Ζούμε μια εποχή που έχουμε όλοι ευθύνη να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από τις κακοήθειες της τεχνολογίας, που ενώ παρουσιάζονται εντελώς αθώες, δημιουργούν εθισμούς τέτοιους, που έχουν ως αποτέλεσμα την αμάθεια και την μειωμένη & ελαστική προσωπικότητα.
Η ιστορική μας & πολιτιστική μας κληρονομιά είναι ένα ισχυρό τείχος που μπορεί να προστατεύσει τις επερχόμενες γενιές από την απομόνωση & από την κατάθλιψη που ήδη αρχίζει να γίνεται πολύ επικίνδυνη για την κοινωνία μας.
Είμαστε ένας λαός πολύ περήφανος για την ιστορία μας, για την παιδεία μας, για τον πολιτισμό μας. Είναι εφόδια που πρέπει να τα αναδείξουμε & να τα προσφέρουμε στους νέους μας να τα εμπεδώσουν.
Θα έπρεπε ο δήμος πέρα από την καλή λειτουργία της καθημερινότητας να στοχεύει να έχει πολιτιστικά & ιστορικά ενημερωμένους πολίτες, γιατί έτσι θα καταφέρει να έχει ώριμους πατριώτες , πολίτες που θα αγαπούν το τόπο τους & θα τιμούν τους προγόνους τους.
Αλλά ας δούμε ιστορικά την προσφορά των Περβολιανών, που με άφθονο αίμα πότισαν το δένδρο της ελευθερίας & της Δημοκρατίας. Η Κρήτη ποτέ δεν υποτάκτηκε στους Τούρκους κατακτητές & πάντοτε παροσπαθούσε να ζει ελεύθερη πολεμώντας τους Τούρκους & να τους διώξει από την ευλογημένη γης της.
Στον αγώνα του 1821 ο Πέτρος Μανουσάκης με καταγωγή τα Περιβόλια είχε ομάδα επαναστατική & έδρασε ενάντια των Τούρκων, εφονεύθη το 1823 στη θέση “Αποθαμένος” & ενταφιασθή στο 1 ναό κοιμήσεως της Θεοτόκου της 1 μονής “Χαλευή.”
Το 1824 οι Περβολιανοί ήταν εκείνοι που κατάφεραν & ζήτησαν από τον Μεχμέτ Πασά τα λείψανα των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων & τα ενταφιάσαν στα Περιβόλια στο νεκροταφείο του Άη Γιώργη. Αυτοί που κουβάλησαν στις πλάτες τους τους αγίους ήταν ο Αντώνης Μπουρδουνής, ο Μιχ. Λαγός & ο Αντώνιος Χανιωτάκης.
Η απελεύθερωση της παλιάς Ελλάδας από το Τούρκικο ζυγό ενεθάρυνε τους Κρητικούς ηθικά & με συνεχείς μικρό επαναστάσεις αποζητούσαν την ελευθερία τους. Έτσι φθάσαμε στην μεγάλη εξέγερση του 1866 που έγινε η Αρκαδική εθελοθυσία που η λάμψη της φώτισε όλο τον κόσμο & έγινε παγκόσμια σημαία για την ελευθερία.
Οι Περβολιανοί ήρωες έχουν & αυτοί το μερτικό τους, καθώς ο Εμμανουήλ Παχλάς μαζί με την ομάδα του συμμετείχε σαν οπλαρχηγός στο Αρκάδι, μετέβη αμέσως για να το υπερασπίσει. Ο ηρωικός του θάνατος & η αυτοθυσία των παλικαριών του έχουν γραφεί με το αίμα τους στην ιστορική Αρκαδική εθελοθυσία.
Σημαντικό ρόλο μετά την Αρκαδική καταστροφή φαίνεται να διαδραματίζει ο υποπρόξενος της Ρωσικής αυτοκρατορίας Γεώργιος Σκουλούδης με καταγωγή από τις Μαργαρίτες Μυλοποτάμου. Ο ίδιος κατοικούσε στην έπαυλη του στα Περβόλια στην τοποθεσία που μετενομάστηκε χωράφα του Σκουλούδη.
Στην Μικρασιατική εκστρατεία συμμετείχαν δεκάδες ήρωες Περβολιανοί που αρκετοί πρόσφεραν τη ζωή τους για να μεγαλώσει η Ελλάδα μας. Ο ηρωικός υπίατρος Μάρκος Μπριλάκης μαζί με αρκετούς άλλους Περβολιανούς εφονεύθησαν στις ηρωικές μάχες στα βουνά της Αλβανίας κατά του Ιταλού φασίστα Μουσουλίνι.
Όσον αφορά την μάχη της Κρήτης οι Περβολιανοί & οι Μισιριανοί πλήρωσαν με τη ζωή τους, 110 τον αριθμό, που εκτελέσθηκαν στο θυσιαστήρι της Μισιριανής άμμου, για αντίποινα που πολέμησαν με γενναιότητα τους κατακτητές Γερμανούς. Στα Περιβόλια οι Γερμανοί έχασαν πολλές μάχες στην περιοχή του Άη Γιώργη και για τον λόγο αυτό, αλλά & για να τρομοκρατήσουν τους Κρητικούς της αντίστασης ξεπέρασαν κάθε όριο πολεμικής δεοντολογίας.
Και το ερώτημα είναι: Οι νέοι μας οι σημερινοί Περβολιανοί δεν πρέπει να γνωρίζουν την ιστορία του τόπου που κατοικούν; Δεν πρέπει να μάθουν & να είναι περήφανοι;
Δεν πρέπει να γίνονται εκδηλώσεις στην περιοχή τους, που να τιμούνται & να μνημονεύονται οι θυσίες αυτές;
Δεν πρέπει να υπάρχει μια πολιτιστική αίθουσα που να φιλοξενεί με φωτογραφικό υλικό & ιστορικά ντοκουμέντα για να μαθαίνουν οι νέοι μας, και να συνειδητοποιήσουν τη βαρειά κληρονομιά που τους κληροδότησαν οι πρόγονοί τους;
Και ερωτώ όλους τους πολιτειακούς φορείς: είναι τόσο δύσκολο να βρεθεί μια αίθουσα για να γίνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις στην περιοχή μας;
Νομίζω ότι αξίζουμε και εμείς να έχουμε ένα μικρό πολιτιστικό κύτταρο.
