τα ψηφοδέλτια, υπάρχει ένας ευχάριστος πονοκέφαλος. Εν καιρώ, θα ενημερωθείτε θεσμικά από τα αρμόδια όργανα, δηλαδή από το κεντρικό οργανωτικό της ΕΛΑΣ.
