ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΦΡΑΓΚΑΚΗ
Η διαχείριση και η θωράκιση των ΑΟΖ ελληνικών συμφερόντων, αποτελούν το βασικότερο αναπτυξιακό και στρατηγικό ζήτημα της χώρας μας, σύμφωνα με τον κ. Νίκο Λυγερό, ερευνητή και σύμβουλο για στρατηγικής σημασίας θέματα. Ο κ. Λυγερός, ανέπτυξε τις απόψεις του για ζητήματα που σχετίζονται με την ΑΟΖ κατά τη διάρκεια της διάλεξης με θέμα «Βαλκάνια, Ανατολική Μεσόγειος και το στρατηγικό μέλλον του ελληνισμού», η οποία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη στο χώρο του Επιμελητήριου Ρεθύμνου. Η εκδήλωση οργανώθηκε από τον Παγκρήτιο Σύλλογο Βιοκαλλιεργητών Aloe Vera και τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων του 8ου Γυμνασίου και του 4ου Γυμνασίου Ρεθύμνου. Στην ίδια εκδήλωση ομιλήτρια ήταν και η δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω κ. Ειρήνη Μαρούπα.
Σύμφωνα, με τον κ. Λυγερό, το βασικότερο σημείο για το στρατηγικό μέλλον της Ελλάδας είναι η διαχείριση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης ενώ όπως δήλωσε μιλώντας στην εφημερίδα μας, καίριο σημείο αποτελεί τόσο η δημιουργία συμμαχικών πλαισίων με τις εταιρίες και τα κράτη που δραστηριοποιούνται στην Ανατολική Μεσόγειο όσο και με την ενίσχυση των δραστηριοτήτων μας στα Βαλκάνια, οι οποίες συμφωνούν με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Συγκεκριμένα, ο κ. Λυγερός δήλωσε, ότι «Το βασικό, το κυρίαρχο είναι πρώτα από όλα η διαχείριση και η θωράκιση της ΑΟΖ, η δημιουργία συμμαχικών πλαισίων σε σχέση με τις εταιρίες και τα κράτη που παίζουν στην Ανατολική Μεσόγειο, μία ενίσχυση για το τι κάνουμε στα Βαλκάνια μέσα στο πλαίσιο το ευρωπαϊκό.»
Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα αποκλειστεί η Τουρκία από τις διεκδικήσεις της στις ΑΟΖ της Κύπρου, της Κρήτης και του Ιονίου ο κύριος Λυγερός επισήμανε ότι αυτό θα γίνει μέσα από τις συμμαχίες που έχουν δημιουργηθεί σε διακρατικό επίπεδο (Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος και Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ) από την μία και από την άλλη μέσω των συμμαχιών που έχουμε με τους Αμερικανούς, τους Γάλλους και τους Ιταλούς, το οποίο θα έχει ως αποτέλεσμα η Τουρκία να μην είναι σε θέση να συμμετάσχει στο πλαίσιο αυτό. Όπως είπε, «Η Τουρκία δεν μπορεί να εμπλακεί σε αυτή την σκακιέρα, δεν είναι ότι την απομονώνουμε απλώς δεν μπορεί να δράσει σε αυτό το πλαίσιο.»
Τέλος σε ερώτηση που του έγινε για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την εξόρυξη υδρογονανθράκων ο ίδιος υποστήριξε ότι δεν θα επιβαρύνουν την περιβαλλοντική ισσοροπία, καθώς οι γεωτρήσεις θα πραγματοποιούνται σε αποστάσεις που δεν έχουν οπτική όχληση και ταυτόχρονα θα μας επιτρέψει τη χρήση του φυσικού αερίου και του ηλεκτρικού καλωδίου έναντι του ναυτιλιακού πετρελαίου που χρησιμοποιείται σε όλους τους σταθμούς. Συγκεκριμένα δήλωσε, ότι «Ούτως η άλλως για την Κρήτη μιλάμε πιο πολύ για φυσικό αέριο , άρα το φυσικό αέριο μας επιτρέπει να έχουμε μία καύση χωρίς λοιπούς ρύπους. Παράγουμε νερό και διοξείδιο του άνθρακα. Επίσης, οι γεωτρήσεις γίνονται σε μία απόσταση που δεν έχει ούτε οπτική όχληση και ουσιαστικά είναι κάτι το οποίο είναι υπέρ του περιβάλλοντος, γιατί θα μας επιτρέψει να μην χρησιμοποιούμε πια το ναυτιλιακό πετρέλαιο που χρησιμοποιούμε για όλους τους ηλεκτρικούς σταθμούς, θα έχουμε το φυσικό αέριο και το ηλεκτρικό καλώδιο.»
Στον αντίποδα πολλές περιβαλλοντικές ομάδες αναδεικνύουν τα προβλήματα που θα προκαλέσουν οι εξορύξεις υδρογονανθράκων στο θαλάσσιο οικοσύστημα. Ταυτόχρονα υποστηρίζουν ότι προστατευόμενες περιοχές (NATURA και εθνικά πάρκα)διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο. Όλα αυτά σε μία περίοδο όπου πολλές χώρες, όπως η Ισπανία, Γαλλία και Ιταλία, έχουν μπει σε διαδικασία απεξάρτησης από το πετρέλαιο και τον άνθρακα, αφού έχουν απαγορευτεί νέες εξορύξεις.
