Χριστός Ανέστη! Αγαπητά μου παιδιά της Τοπικής μας Εκκλησίας. «Πάσχα Κυρίου, Πάσχα».
Για μία ακόμη φορά στην ιστορία, κατά το σωτήριον έτος 2018, το Φως της Αναστάσεως έρχεται να διαλύσει τα σκοτάδια του κόσμου και να φωτίσει και τα πιο απόμερα σημεία στα φυλλοκάρδια των Χριστιανών. Και όλοι εμείς, οι άνθρωποι που συνδεόμαστε με αυτό το κοινό χαρακτηριστικό, την χριστεπωνυμία και την Πίστη στον Χριστό και την Ανάστασή Του, ανανεώνομε σήμερα την ελπίδα μας και λαμβάνομε θάρρος και απαντοχή για την συνέχεια του αγώνα μας. Λαμβάνομε «φως εκ του ανεσπέρου φωτός», καθαρίζοντας τις αισθήσεις μας, για να προευτρεπίσομε τις λαμπάδες στα χέρια μας, προετοιμαζόμενοι εσχατολογικά για την έλευση του Νυμφίου και την προσωπική μας συνάντηση μαζί Του, προκειμένου να εισέλθομε στην χαρά Του που επεκτείνεται αυτόματα, και ήδη από «σήμερον», σε δική μας χαρά και διώχνει την απελπισία, τον ψυχικό μας τάραχο και την απόγνωση.
Γιορτή χαράς και ελπίδας η σημερινή. Και οι Χριστιανοί δεν δικαιούμαστε να ζούμε χωρίς χαρά και ελπίδα, αφού αυτά μας πρόσφερε με την Ανάστασή Του ο Χριστός μας, όχι απλά ως δυνατότητα και προοπτική, αλλά ως προσωπικό οντολογικό γεγονός που βιώνεται στο διαρκές παρόν της Εκκλησίας και του κάθε μέλους Της, όλων εμάς δηλαδή που προσκυνούμε την Ανάσταση του Μεγάλου Ευεργέτη μας. Όλων εμάς, που αναγνωρίζομε με αγαλλίαση ότι «ήλθε δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω» και εορτάζομε ευφρόσυνα «Θανάτου νέκρωσιν», «Άδου την καθαίρεσιν» και «άλλης βιοτής, της αιωνίου απαρχήν». Όλων εμάς, που ανήκομε στην Εκκλησία και πιστεύομε ότι η Ανάσταση δεν είναι ζητούμενο αλλά πραγματικότητα, ότι η αιωνιότητα δεν είναι φαντασία αλλά προσδοκία, στερεωμένη στην βάση της πίστεως στην Ανάσταση του Χριστού, η οποία μας παρέχει την βεβαιότητα και της δικής μας ανάστασης.
Αρκεί να καταλάβομε κάποτε αυτό, πως ο Χριστός δεν σταυρώθηκε και δεν αναστήθηκε για τον Εαυτό Του, αλλά «δι᾿ ημάς εκών», για εμάς και με την Θέλησή Του, για όλους μαζί και για τον καθένα προσωπικά, για όλους που πορευόμαστε προς Εκείνον παίρνοντας τελικά μαζί μας μόνο το όνομά μας. Προσωπικό μας λοιπόν γεγονός και έτσι το ζούμε. «Εσταυρώθης δι᾿ εμέ, ίνα εμοί πηγάσης την άφεσιν», του ψάλαμε το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης. Και απόψε Του είπαμε ότι Εκείνος είναι «ο τοις πεσούσι παρέχων ανάστασιν». Αυτοί οι «πεσόντες» και «πίπτοντες» δεν είναι άλλοι από εμάς τους ίδιους, που χαιρόμαστε με αυτήν πλέον την διαρκή δυνατότητα της ανόρθωσής μας από την πτώση.
Αυτό άλλωστε σημαίνει Ανάσταση. Μπορούμε να σηκωνόμαστε από τις πτώσεις, όποιοι και αν είμαστε και ό,τι και αν είμαστε, αρκεί να θέλομε να εμπιστευθούμε την Χάρη του Θεού που μας φρονηματίζει, που θεραπεύει τις ασθένειές μας και αναπληρώνει τις ελλείψεις μας. Δεν υπάρχει αμαρτία που να ξεπερνά το μέγεθος της φιλανθρωπίας του Θεού. Να το νοιώσομε αυτό επιτέλους. Δεν υπάρχει τίποτε που να μπορεί να μας κρατάει μακρυά Του, που να μας αποξενώνει της αγάπης Του, που να διαταράσσει την σχέση μας, που να μας κρατά δέσμιους σε εμπάθειες, μίση, διχόνοιες, αλληλοσπαραγμούς, πολέμους μέσα μας και γύρω μας. Δεν υπάρχει τίποτε που να μπορεί να μας στερεί να σπεύδομε κοντά Του «οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι» αυτής της ζωής. Γνωρίζει από σταυρούς ο Εσταυρωμένος και δίδει την δυνατότητα στους σταυρωμένους να αναστηθούν, αρκεί να θέλουν και να συνεργήσουν. Γιατί πάντοτε, Αυτός ο Μεγάλος Συνοδοιπόρος μας στον πόνο, σέβεται την ελευθερία που μας έδωσε και αναμένει την αγαθή προαίρεσή μας για να μας χαρίσει, κατά το μέγα Του έλεος, τη στοργή της αγκαλιάς Του.
Γιορτή λοιπόν χαράς και ελπίδας η σημερινή. Και όλοι εμείς που την εορτάζομε, αυτήν την χαρά και αυτήν την ελπίδα προσευχητικά μεταλαμπαδεύομε και σε όλους εκείνους τους αδελφούς μας, τα όπου γης παιδιά του Θεού, που πάσχουν, που οδυνώνται, που γίνονται καθημερινά θύματα βίας, που καταρρακώνεται η υπόσταση και τσαλακώνεται η αξιοπρέπειά τους, που καταργούνται τα δικαιώματά τους, που αναγκάζονται να γίνουν πρόσφυγες, μετανάστες, κυριολεκτικά αντικείμενα παράνομης εμπορίας, δούλοι σε κυρίους ανεξέλεγκτους, που μετατρέπονται από πρόσωπα σε αριθμούς.
Ιδιαιτέρως ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο, προσευχόμαστε για τα αθωότερα θύματα εκμετάλλευσης και εκφοβισμού, τα παιδιά μας. Προσευχόμαστε για την ανάσταση της Πατρίδας μας, που εξακολουθεί να σταυρώνεται, για τους συνανθρώπους που υποφέρουν από την κρίση και προσδοκούν μια αναστάσιμη έξοδο από αυτήν. Αλλά και ο νους μας κινείται διαρκώς προς εκείνους τους τόπους, όπου επιχειρείται βίαιη εκδίωξη κάθε χριστιανικής παρουσίας. Εκείνους τους τόπους, όπου δοκιμάζεται τελικά η ανθρωπιά και που μετατρέπεται από τη μια στιγμή στην άλλη η ζωή σε κόλαση, τους τόπους που καταστρέφονται οικολογικά. Προσευχόμαστε λοιπόν για όλους και για όλα και δεν απελπιζόμαστε, γιατί πιστεύομε στον Αναστάντα Χριστό που διασχίζει την Ιστορία.
Αγαπητά μου παιδιά, αδέλφια και φίλοι, για μία ακόμη φορά διακηρύσσομε, με της Εκκλησίας τη στεντόρεια φωνή που εγείρει συνειδήσεις, πως είναι γιορτή χαράς και ελπίδας για όλους η σημερινή. Γι᾿ αυτό μπορεί να την απολαμβάνει «ει τις ευσεβής και φιλόθεος», «ει τις ευγνώμων», «ει τις έκαμε νηστεύων», «ει τις από της πρώτης ώρας ειργάσατο», αλλά και «ει τις εις μόνην έφθασε την ενδεκάτην». Αφού, όπως μας τονίζει ο ιερός Χρυσόστομος, «φιλότιμος ων ο Δεσπότης, δέχεται τον έσχατον, καθάπερ και τον πρώτον. ... Και τον ύστερον ελεεί, και τον πρώτον θεραπεύει». Πώς λοιπόν να μη χαιρόμαστε και πώς να μην ελπίζομε; Πώς να μην «περιπτυσσόμαστε αλλήλους εν χαρά» σήμερα, αφού έγιναν τόσα χαροποιά και ελπιδοφόρα για όλους εμάς, χωρίς διακρίσεις, διαχωρισμούς, διχασμούς, χωρίς σύνορα, φοβικά σύνδρομα και στεγανά;
Αυτήν την χαρά και αυτήν την ελπίδα ιερουργούμε μέσα στην Αγία μας Εκκλησία διαρκώς και αυτήν εκπέμπομε ως Άγιο Φως από τον Πανάγιο Τάφο του Χριστού μας, από κάθε Αγία Τράπεζα, σε κάθε Θεία Λειτουργία, και ιδιαίτερα αυτήν την «σωτήριον και φωταυγή» στιγμή της πορείας της Εκκλησίας στους αιώνες.
Και αυτό θέλομε να σας απευθύνομε ως πατρική προτροπή με όλη την αγάπη μας και με την καλή αγωνία του πνευματικού πατέρα και Επισκόπου σας. Να δίνομε τόπο μέσα μας μόνο σε αυτά που μας προσφέρουν χαρά και ελπίδα, εμπιστευόμενοι τα άλλα στην αγάπη, την πρόνοια και το έλεος του Θεού. Όλες οι περιστάσεις της ζωής μας μπορούν να γίνουν πηγές και αφορμές πνευματικής χαράς, αν δεν σταθούμε στο οδυνηρό τους φαινόμενο και αν δεχθούμε την ευλογία της παραχώρησής τους ως αφορμή να γίνομε καλύτεροι, δυνατότεροι και αγιώτεροι.
Σας ευχόμαστε αυτήν την ευλογημένη ώρα, χρόνια πολλά, ειρηνικά και αναστάσιμα, μέσα στην Ελπίδα και την Χαρά που αφειδώλευτα μας δωρίζει η Ανάσταση του Χριστού μας νοηματοδοτώντας τη ζωή μας, αυξάνοντας τις αντοχές μας και προσθέτοντας δύναμη στην αδυναμία μας.
Χριστός Ανέστη! Αληθώς ανέστη! Για εμάς ανέστη!
Με τον πατρικό πασχάλιο ασπασμό μας
και εγκάρδιες ευχές προς όλους
Ο Επίσκοπός Σας
† Ο Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Ευγένιος
Από την Ιερά Μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου
