ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΧΩΡΑΦΙ ΣΙΣΩΝ
Για ακόμα μία χρονιά κλιμάκιο της αρχαιολογίας με επικεφαλής την Προϊσταμένη της Εφορίας Αρχαιοτήτων Ρεθύμνου κ. Αναστασία Τζιγκουνάκη ξεκίνησαν να ανασκάφτουν στην περιοχή «Καλό Χωράφι» Μυλοποτάμου στις Σίσες.
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η αρχαιολογική σκαπάνη συνεχίζει να ψάχνει τα ευρήματα της παράλιας μινωικής εγκατάστασης, η οποία μέχρι και πέρσι έφερε σημαντικά ευρήματα στο φως, τα οποία ανακοινώθηκαν στο συνέδριο για το αρχαιολογικό έργο Κρήτης το περασμένο Δεκέμβριο.
Το 2014 ανοίχτηκαν 4 τομές που μας αποκάλυψαν τμήματα συγκροτήματος και ισχυρό – από τη μια πλευρά του – τοίχο διαφορετικού προσανατολισμού, με ΥΜΙΙΙ κεραμική αλλά και εφυαλωμένη ενετική και το σολντίνο. Από τότε έως σήμερα έχουν συνεχιστεί οι ανασκαφές, οι οποίες αποκαλύπτουν τον οικισμό και δίδουν συνεχώς κεραμική.
Η εκτεταμένη μινωική εγκατάσταση εντοπίστηκε στην αρχή της δεκαετίας του 80 από τον συντηρητή της Εφορείας Λασιθίου Κωστή Νικάκη και το 2008 από την αρχαιολόγο του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου Κατερίνα Αθανασάκη.
Πρόκειται για θέση που εντάσσεται στη σειρά λιμενικών οικισμών της ευρύτερης περιοχής, από δυτικά προς ανατολικά, στη βόρεια ακτογραμμή του Πανόρμου, της Παναγίας του Χάρακα, της Κατεβατής και ανατολικά από το «Καλό Χωράφι» των Πέρα Γαλήνων. Στις θέσεις αυτές έχουν γίνει σωστικές ανασκαφές κατά το παρελθόν, ενώ ο αρχαιολογικός χώρος των Πέρα Γαλήνων ανασκάπτεται συστηματικά από τις αρχαιολόγους κ. Ελένη Μπάνου και κ. Ελένη Τσιβιλίκα και έχει αποκαλυφθεί μεγάλο τμήμα της σημαντικής αυτής εγκατάστασης.
Η ονομασία της θέσης παρουσιάζεται ήδη σε χάρτες τουλάχιστον από το 1651, όπως και η ονομασία των Πέρα Γαλήνων ενώ ο κοντινός ναός των 318 Θεοφόρων Πατέρων, που αναστηλώθηκε παράλληλα με την ανασκαφή, φέρει εγχάρακτη ημερομηνία 1658 στην είσοδο της τελευταίας κατασκευαστικής του φάσης. Επίσης, βρέθηκε σολντίνο στο επιφανειακό στρώμα στο χώρο της ανασκαφής.
Ο μινωικός παραθαλάσσιος οικισμός, ορίζεται επί λόφου φερόμενης ιδιοκτησίας Μαυρουδή και εκτείνεται έως την θάλασσα όπου ενδεχομένως κατολισθήσεις συμπαρέσυραν αρχιτεκτονικές δομές στο τμήμα αυτό, ενώ ένα μεγάλο εγκάρσιο τμήμα του χώρου έχει καταστραφεί κατά το πρόσφατο παρελθόν.
Ο σωζόμενος πυρήνας του οικισμού καταλαμβάνει τη δυτική πλευρά υψώματος με κλίση προς τα ΝΔ, στις παρυφές του οποίου εκτείνεται επίμηκες επίπεδο πλάτωμα όπου διακρίνονται ίχνη ισχυρού κτηρίου, ενώ στα ΒΔ του υψώματος αναπτύσσεται μικρή χερσόνησος και ΒΔ της απόκρημνος απρόσιτος κολπίσκος. Σε όλη την έκταση της πλαγιάς, καθώς και στο ΝΔ τμήμα της χερσονήσου διακρίνονται αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και πού μεγάλη συγκέντρωση κεραμικής μεσομινωικών ΙΙΙ-ΥΜΙ χρόνων, λίγη κεραμική της ΥΜΙΙΙ, ενώ στις νότιες παρυφές της πλαγιάς υπάρχει λίγη διάσπαρτη κεραμικής βυζαντινών και νεώτερων χρόνων.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ ΚΛΑΔΟΣ
