Στην κεντρική προεκλογική ημερίδα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ των τμημάτων Νομικής και Πολιτικής Επιστήμης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αναφορικά με την «Εξωτερική πολιτική και τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις», συμμετείχε ο  Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας Βουλευτής Ρεθύμνου Γιάννης Α. Κεφαλογιάννης. Την εκδήλωση συντόνισε ο Δημοσιογράφος κ. Κωνσταντίνος Μπογδάνος, ενώ τις θέσεις τους για το ζήτημα ανέπτυξαν ο Πρέσβης της Κύπρου στην Αθήνα κ. Κυριάκος Κενεβέζος και ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου της Νομικής του ΕΚΠΑ κ.  Σπύρος Βλαχόπουλος.

Κατά την τοποθέτηση του ο κ. Κεφαλογιάννης αναφέρθηκε εκτενώς στις μελλοντικές προκλήσεις και την προοπτική στις σχέσεις των δύο χωρών, τονίζοντας για αλλή μια φορά  πως «οφείλουμε  να αποφύγουμε, τη συνθηματολογία,  τη συνωμοσιολογία, και τους υπαινιγμούς περί  προδοσίας και μειοδοσίας, στοιχεία τα οποία  είτε οδηγούν στην αδράνεια, είτε σε λάθη στρατηγικής και τακτικής που μπορεί να έχουν βαρύ κόστος για τη χώρα». Επιπρόσθετα, περιέγραψε την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Τουρκία μετά το Δημοψήφισμα αναφέροντας πως αφενός το αποτέλεσμα του  δημοψηφίσματος και η κριτική περί «πύρρειου νίκης»  δεν αποτυπώνει την πραγματικότητα, αφού ο Ερντογάν άγγιξε τον στόχο του να αποκτήσει υπερεξουσίες και ο επόμενος δύσκολος σκόπελος που έχει να περάσει, είναι οι προεδρικές εκλογές του 2019.

Στη συνέχεια, περιέγραψε ορισμένα βασικά δεδομένα και κάποιες βασικές σταθερές γύρω από τις οποίες κινείται διαχρονικά η σχέση των δυο χωρών:

1. Μια πρώτη βασική σταθερά των ελληνοτουρκικών σχέσεων τη διαχρονική επιδίωξη της Τουρκίας να ελέγξει αυτό το ζωτικό Ελλάδας και Κύπρου με σκοπό να αυξήσει τον δικό της μέσα από τον περιορισμό της άσκησης των δικαιωμάτων αυτών των δύο χωρών
2. Μια δεύτερη σταθερά των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι ότι την πολιτική αυτή της προστασίας του τουρκικού ζωτικού χώρου άσκησαν όλες ανεξαιρέτως οι τουρκικές κυβερνήσεις.
3. Ένα τρίτο δεδομένο που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι κατά πόσο οι σχέσεις Ελλάδας –Τουρκίας συνιστούν προτεραιότητα για τη γείτονα.Η απάντηση είναι πως, μετά την εκλογή Ερντογάν το 2002, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν συνιστούν προτεραιότητα.
4. Μια τέταρτη και τελευταία σταθερά που πρέπει να λάβουμε υπόψη – ιδίως από όσους θέλγονται από ιδέες ότι επίκειται μια διάσπαση της Τουρκίας- είναι πως, ανεξαρτήτως εσωτερικών πολιτικών εξελίξεων και περιφερειακών ανακατατάξεων, η Τουρκία θα παραμείνει μια χώρα με ισχυρή γεωπολιτική θέση για τα παγκόσμια συμφέροντα. Έχει εξάλλου αποδείξει ότι γνωρίζει να εκμεταλλεύεται άριστα τη συγκυρία προκειμένου να ενισχύσει αυτή τη θέση, και πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από το ρόλο που διαδραματίζει στο προσφυγικό δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή.

Κλείνοντας την τοποθέτηση του επεσήμανε πως σήμερα περισσότερο από ποτέ, είναι προφανές σε όλους ότι η Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να ακυρώσει τις επεκτατικές της διεκδικήσεις προκειμένου να ενταχθεί στην Ε.Ε., ενώ οριοθετώντας την εθνική μας στρατηγική με βάση τα παραπάνω και με δεδομένο ότι η Τουρκία βαδίζει προς μία ειδική σχέση με την Ε.Ε., ο Ρεθεμνιώτης Βουλευτής τόνισε: «προσπαθούμε να κερδίσουμε χρόνο με στόχο την απόκτηση περιφερειακού ρόλου, διατηρούμε την αποτρεπτική μας ικανότητα, ανακτούμε  την οικονομική μας κυριαρχία, οικοδομούμε συμμαχίες και  συσσωρεύουμε διπλωματικό κεφαλαίο για μια πιθανή μελλοντική διαπραγμάτευση».