Σκληρή κριτική στην Κυβέρνηση και την ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού άσκησε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Κεφαλογιάννης κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής σχετικά με το Σχέδιο Νόμου για τα πνευματικά δικαιώματα.
Ο κ. Κεφαλογιάννης επισήμανε πως η Κυβέρνηση έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να θέσει σε μια νέα και στέρεη βάση τόσο τις σχέσεις μεταξύ δημιουργών και των θεσμικών μηχανισμών για τη διαχείριση των πνευματικών τους δικαιωμάτων όπως π.χ. η ΑΕΠΙ όσο και τις σχέσεις μεταξύ της τελευταίας και των χρηστών:
«Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη που ο εθνικός εισπρακτικός φορέας της στο χώρο της μουσικής είναι μια κερδοσκοπική εταιρία αντί ένας μη κερδοσκοπικός Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης.
Ο ιδιωτικός και κερδοσκοπικός χαρακτήρας της ΑΕΠΙ σε συνδυασμό με τη μονοπωλιακή θέση που απολαμβάνει στην αγορά της παρέχει τη δυνατότητα να επιβάλει στους δημιουργούς και στους χρήστες καταχρηστικούς όρους και πρακτικές.
Την κατάσταση αυτή είχατε μια μεγάλη ευκαιρία να τη διορθώσετε. Να ικανοποιήσετε ένα πάγιο αίτημα των δημιουργών για αυτοδιαχείριση των πνευματικών τους δικαιωμάτων. Δεν το κάνατε γιατί επιλέξατε να υιοθετήσετε την ίδια τακτική με την ΑΕΠΙ του «διαίρει και βασίλευε» και την ίδια εκβιαστική λογική του «αν το κάνετε θα κλείσω» που υιοθετεί η ΑΕΠΙ απέναντι στους καλλιτέχνες και την Πολιτεία».
Ο Βουλευτής Ρεθύμνου προσέθεσε πως ο κίνδυνος πτώχευσης της ΑΕΠΙ είναι πια υπαρκτός, καθώς με τα δεδομένα των δημοσιευμένων ισολογισμών της η ΑΕΠΙ χρωστάει σήμερα 42.666.000 ευρώ:
«Υπάρχει η παραμικρή έστω πρόβλεψη για το τι θα συμβεί αν η ΑΕΠΙ κλείσει σε σχέση με το μέλλον των συμβάσεων και των δεδομένων των δημιουργών για τη μεταφορά τους σε ένα νέο ή υφιστάμενο Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης», αναρωτήθηκε.
Ο κ. Κεφαλογιάννης αναφέρθηκε εκτενώς στο ζήτημα των καταχρηστικών πρακτικών της ΑΕΠΙ απέναντι στον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας:
«Δεκάδες χιλιάδες καταστηματάρχες, ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί, ξενοδόχοι και εμπορικά καταστήματα, που ένιωθαν επί δεκάδες χρόνια στο πετσί τους την βαρβαρότητα των μεθόδων και των πρακτικών είσπραξης της ΑΕΠΙ, συνειδητοποίησαν ξαφνικά ότι τα χρήματα τους ΔΕΝ πήγαιναν στους δημιουργούς αλλά σε μια εταιρία – ή κατά άλλους μια οικογένεια- που εκμεταλλευόταν το μόχθο τους».
Ξεκαθάρισε πως «οι χρήστες δεν είναι εχθροί των δημιουργών. Είναι πελάτες των υπηρεσιών τους. Και όπως οι χρήστες πρέπει να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους απέναντι στους δημιουργούς έτσι και οι δημιουργοί και οι οργανισμοί που τους εκπροσωπούν να είναι ξεκάθαροι με τους χρήστες. Αυτό όμως είναι κάτι που θα το διευθετήσουν πρωτίστως μεταξύ τους. Και αν δεν τα βρίσκουν αρμόδια είναι η Δικαιοσύνη.
Γιατί καταργήσατε την αρχική διάταξη που επέτρεπε υποχρεωτική συλλογική διαπραγμάτευση οργανισμών και χρηστών μέσω μιας λογικής διαδικασίας που προέβλεπε αδιάβλητη επιτροπή κύρους για διαμεσολάβηση στην περίπτωση μη συμφωνίας και πριν οδηγηθούμε στα δικαστήρια;
Μήπως αλήθεια για να μπορεί να συνεχίσει η ΑΕΠΙ να επιβάλλει και να εκβιάζει με την απειλή των ποινικών κυρώσεων τα αυθαίρετα αμοιβολόγια της στους χρήστες; Ποιους εξυπηρετήσατε με την απόσυρση αυτής της διάταξης; Τους χρήστες, τους δημιουργούς ή την ΑΕΠΙ»;
Ο κ. Κεφαλογιάννης συμπέρανε πως το νομοσχέδιο για τα πνευματικά δικαιώματα δεν κάνει τίποτε άλλο από μια τρύπα στο νερό. Μετά από δυο χρόνια παλινωδιών και ψεύτικων υποσχέσεων προς την καλλιτεχνική κοινότητα, η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης έχει έναν και μόνο πραγματικά κερδισμένο: την ηθικά απαξιωμένη και οικονομικά χρεωκοπημένη ΑΕΠΙ.
