Σήμερον την 11η Δεκεμβρίου ημέρα Παρασκευή η Πρόεδρος του Λυκείου των Ελληνίδων Ρεθύμνης κ.Φέφη Βαλαρή , με θλίψη, ενημέρωσε εκτάκτως και τηλεφωνικά, λόγω της πανδημίας, όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου για το θλιβερό γεγονός της αποδημίας μιάς μεγάλης Ευεργέτιδος του Λυκείου, μιάς εξαιρετικής προσωπικότητος και άξιας Ελληνίδος, της Λήδας Κατακουζηνού-Βαρδινογιάννη.
Σε καιρούς χαλεπούς , το 1964, όταν με επιμονή και υπομονή , η τότε Πρόεδρος του Λυκείου αείμνηστη Μαρία Τσιριμονάκη πάσχιζε να κατορθώσει την επισκευή της αίθουσάς του ώστε αυτή να γίνει πιο λειτουργική και ικανή να στεγάσει όλες τις δράσεις του, η Λήδα Βαρδινογιάννη με την ευαισθησία και βαθειά γνώση αλλά και την αμέριστη αγάπη για κάθε μορφής Τέχνη που την χαρακτήριζαν, ανταποκρίθηκε άμεσα.
Στο Λύκειο τότε, με σκοπό την διατήρηση των πολύτιμων σχεδίων των υφαντών που τάχιστα εξαφανίζονταν αλλά και την παροχή εργασίας σε γυναίκες, λειτουργούσε εργαστήρι από περίπου 10 κεντίστρες που αντέγραφαν σχέδια από το υφαντό στο εταμίν με την Ρεθεμνιώτικη βελονιά η οποία αποδίδει πιστό αντίγραφο του υφαντού σχεδίου και που είχε εμπνευστεί πρώτη δημιουργώντας την, η Χρυσή Αγγελιδάκη.
Η Λήδα Βαρδινογιάννη, ούσα και η ίδια μέλος του Λυκείου των Ελληνίδων Αθηνών, στην επίσκεψή της στην πόλη μας το 1964 με αφορμή τους εορτασμούς του «Αρκαδιού» μαζί με τον αγαπητό, αξέχαστο Βουλευτή Ρεθύμνης και πολλές φορές Υπουργό, Παύλο Βαρδινογιάννη, εξετίμησε και θαύμασε τα αριστουργήματα αυτά της Ρεθεμνιώτικης Βελονιάς. Έτσι, παράλληλα, εκτιμώντας την κοινωνική προσφορά και δράση , το έργο πάνω στην Οικοτεχνία αλλά και το ήθος με τις υψηλές αξίες των Κυριών του Λυκείου και της Προέδρου του, αποδέχθηκε με προθυμία το αίτημά τους για βοήθεια.
Οι επισκευές της αιθούσης απαιτούσαν επί πλέον το ποσόν των 100.000 δραχμών για να ολοκληρωθούν. Χωρίς καμία καθυστέρηση, με την επάνοδό της στην Αθήνα, στις 20 Ιανουαρίου 1965, απέστειλε το ποσόν των 20.000δρχ. και κρατώντας την υπόσχεσή της προσεφέρθη να ανοίξει τα σαλόνια της στην υψηλή κοινωνία της πρωτεύουσας και να οργανώσει «κοκτέιλ» με αφορμή μικρή έκθεση του Ρεθυμνιώτικου Λαϊκού
Κεντήματος, με ειδικούς καταλόγους και έντυπες επεξηγήσεις για κάθε κομμάτι, στις 8 Απριλίου 1965. Η επιτυχία ήταν εξαιρετική και η θαυμάσια προσπάθεια απέδωσε 20.000δρχ, τις οποίες έλαβε το Λύκειο λίγο αργότερα, παίρνοντας πολύτιμη ανάσα ανακούφισης για την δυνατότητα συνέχισης των δαπανηρών μα απολύτως απαραίτητων επισκευαστικών εργασιών.
Η τοπική Εφημερίδα «Βήμα» σε ανυπόγραφο άρθρο της στο φύλλο 6032 στις 10-1-1965 αναφέρει ότι σε συνέντευξη με την Λήδα Βαρδινογιάννη , μεταξύ άλλων, αναζητήθηκαν οι λόγοι που την έπεισαν να προβεί σ’ αυτήν την ενίσχυση και η απάντηση ήταν αποστομωτική με την προσωπική της αιτιολόγηση αυτολεξεί, «…ουχί ως σύζυγος πολιτικού ανδρός αλλά εις ένδειξιν εκτιμήσεως και ως προσωπικήν συμβολήν εις το τόσο πολύμορφον και ωφέλιμον για το Ρέθυμνον μας έργο του Λυκείου…».
Ήταν η Πρώτη Μεταπολεμική Βοήθεια Ιδιωτικής Πρωτοβουλίας και Στοργής που έλαβε το Λύκειό μας το οποίο αναγνωρίζοντάς την, με μεγάλη ευγνωμοσύνη, ανέγραψε το όνομά της δωρητρίας στην εντοιχισμένη πλάκα στην είσοδό του ως Μεγάλης Ευεργέτιδος , σύμφωνα με το καταστατικό του.
Στην Λήδα Βαρδινογιάννη χρωστάμε όχι μόνο την φροντίδα και την οικονομική αρωγή σε δύσκολες στιγμές, αλλά και την παρουσίαση και προώθηση του Ρεθεμνιώτικου κεντήματος στην Αθήνα και αλλού με θαυμάσια αποτελέσματα για τον τόπο, τις δημιουργικές γυναίκες της περιφέρειας μα και για την ίδια την πολιτιστική μας κληρονομιά!
Θα την θυμόμαστε- πάντα μ’ ευγνωμοσύνη και εκτίμηση για το πολυσχιδές έργο της που τόσα προσέφερε όχι μόνο στο Ρέθυμνο αλλά και στην Ελλάδα!
Το Δ.Σ. του Λυκείου των Ελληνίδων Ρεθύμνης ομόφωνα αποφασίζει την δημοσίευση του παρόντος ψηφίσματος στον τοπικό Τύπο καθώς και την αποστολή του στην οικογένειά της.
