Με τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο η κυβέρνηση καταργεί την πρόβλεψη της παρ. 12 του άρθρου 5 ν.1894/1990, βάση της οποίας, οι νομαρχίες (σήμερα Περιφέρειες) είχαν υποχρέωση να συνδράμουν τον δήμο, αν αυτός δήλωνε αδυναμία να ανταποκριθεί σε επείγουσες ανάγκες συντήρησης των σχολείων. Με την τροποποίηση εξαφανίζεται η αρμοδιότητα των Περιφερειών. Περιορίζεται στους υποστελεχωμένους υποχρηματοδοτούμενους δήμους για να καταρρευσουν ακόμη πιο πολύ τα ήδη υποσυντήρητα σχολεία.
Η μέχρι τώρα πρόβλεψη ήταν: «Η ευθύνη και η αρμοδιότητα για επισκευές μεγάλης κλίμακας …. των σχολικών κτιρίων ανήκει στους αντίστοιχους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης (εννοεί τους δήμους) και, εφ' όσον αυτοί δηλώσουν ότι αδυνατούν, ασκείται από τις οικείες νομαρχίες, οι οποίες επιχορηγούνται με τις σχετικές πιστώσεις. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και για τα μισθωμένα διδακτήρια, με την προϋπόθεση ….κλπ»
Η τροποποίηση λέει: "Η ευθύνη και η αρμοδιότητα για επισκευές
μεγάλης κλίμακας στο φέροντα οργανισμό, στις στέγες και στις εγκαταστάσεις των
σχολικών κτιρίων ανήκει στους αντίστοιχους δήμους. .... Η παρούσα εφαρμόζεται
αναλογικά και για τους δημοτικούς παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς».
Είναι προφανές ότι άλλο σκοπό δεν έχουν πέρα από την απόσυρση της ευθύνης των Περιφερειών. Να περιοριστεί αποκλειστικά στους υποστελεχωμένους Δήμους με την υποχρηματοδότηση (20-25 ευρώ ανα μαθητή, 245 χιλ το χρόνο η ΣΑΤΑ για όλα τα σχολεία του Δήμου). Να μετατρέπονται σε «χρέπια» και τα σχολεία των παιδιών μας, που ακόμη δεν κατάντησαν σ’ αυτό το χάλι.
Θυμίζουμε πως για κάποιες στοιχειώδεις παρεμβάσεις στο 1ο ΕΠΑΛ,
πριν λίγα χρόνια, χρειάστηκαν πάνω από 500 χιλ ευρώ. Δύο ετήσιες ΣΑΤΑ σχολείων για όλα τα σχολεία του δήμου. Χωρίς την συνδρομή αυτής της πρόβλεψης και την χρηματοδότηση του Περιφερειακού ταμείου το 1ο ΕΠΑΛ θα ήταν σε ακόμη χειρότερο χάλι.
Με τέτοιες νομοθεσίες δίνουν ακόμη περισσότερες δικαιολογίες στους συνοδοιπόρους της κυβέρνησης σε δήμους και περιφέρειες για την ακόμη μεγαλύτερη εγκατάλειψη των σχολείων. Όπως έγινε και με την κατάργηση των σχολικών επιτροπών. Να συνεχίζονται οι ηλεκτροπληξίες, η πτώση φωτιστικών, σοβάδων κλπ κλπ. Να δικαιολογούν ακόμη μεγαλύτερα χαράτσια και τέλη σε βάρος των δημοτών. Να γίνεται πράξη η ταξική κατηγοριοποίηση. Σε σχολεία της ελίτ και σχολεία των φτωχών και της περιθωριοποίησης.
Βήμα το βήμα, δεκαετίες τώρα όλες οι κυβερνήσεις και οι πρόθυμοι σε δήμους και περιφέρειες αδίστακτοι αυτό το δρόμο ακολουθούν.
- Κατάργησαν τον μοναδικό κρατικό φορέα, τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων που είχε κεντρική ευθύνη μελέτης, επισκευής και κατασκευής νέων σχολικών μονάδων, μετατρέποντάς τον σε ανώνυμη εταιρεία, υποστελεχωμένη που προωθεί τις ληστρικές για τον λαό Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) στις δημόσιες υποδομές.
- Απομείωσαν σε εξευτελιστικό επίπεδο τα κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό.
- Επέβαλαν την αντιδραστική «αποκέντρωση», στους δήμους και μέσω αυτών στην τοπική φορολογία για να λεηλατούν διπλά και τριπλά τον λαό.
Την ίδια όμως ώρα διαμόρφωναν χρηματοδοτικά εργαλεία για επιλέξιμες δαπάνες στα σχολεία που τροφοδοτούν επιχειρηματικά συμφέροντα και όχι τις πραγματικές προτεραιότητες των αναγκών (πχ ενεργειακές αναβαθμίσεις και αναπλάσεις όταν ακόμη υπάρχουν θέματα στατικότητας).
Χρεοκοπούν όλες τις κοινωνικές ανάγκες για να χρηματοδοτούν πύραυλους, φρεγάτες και στρατιωτικές αποστολές χιλιάδες μίλα μακριά από τα σύνορα της χώρας. Θυσιάζουν το λαό για να διεκδικούν μετρικό από την λεία της πολεμικής ληστείας για χάρη των εφοπλιστών, των ενεργειακών, κατασκευαστικών κ.α. ομίλων.
Τελικά πρέπει να απαντήσουν: Ποιος τελικά θα συντηρεί τα σχολεία; Τα τέλη των δημοτών, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί ή μήπως τα ευαγή ιδρύματα των τραπεζιτών, που με το δώρα της αναβαλλόμενης φορολογίας, δέκα ολόκληρα χρόνια δεν έχουν δώσει δεκάρα τσακιστή;
Απαιτούμε τώρα:
- Να αποσυρθεί η σχετική διάταξη.
- Να καταρτιστεί ένα γενναίο πρόγραμμα αποκατάστασης και διεύρυνσης του δημόσιου σχολικού δικτύου από τον κρατικό προϋπολογισμό».
