Συναδέλφισσες-οι
Πραγματοποιούμε σήμερα την ετήσια γενική συνέλευση του Ε.Κ. σε μια περίοδο που ο κόσμο φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις, σε έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη ζωή ευτελίζεται και λαοί μακελεύονται, σε έναν πόλεμο που παίρνει τέτοια παγκόσμια διάσταση – για πρώτη φορά μετά από 81 χρόνια – και που η ελληνική κυβέρνηση μας έχει εμπλέξει.
Ζούμε καταστάσεις που η ανθρωπότητα είχε να ζήσει ολόκληρες γενιές. Η ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν και η κλιμάκωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή από τα κράτη τρομοκράτες των ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν οξύνει όλες τις αντιθέσεις του συστήματος. Αντιθέσεις που σχετίζονται με τον αδυσώπητο ανταγωνισμό ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Με ευθύνη της κυβέρνησης η χώρα εμπλέκεται σε έναν βάρβαρο πόλεμο που εξαπλώνεται στη Μέση Ανατολή, στη Μεσόγειο, που μπορεί να γενικευτεί. Έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε ορμητήριο πολέμου, δίνοντας γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές ενώ στα σχέδιά τους είναι και η αποστολή νέων στρατευμάτων εκτός των συνόρων. Αυτή η πολιτική είναι που μετατρέπει τον λαό μας σε στόχο. Ο δικός τους πόλεμος δεν είναι και δικός μας.
Η αποστολή στρατευμάτων στην Κύπρο δεν αφορά την ασφάλεια του λαού μας ή του Κυπριακού λαού αλλά για την ασφάλεια των βρετανικών βάσεων, των αμερικανικών δυνάμεων που στρατοπεδεύουν εκεί. Όπως και η αποστολή στρατευμάτων στην Σαουδική Αραβία και στον Κόλπο εχει να κάνει με την ασφάλεια των συμφερόντων των εφοπλιστών και των πετρελαιάδων. Αυτός ο βρώμικος πόλεμος δε γίνεται για τους λαούς. Γίνεται για τα κέρδη των ιμπεριαλιστών.
Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα κόμματα που συμφωνούν με τους μακελάρηδες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Και στην εδώ ηγεσία του Εργατικού κέντρου που δεν πήρε καμιά αγωνιστική πρωτοβουλία για τον πόλεμο και τις συνέπειες του. Όλοι αυτοί μαζί στην περίοδο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης μας ληστεύουν για τα κέρδη τους και στην περίοδο του ιμπεριαλιστικού πολέμου θα μας ληστεύουν και θα μας σκοτώνουν πάλι για τα κέρδη τους. Δεν θα επιτρέψουμε ο λαός μας να πληρώσει και αυτό τους τον πόλεμο. Θυσιάζουν τα δικαιώματά μας για την πολεμική προετοιμασία και την πολεμική οικονομία.
Οι πολεμικές δαπάνες σε όλον τον κόσμο έφτασαν το αστρονομικό πόσο των 2,72 τρις δολαρίων.
Στην Ε.Ε. τρέχει ήδη το πρόγραμμα ReArm Europe 800 δισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2030
Στην Ελλάδα, οι στρατιωτικές δαπάνες θα ξεπεράσουν τα 30 δις ευρώ τα επόμενα 5 χρόνια.
Κόβουν από την Υγεία, την Πρόνοια, την Εκπαίδευση, την Κοινωνική Πολιτική για να επιδοτήσουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και την πολεμική οικονομία. Η ντροπιαστική «Κοινωνική Συμφωνία» που υπέγραψαν οι μεγαλοεργοδότες, η κυβέρνηση και οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ στοχεύει ώστε να καθηλώσει τους μισθούς και να «παγώσει» τις διεκδικήσεις των συνδικάτων σε αυτά τα πλαίσια.
Απαιτούν από τους εργαζόμενους να έχουν «τα κεφάλια μέσα» και να στηρίξουν τους «εθνικούς στόχους» του κεφαλαίου και των αστικών κυβερνήσεων. Δυναμώνει η εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, ετοιμάζουν νέα μέτρα περιορισμού της συνδικαλιστικής δράσης. Ξηλώνουν εργασιακά δικαιώματα, επιβάλουν τα 12 ώρα και τα 13ωρα, οι χώροι δουλειάς έχουν γίνει «ΒΙΟΛΑΝΤΕΣ», σύγχρονα κρεματόρια. Θέλουν να συνηθίσουμε την ιδέα να γυρνάνε οι άνθρωποι μας στα φέρετρα για τον πόλεμο και τα κέρδη τους.
Απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και του πολέμου χρειαζόμαστε ένα εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που δε θα υποτάσσεται στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Στους στόχους των μεγάλων αφεντικών που τους βαφτίζουν «εθνικούς στόχους» για να γίνουν πλουσιότεροι από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζομένων.
Συναδέλφισσες-οι
Πραγματοποιούμε σήμερα την ετήσια γενική συνέλευση των αντιπροσώπων του Ε.Κ. σε μια περίοδο που η θλιβερή ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ συνεχίζει να γράφει μαύρη ιστορία. Κανένας δεν πέφτει από τα σύννεφα με τις νέες αποκαλύψεις για τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ. Πρόκειται για την κορυφή στο παγόβουνο της σήψης και του εκφυλισμού, που πηγαίνουν πακέτο με τη στήριξη της στρατηγικής του κεφαλαίου, της ΕΕ και των κυβερνήσεων κάθε απόχρωσης, της γραμμής του "κοινωνικού εταιρισμού", που υπηρετούν οι συνδικαλιστικές παρατάξεις ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ, και η εδώ πλειοψηφία στην διοίκηση του Ε. Κ. που από τις εκλογές του Δεκέμβρη του 2024 έχει συνεδριάσει 2 φορές και η τελευταία μάλιστα μετά από δημόσια πίεση που ασκήσαμε. Μια ηγεσία αποκομμένη από τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους.
Αναγούλα και απέχθεια προκαλεί σε κάθε εργαζόμενο που μετράει ευρώ το ευρώ για να βγάλει τον μήνα η είδηση ότι ο εταίρος και προνομιακός συνομιλητής όλων των κυβερνήσεων και του ΣΕΒ, Παναγόπουλος, ο οποίος μάλιστα έχει βάλει την υπογραφή του για να υπάρχουν σήμερα αυτοί οι μισθοί, "ξέχασε" να δηλώσει στο Πόθεν Έσχες τα ποσά των 3,2 εκατομμυρίων ευρώ. Και εδώ κουβέντα από την ηγεσία του Ε.Κ.
Η σαπίλα που αναδείχτηκε με τα ευρωπαϊκά προγράμματα και η μηχανή εξαγοράς συνειδήσεων που έχουν στήσει κυβέρνηση, εργοδότες και εργατοπατέρες επιβεβαιώνει και τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι δυνάμεις παραμένουν στις καρέκλες τους.
Αυτόν τον μηχανισμό άλλωστε τον έχει καταγγείλει το ΠΑΜΕ εδώ και χρόνια μαζί και τις νοθείες που στηρίζουν αυτόν τον μηχανισμό αναπαραγωγής των εργατοπατέρων.
Κάθε μέρα που περνάει γίνεται ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη οι εργαζόμενοι να απαλλαγούν από όλους αυτούς που από τη μία ελέγχονται για σκάνδαλα και από την άλλη βάζουν την υπογραφή τους στην ταφόπλακα των Συλλογικών Συμβάσεων, στηρίζοντας τις αντεργατικές πολιτικές των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου.
Απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και του πολέμου χρειαζόμαστε ένα εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα απαλλαγμένο από τη συμβιβαστική αντίληψη της κυβερνητικής εναλλαγής και της αναζήτησης «σωτήρων» οι οποίοι θα συνεχίσουν την ίδια ληστρική πολιτική του κεφαλαίου, και καλλιεργούν την αποστράτευση, την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία.
Ένα κίνημα διεκδικητικό, αγωνιστικό, που θα βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος, την πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που απογειώνει την εκμετάλλευση, το άδικο κράτος που υπηρετεί το κεφάλαιο και καταδυναστεύει τη ζωή μας.
Με άνοδο της δικής μας οργάνωσης, με ισχυρά σωματεία στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους που θα διασφαλίζεται η μαζική και δημοκρατική συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων. Ένα κίνημα ενωτικό, μαζικό, μαχητικό. Κίνημα απαλλαγμένο από τον θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους, εργοδοσίας και εργατοπατέρων τύπου «Παναγόπουλου».
Ως ΔΑΣ (Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία παράταξη που συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ) στο Ε.Κ απευθυνόμαστε προς κάθε τίμιο συνδικαλιστή, και συνδικαλίστρια κάθε αντιπρόσωπο που αγωνιά για το εργατικό κίνημα, που έχει γνήσια θέληση να αποκτήσει η εργατική τάξη του Ρεθύμνου ένα αντίπαλο δέος στη σημερινή και στις επόμενες κυβερνήσεις, στην εργοδοσία, αλλά και στις εκφυλιστικές πρακτικές που επιβάλλουν μέσα από τους ανθρώπους τους στα συνδικάτα η ηγεσία του Ε.Κ. να συμπορευτεί μαζί μας.
Καμία στήριξη σε αυτούς που θέλουν συνδικαλισμό χωρίς εργαζόμενους, με εξαρτήσεις από αυτούς που ενταφιάζουν τα δικαιώματά μας.
Αυτή η πορεία ενσωμάτωσης και στήριξης της αντιλαϊκής πολιτικής είναι που γεννά και γιγαντώνει τη σαπίλα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, που αγγίζει τον πρόεδρο και κεντρικά στελέχη όλων των άλλων παρατάξεων στη ΓΣΕΕ, από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Φαινόμενα που το ΠΑΜΕ καταγγέλλει εδώ και χρόνια.
Οι εργαζόμενοι να πάρουν τα συνδικάτα στα δικά τους χέρια, να αλλάξουν τους συσχετισμούς παντού, όπως έγινε πρόσφατα στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, στην ΑΔΕΔΥ και αλλού.
Να αναπτύξουν αγώνες οργανωμένους, μαζικούς και αποφασιστικούς, με επίκεντρο τις δικές τους ανάγκες, αγώνες που μπορούν και πρέπει να είναι νικηφόροι.
Τα τελευταία χρόνια ζήσαμε συγκλονιστικά συλλαλητήρια όπως η μεγαλύτερη απεργιακή κινητοποίηση των τελευταίων δεκαετιών, το 2025, για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Μεγάλες κινητοποιήσεις ζήσαμε και φέτος, για τα Τέμπη, για να μην περάσουν οι αντιδραστικοί νόμοι που ξηλώνουν το 8ωρο, σκληρές συγκρούσεις σε χώρους δουλειάς, αγώνας για να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον λαό της Παλαιστίνης απέναντι στη γενοκτονία που συντελεί το κράτος δολοφόνος του Ισραήλ.
Όλες αυτές οι κινητοποιήσεις αποκαλύπτουν τη μεγάλη οργή που υπάρχει μέσα στον λαό μας από τις συνέπειες της αντεργατικής πολιτικής που θυσιάζει ακόμα και τις ανθρώπινες ζωές για το κέρδος.
Ανέδειξαν για άλλη μια φορά τη μεγάλη δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης και τις δυνατότητες που έχει να βάζει τη σφραγίδα της στις εξελίξεις, παρά την προσπάθεια που κάνουν τα αστικά κόμματα και οι εργατοπατέρες να βγάλουν λάδι το σύστημα της βαρβαρότητας.
Κρατήσαμε ψηλά τη σημαία των εργατικών αγώνων με το σύνθημα «Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας»
Αν δεν είχαν γίνει αποφασιστικά βήματα τα τελευταία χρόνια στην αλλαγή του συσχετισμού δύναμης στο συνδικαλιστικό κίνημα δε θα μπορούσαν να οργανωθούν αυτοί οι αγώνες. Αυτή είναι η μεγάλη συμβολή του ΠΑΜΕ.
Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε τα συνδικάτα να συμμετέχουν μαζικά στην Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ στις 4 Απρίλη, ενισχύοντας το πιο καθαρό, ταξικό και μαχητικό κομμάτι του εργατικού κινήματος.
Όλες αυτές οι μεγαλειώδης κινητοποιήσεις είχαν απέναντί τους όλες τις κυβερνήσεις και τα κόμματα του κεφαλαίου, τις ενώσεις των εργοδοτών αλλά και τις πλειοψηφίες στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ, τις δυνάμεις τους σε άλλα συνδικάτα. Διαπιστώσαμε ακόμα μια φορά τον προδοτικό τους ρόλο, στήριξαν με όλες τους τις δυνάμεις την κυβέρνηση και τους επιχειρηματικούς ομίλους. Κορυφαίο γεγονός ήταν η ντροπιαστική «Κοινωνική Συμφωνία» που συνυπέγραψε στα κρυφά το προεδρείο της ΓΣΕΕ. Αυτή είναι άλλωστε η αποστολή του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Κλείνοντας Συναδέλφισσες -οι
Εφέτος συμπληρώνονται 140 χρόνια από την εξέγερση των εργατών και των εργατριών του Σικάγο για το 8ωρο. Η πάλη τους έγινε σύμβολο της ακατανίκητης δύναμης της εργατικής τάξης, αποφασισμένης να προχωρήσει εμπρός για την κοινωνική απελευθέρωση. Αυτή η δύναμη φωτίζει τους αγώνες σε όλο το διάβα της ιστορίας των εργατών όλου του κόσμου
Αυτήν την αγωνιστική σκυτάλη παραλαμβάνουμε από την ηρωική εξέγερση των εργαζομένων της Θεσσαλονίκης τον Μάη του 1936 αλλά και από τους 200 κομουνιστές συντρόφους μας, τους εκτελεσμένους της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944, που ο ηρωισμός τους ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα.
5 Η πλειοψηφία τους ήταν πρωτοπόροι συνδικαλιστές του Μεσοπολέμου, διώχθηκαν και βασανίστηκαν γιατί δεν υποτάχθηκαν στην εκμετάλλευση της εργοδοσίας αλλά και στη βαρβαρότητα ενός κράτους που θυσίαζε τα δικαιώματα των εργαζομένων στην πολεμική προετοιμασία του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.
Ο ηρωισμός που εκπέμπουν, συγκινούν, διαπαιδαγωγούν, καλλιεργούν αίσθημα αγωνιστικότητας, αφοσίωσης, ανιδιοτέλειας στην πάλη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Αξιοποιώντας τη δική μας θετική πείρα μπορούμε να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα ώστε:
Να συντονιστούν περισσότερες δυνάμεις σε ένα μεγάλο, πανελλαδικό μέτωπο πάλης. Να πολλαπλασιαστούν οι εστίες του αγώνα, της διεκδίκησης, της αμφισβήτησης της αντεργατικής πολιτικής. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε γειτονιά, σε όλη τη χώρα.
Να μαζικοποιηθούν τα σωματεία, να ανέβει το επίπεδο οργάνωσης των εργαζομένων, αλλά και λειτουργίας και δράσης των συνδικάτων.
Να αλλάξει ο συσχετισμός στους φορείς του κινήματος, στα Συνδικάτα, τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα υπέρ των δυνάμεων της ταξικής πάλης, ενάντια στις δυνάμεις του συμβιβασμού και της υποταγής.
Ένα τέτοιο κίνημα πρέπει να δυναμώσει ακόμα πιο αποφασιστικά.
Η άσχημη κατάσταση που υπάρχει στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί να αλλάξει όπως αλλάζει καθημερινά με εμβληματικά παραδείγματα σε Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, Συνδικάτα, από την ακούραστη δουλειά των συνδικαλιστών που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.
Συνεχίζουμε ακόμα περισσότεροι απέναντι σε δυσκολίες, στη μοιρολατρία, στη λογική του "δε γίνεται τίποτα", με τη σχεδιασμένη παρέμβασή μας και δράση, με το πλαίσιο πάλης και των αιτημάτων που βάζει στο επίκεντρο τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων.
Έχουμε την δύναμη! Θα τα καταφέρουμε
