Παρακολουθώντας διαχρονικά την λειτουργία της περιφέρειας Κρήτης , τον τρόπο διαχείρισης των έργων ,την δημιουργία και απόδοση των προγραμμάτων που υλοποιεί νομίζω ότι δεν υπάρχει πιο ταιριαστός τίτλος από τον παραπάνω τουλάχιστον όπως το βλέπω εγώ.
Εντάσσουμε έργα με την λογική των ποσοστώσεων .Τόσα στο Ηράκλειο ,τόσα στα Χανιά και ότι περισσεύει στο Ρέθυμνο και στο Λασίθι . Εξαιτίας αυτού δεν προτεραιοποιήσαμε έργα υπεροπτικής σημασίας γιατί απλά απουσιάζει η αντίληψη της ενιαίας Κρήτης ,ένα αναπτυξιακό σχέδιο δηλαδή που θα βλέπει την Κρήτη σαν ένα ενιαίο χώρο οικονομικών δυνατοτήτων και πολιτισμού. Σερνόμαστε πίσω από το άγχος της απορροφητικότητας και λίγο μας νοιάζει η απόδοση και η χρησιμότητα των έργων .
Οι μελέτες καλύπτονται από ένα πέπλο μυστηρίου. Δύσκολα μαθαίνει κάνεις ποιος ήταν ο μελετητής (συνήθως κάποιο γραφείο της Αθήνας ) τι προδιαγραφές ακολουθήθηκαν τι εναλλακτικές υπήρχαν ,γιατί επιλέχθηκε πχ η τάδε χάραξη έναντι μιας άλλης , τι άποψη έχουν οι τοπικές κοινωνίες για το έργο ,αν και πότε ρωτήθηκαν .
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι τα έργα να παίρνουν διαδοχικές παρατάσεις γιατί είναι προχειρομελετημένα και προκύπτουν απρόβλεπτα και πριν προλάβουν να παραδοθούν χρήζουν βελτιώσεων για να γίνουν λειτουργικά .
Στα καθ’ ημάς η πρόσφατη ολοκλήρωσης της παράκαμψης των Αρμένων είναι χαρακτηριστική. Ένα έργο ,που πριν στεγνώσει το μελάνι της παραλαβής του ,σχεδιάζεται νέο έργο ,νέες μελέτες ,νέα χρήματα για να το κάνει ασφαλές και λειτουργικό .
Λίγο ανατολικότερα ,στο Ηράκλειο , ο νέος δρόμος Μοιρών -Ηρακλείου άντεξε 3 χρόνια. Μετά ανακαλύψαμε ότι τα εδάφη σε σημεία είναι σαθρά , κλείσαμε τον δρόμο για 6 μήνες για αποκατάσταση. Και εκεί νέο έργο ,νέες μελέτες ,νέα χρήματα από αυτά που μας «περισσεύουν» .
Και αν αυτά γίνονται σε φυσιολογικές κλιματολογικές συνθήκες ,δεν μπορώ να φανταστώ τι θα συμβεί στις υποδομές του νησιού όταν θα έχουμε ακραία καιρικά φαινόμενα ,όπως ρόσφατα στην Θεσσαλία .Ποιες από τις παλιότερες υποδομές αλλά και νέες θα αντέξουν .
Η ίδια λογική και στα λοιπά προγράμματα. Εντάσσομε προγράμματα ,υλοποιούμε δράσεις και μετά τα ξεχνάμε . Θυμάμαι πχ πριν από 10 χρόνια περίπου το πρόγραμμα του «κρητικού πρωινού». Ήταν ένα ελπιδοφόρο πρόγραμμα που αφορούσε την εισαγωγή της κρητικής διατροφής στα πρωινά των ξενοδοχείων .Αν και ήταν πρόγραμμα του ΞΕΕ και των επιμελητηρίων και δεν συμμετείχε άμεσα (στην πρώτη φάση τουλάχιστον) η Περιφέρεια. θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε τον απολογισμό του 10 χρόνια μετά .πχ Πόσα κιλά τυρί ,μέλι ,παξιμάδια ,αφεψήματα κλπ πωλήθηκαν φέτος στις ξενοδοχειακές μονάδες σε σχέση με το 2013 (χρονιά έναρξης του προγράμματος ) .
Κι όμως αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ .Γιατί απλά τα έργα ,τα προγράμματα γίνονται για να γίνονται .Ο απολογισμός ,η λογοδοσία δεν είναι στην λογική της Περιφέρειας .Καιρός να το απαιτήσουμε.
Σημ .Ο τιτλος ανηκει στον π. Περιφερειακό Συμβουλο Αντώνη Ανηψητάκη
