Όταν το απόγευμα της Τρίτης 23ης Ιουνίου προετοιμάζαμε τον χώρο που θα γινόταν η γιορτή αποφοίτησης για τους 60 μαθητές μας, που  φέτος ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους, ξέραμε ότι σε λίγη ώρα η αυλή θα γέμιζε με γνώριμα, αγαπημένα πρόσωπα. Πρόσωπα που θα φωτίζονταν με το χαμόγελο της δικαίωσης και της ικανοποίησης.

Γνωρίζουμε καλά ότι ο δρόμος τους δεν ήταν εύκολος. Έπρεπε να ισορροπήσουν ανάμεσα στις απαιτήσεις του σχολείου, το φορτωμένο εργασιακό τους ωράριο, τις οικογενειακές και κοινωνικές τους υποχρεώσεις. Τους βλέπαμε να κουράζονται, αλλά να μη σταματούν. Να δυσκολεύονται, αλλά να προσπαθούν. Να απογοητεύονται, αλλά να συνεχίζουν με πείσμα.

Μέσα σε αυτή τη διαδρομή, αναπτύχθηκε μια συγκινητική αλληλεγγύη. Οι μαθητές στήριζαν ο ένας τον άλλον, νοιάζονταν για τις δυσκολίες του διπλανού τους και συχνά έρχονταν διστακτικά στη Διεύθυνση ή στους καθηγητές για να μας εξηγήσουν ένα πρόβλημα κάποιου συμμαθητή τους, αναζητώντας τρόπους στήριξης, πάντα με σεβασμό στην περηφάνια τους.

Ελπίζουμε οι γνώσεις που απέκτησαν στις αίθουσες και τα εργαστήρια να φανούν χρήσιμες στο μέλλον τους. Πιστεύουμε ότι οι εμπειρίες από τις εκπαιδευτικές επισκέψεις, τις εκδρομές και τις δράσεις μας διεύρυναν τους ορίζοντές τους και τους οδήγησαν σε έναν πιο ολοκληρωμένο τρόπο σκέψης. Και είμαστε σίγουροι ότι οι φιλίες και οι αναμνήσεις που δημιουργήθηκαν εδώ θα τους συντροφεύουν μια ζωή.

«Τα δάκρυα που δεν περιμέναμε...»

Η αυλή μας πλημμύρισε χαμόγελα, αλλά και δάκρυα χαράς και συγκίνησης. Δικά μας, που τους ξεπροβοδίζαμε, και δικά τους, που πέτυχαν τον στόχο τους. Μα πάνω απ’ όλα, δάκρυα χαράς και περηφάνιας των δικών τους ανθρώπων, που ήρθαν να μας γνωρίσουν και να γιορτάσουν μαζί μας: των γονιών, των συζύγων και συντρόφων που ένιωσαν ότι η αναμονή και η στήριξη των δικών τους ανθρώπων ανταμείφθηκε.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία των παιδιών των μαθητών μας, που πήραν το καλύτερο παράδειγμα ζωής από τους γονείς τους: ότι αν έχεις επιμονή και θέληση, τα όνειρα δεν έχουν ταβάνι. Κι είμαστε βέβαιοι πως και κάποιοι αγαπημένοι άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να είναι εκεί, τους κοιτούσαν από ψηλά, περήφανοι και συγκινημένοι.

Τη γιορτινή μας εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Διευθυντής του Εσπερινού ΕΠΑΛ Σπηλίου κ. Τσουρδαλάκης, η Διευθύντρια του  Γυμνασίου Πανόρμου κ. Βρεττού και ο Τομεάρχης Πληροφορικής του Εργαστηριακού Κέντρου Ρεθύμνου κ. Βεργεράκης, τους οποίους ευχαριστούμε θερμά.

Ως δάσκαλοί τους, ελπίζουμε να νιώσανε ότι ήμασταν συνοδοιπόροι και συνεργάτες σε αυτό το ταξίδι. Τους θαυμάζουμε για τη δύναμή τους και νιώθουμε υπερήφανοι για όσα πέτυχαν, για το δρόμο που περπάτησαν.

 «Εδώ που έφθασαν, λίγο δεν είναι». Είναι, πλέον, οι καλύτεροι πρεσβευτές του σχολείου μας στην κοινωνία.

Και θέλουμε να θυμούνται πάντα:

Ποτέ δεν είναι αργά

Ποτέ δεν είναι αργά  για να ονειρευτείς, να προσπαθήσεις, να επιμείνεις και να τα καταφέρεις!

Η Διεύθυνση και ο Σύλλογος Διδασκόντων του Εσπερινού ΕΠΑΛ Ρεθύμνου