Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι ήταν κατάμεστη από νωρίς το απόγευμα, χθες Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου, από αγόρια, έφηβους και άντρες ,Ανωγειανούς αλλά και από κάθε γωνιά της Κρήτης, που παρακολούθησαν την Θεία Λειτουργία, μετάλαβαν και άκουσαν το κήρυγμα του πάτερ Ανδρέα Κεφαλογιάννη. Η λειτουργία για άνδρες μια ιδέα μια δεκαπενταετία πριν που έφερε κοντά στην εκκλησία τους άντρες του χωριού και της ευρύτερης περιοχής που λόγω της δουλειάς τους στα πρόβατα αδυνατούσαν να παρακολουθήσουν τις λειτουργίες για το Πάσχα και τα Χριστούγεννα το πρωί.
Στο κήρυγμα του ο π.Ανδρέας αναφέρθηκε στο προσφυγικό, αλλά και την έντιμη στάση των Ανωγειανών που φέρονται ανθρώπινα στους μετανάστες και ανήλικους πρόσφυγες που ζουν στο χωριό, μίλησε επίσης για τις άναρθρες κραυγές και απειλές από την άλλα πλευρά του Αιγαίου και την Τουρκία και τέλος για τις επιπλέον μειώσεις μισθών και συντάξεων που θέλουν οι Ευρωπαίοι και στα οποία πρέπει να πούμε ένα μεγάλο Όχι! Αναλυτικά το κήρυγμα έχει ως εξής:
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Σε λίγες μέρες γεννιέται η Ελπίδα, γεννιέται ο Θεάνθρωπος, γεννιέται το φως. Τα Χριστούγεννα για την Χριστιανοσύνη και την Ορθοδοξία σηματοδοτούν το καινούργιο, το λαμπερό, το νέο μέσα στην καταχνιά και την απελπισία, μέσα στο σκοτάδι και τη βαρβαρότητα.
Η γέννηση του Χριστού μας στην ταπεινή φάτνη δίνει σε όλους εμάς δύναμη και κουράγιο, ζωντάνια και φως για να μπορέσουμε να κατακτήσουμε τις κορυφές που ονειρευόμαστε.
Ειδικά αυτές τις μέρες πρέπει να σκεφτούμε το διπλανό μας, να σκεφτούμε αυτόν που υποφέρει, αυτόν που μάχεται για τον επιούσιον.
Και μείς ως χώρα και ως λαός είναι αλήθεια, με αφορμή το μεγαλύτερο προσφυγικό κύμα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δείξαμε και δείχνουμε την ανθρωπιά μας σε όλους αυτούς τους καταφρονεμένους της Ανατολής που τους ξεσπίτωσε ο πόλεμος και τους ανάγκασε να έρθουν στην αυλή μας.
Αλλά και ως χωριό όμως, εδώ και χρόνια δείχνουμε την συμπαράσταση μας στους ξένους, τους μετανάστες, ειδικά τους ανήλικους, προσφέροντας τους στέγη, φιλοξενία και τη δυνατότητα να μάθουν γράμματα. Εμείς ούτε βγήκαμε να πούμε όπως άλλες κοινωνίες «πάρτε τους από δω δεν τους θέλουμε» ούτε …σηκώσαμε φράχτες και σύνορα για να τους αποκλείσουμε. Αντιθέτως η δική μας η κοινωνία άνοιξε την φιλόξενη αγκαλιά της και υποδέχτηκε αυτά τα παιδιά, κάνοντας πατρίδα τους την δική μας πατρίδα εξαιτίας της φιλικής και ανθρώπινης στάσης και συμπεριφοράς μας.
Και ξέρετε πολύ καλά γιατί αυτή η κοινωνία δεν μπορεί να είναι ποτέ ρατσιστική, ποτέ ξενοφοβική, γιατί πολύ απλά έχει ζήσει τρεις ξεριζωμούς, τρία ολοκαυτώματα, τρεις προσφυγιές. Ξέρει τι σημαίνει… διακονιά και ελεημοσύνη…
Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί,
Δεν είναι μόνο η προσφυγική κρίση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, δυστυχώς έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τις απειλές του γείτονα. Ενός γείτονα που παρά τα δεκάδες εσωτερικά του προβλήματα, αμφισβητεί πλέον ανοικτά τα ιερά και τα όσια αυτού του τόπου. Αμφισβητεί τη γη μας, αμφισβητεί τις συνθήκες και τα σύνορα, μας απειλεί εμμέσως και αμέσως με πόλεμο. Η απάντηση όμως, είναι μια και καθαρή: «Κοπιάστε!». Κι είναι αλήθεια ότι αυτός ο λαός, όσο πληγωμένος κι αν είναι, θα σταθεί στο ύψος του. Όπως ακριβώς στάθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ηταν πάντα συνεπής με την ιστορία, όταν έδινε ραντεβού.
ΕΜΕΙΣ πάνω από όλα προτάσσουμε την ειρήνη, τη συνεργασία, την αδελφοσύνη, όμως, αν ΚΑΠΟΙΟΙ δεν τα σεβαστούν αυτά, είναι μονόδρομος η υπεράσπιση της αξιοπρέπειας μας και της εδαφικής μας ακεραιότητας. Γιατί μπροστά σε τέτοιες προκλήσεις αυτό που θα μετρήσει περισσότερο δεν είναι η δύναμη των όπλων, αλλά η δύναμη της ψυχής και μείς ως λαός και ως χωριό, έχουμε περίσσευμα…
