ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΕΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΜΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΜΑΧΕΣ
Την έντονη ανησυχία του για τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η διαδικασία της κτηματογράφησης εκφράζει, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα μας, ο μηχανικός και πρόεδρος του Συλλόγου Ιδιοκτητών Ακινήτων Εκτός Σχεδίου Πόλης, Μανόλης Κρεβατσούλης. Όπως επισημαίνει, η ολοκλήρωση του Κτηματολογίου με τα σημερινά δεδομένα ενδέχεται να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα σε χιλιάδες ιδιοκτήτες, οδηγώντας σε πολύχρονες και δαπανηρές δικαστικές διαδικασίες, «παγώνοντας» τις αγοραπωλησίες και επηρεάζοντας την αγροτική παραγωγή και την αναπτυξιακή προοπτική της Κρήτης. Παράλληλα, τονίζει ότι προτεραιότητα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός αξιόπιστου και ακριβούς Κτηματολογίου, με διόρθωση των λαθών πριν από την οριστική ολοκλήρωσή του και με πλήρη εφαρμογή του ισχύοντος νομικού πλαισίου για τις δασικές εκτάσεις της Κρήτης.
Συνέντευξη: Σταύρος Ρακιντζής
Μιλήστε μας για τα προβλήματα με τους κτηματολογικούς πίνακες;
«Θεωρώ λοιπόν ότι το ζητούμενο είναι να υπάρξει ένα κτηματολόγιο το οποίο θα είναι σωστό, χωρίς λάθη, χωρίς ατέλειες και να αποτελέσει ένα μεγάλο εργαλείο ανάπτυξης του τόπου μας. Άρα το μέλημα της πολιτείας δεν είναι να το κλείσει άρον-άρον με τα άπειρα λάθη τα οποία υπάρχουν και να διορθωθούν σε βάθος χρόνου, όπως λέει με κοστοβόρες, χρονοβόρες διαδικασίες.
Το μέλημα της πολιτείας θα πρέπει να είναι, το να σκύψει πάνω στο πρόβλημα, γιατί το γνωρίζει το πρόβλημα αυτό, να ακούσει όλους τους φορείς και ιδιαίτερα το Τεχνικό Επιμελητήριο αλλά και το Δικηγορικό Σύλλογο, να δώσει μια επαρκέστατη παράταση ώστε να γίνουν σωστά οι δηλώσεις στο κτηματολόγιο και πάνω απ' όλα το κράτος να συμπεριλάβει το νομικό πλαίσιο το οποίο ισχύει για τις δασικές περιοχές της Κρήτης. Δηλαδή, στην Κρήτη, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, δεν ισχύει το τεκμήριο της κυριότητας του Δημοσίου για τις δασικές εκτάσεις όπως ισχύει σε όλη την Ελλάδα. Το Δημόσιο λοιπόν δε θεωρείται ιδιοκτήτης των δασικών εκτάσεων αλλά πρέπει να έχει τίτλους για να τους αποδείξει. Πρέπει να θυμόμαστε ότι υπάρχει το άρθρο 152 του νόμου 4819/21 που το Δημόσιο δεν μπορεί να προβάλλει δικαίωμα ιδιοκτησίας αν δεν μπορεί να το αποδείξει. Άρα, δεν είναι δυνατόν να κλείσουμε το κτηματολόγιο και να εμφανίζεται η μισή Κρήτη ότι ανήκει στο ελληνικό δημόσιο εξαιτίας των δασικών εκτάσεων, που όπως πολύ καλά ξέρουμε δεν έχει ακόμα λήξει η εξέταση των αντιρρήσεων των δασικών αγροτεμαχίων.»
Αναφέρεται ότι τελειώνει το Ταμείο Ανάκαμψης. Δεν έπρεπε κανονικά να γίνει μια προανάρτηση και μετά να γίνει μια κανονική ανάρτηση;
«Αυτό προβλεπόταν και έχει καταργηθεί. Η προανάρτηση έχει καταργηθεί και αυτό θεωρώ ότι είναι και μία από τις μεγάλες αιτίες του κακού, γιατί στην προανάρτηση αυτή θα έβλεπε ο κόσμος λάθη και τα λοιπά και θα έρχονταν κατευθείαν, με το χρόνο τον οποίο έχουμε, να διορθώσουμε τα λάθη αυτά. Λοιπόν αυτό το πράγμα όμως δεν έγινε, καταργήθηκε.
Προβλεπόταν και καταργήθηκε. Προκειμένου να συντομεύσουμε το χρονικό διάστημα και να κλείσει άμεσα το κτηματολόγιο. Όπως είπαμε και στην αρχή το κτηματολόγιο πρέπει να είναι απόλυτο, σωστό, επαρκέστατο, να μην έχει λάθη, να μην έχει προβλήματα για να αποτελέσει εργαλείο ανάπτυξης και όχι τροχοπέδηση των συναλλαγών. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι εφόσον ολοκληρωθεί έτσι όπως είναι θα χαθούν πραγματικά πάρα πολλές περιουσίες, τις οποίες κατέχουν οι συμπολίτες μας από γενιά σε γενιά, που για οποιοδήποτε λόγο είτε δεν έχουν τα σωστά δικαιολογητικά, συμβόλαια και τα λοιπά είτε τμήμα αυτών έχει χαρακτηριστεί ως δασικό ή είναι υπό εξέταση. Δηλαδή στη διαδικασία των ενστάσεων όλα αυτά θα φανούν ότι ανήκουν πλέον στο ελληνικό δημόσιο. Ενώ δεν το επιτρέπει ούτε καν νομοθεσία. Αν μας δοθεί ο απαραίτητος αυτός χρόνος θα διορθωθούν τα λάθη. Υπάρχουν να ξέρετε και λάθη τεχνικής πίεσης. Το θεωρώ αδιανόητο να υποχρεώνεται ο κάθε πολίτης να προσφεύγει στα δικαστήρια προκειμένου να διορθώνει τα λάθη του κτηματολογίου. Δηλαδή, να επωμισθεί ένα τεράστιο κόστος, μια μακροχρόνια ταλαιπωρία με αμφίβολο αποτέλεσμα, για λάθη τα οποία δεν οφείλονται σε δική του υπαιτιότητα. Αυτό ξεπερνάει κάθε λογική. Πέρα από αυτό όμως, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι υπάρχουν και άμεσες επιπτώσεις στην αγορά που είναι πάρα πολύ σημαντικές. Οι άμεσες επιπτώσεις είναι ότι θα παγώσουν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό στις αγοροπωλησίες. Θεωρείται ότι μπορεί να φτάσει και το 50% στις αγοροπωλησίες που είναι εκτός σχεδίου. Σκεφτείτε λοιπόν τι αντικίνητρο για την ανάπτυξη είναι αυτό. Σκεφτείτε ότι θα έχουμε περίπου 50%, γιατί εκεί εντοπίζαμε το πρόβλημα στο 50% με τη γη η οποία θα παραχωρηθεί, εντός παρένθεσης, στο ελληνικό δημόσιο. Σκεφτείτε λοιπόν ότι το 50% των επιδοτήσεων με όσα ασχολούνται με το αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα θα έχουν πρόβλημα. Επίσης θα υπάρξει πρόβλημα ακόμα και στους μηχανικούς που θέλουν να εκδώσουν κάποιες άδειες οι οποίες βρίσκονται ιδιαίτερα στα εκτός σχεδίου, που κι εκεί ακόμα θα έχουμε πρόβλημα, από τη στιγμή που το κτηματολόγιο δε θα είναι ξεκάθαρο και θα το δείχνει για παράδειγμα ως έκταση ελληνικού δημοσίου και όχι ιδιωτική έκταση. Πρέπει λοιπόν όλα αυτά να μπουν σε κάποια τάξη, πρέπει να υπάρξει κάποια σειρά, όλοι είμαστε υπέρ του να γίνει το κτηματολόγιο και έπρεπε ήδη να έχει γίνει, πρέπει να γίνει σωστά όμως, να γίνει άμεσα και όχι η ταχύτητα να είναι εις βάρος της ποιότητας και εις βάρος του κόσμου. Να γίνει άμεσα, αλλά να δοθούν τα επαρκή χρονικά διαστήματα τα οποία απαιτούνται, προκειμένου να αποφύγουμε τα λάθη, να αποφύγουμε το να στέλνουμε άπειρο κόσμο στις αίθουσες των δικαστηρίων για να αποδείξει τα αυτονόητα, να τον υποβάλλουμε σε μία διαδικασία με υψηλό κόστος, με αμφίβολο αποτέλεσμα και με μεγάλη ταλαιπωρία για να αποδείξει τα εντελώς σωστά. Δηλαδή, ότι δήλωσε κάτι σωστό και το κτηματολόγιο έκανε λάθος. Ότι αυτή η έκταση του ανήκει επειδή, έχουμε για παράδειγμα μία δεύτερη απόφαση από την Επιτροπή Δασικών Αμφισβητήσεων και όχι ότι ανήκει στο ελληνικό δημόσιο. Το ελληνικό δημόσιο βεβαίως να φέρει τα στοιχεία του και να του δοθεί η έκταση που πραγματικά του ανήκει. Κανείς δεν είναι υπέρ του να καταπατηθεί ένα τετραγωνικό μέτρο από το ελληνικό δημόσιο, όχι όμως και το αντίθετο, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο να καταπατήσει τις περιουσίες των πολιτών οι οποίες σε βάθος χρόνου φυσικά θα ρημάξουν, θα μείνουν αχρησιμοποίητες, ακαλλιέργητες και θα έρθουν απλά να μειώσουν την ελληνική οικονομία και την ελληνική οικογένεια.»
Αρκετοί θεωρούν ότι δεν αξίζει τον κόπο να μπουν σε αυτή τη διαδικασία.
«Αυτά θα γίνουν με ένα τρόπο ο οποίος είναι κοστοβόρος και χρονοβόρος και πολλοί δε θα μπουν στη διαδικασία να κάνουν ένα καινούριο τοπογραφικό, να πάνε στα δικαστήρια, να πληρώσουν μηχανικό, να πληρώσουν δικηγόρο και μετά από κάποια χρόνια να πάρουν πίσω το ακίνητό τους. Αν και εφόσον φυσικά το πάρουν, γιατί σε μια τέτοια διαδικασία ποτέ δεν ξέρουμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα, όταν το κοστολόγιό τους θα είναι πολύ μεγαλύτερο από την αξία του ακίνητου. Με αυτόν τον τρόπο βέβαια ανοίγουμε την πόρτα και στους καταπατητές. Επιτρέψτε μου να το πω καθαρά και φυσικά το ότι θα πάνε πάρα πολλά ακίνητα στο ελληνικό δημόσιο, τα οποία φυσικά δεν μπορεί να τα αξιοποιήσει. Δηλαδή, αντί για να προσπαθούμε να μείνει ο κόσμος στα χωριά, να μείνει ο κόσμος στην επαρχία, να έχει την περιουσία του, να προσπαθεί να την αξιοποιήσει με τον οποιοδήποτε τρόπο είτε καλλιεργώντας, είτε ως βοσκότοπο είτε κάνοντας μια μικρή αγροτουριστική μονάδα μέσω επιδοτήσεων, μέσω προγραμμάτων, κάνουμε ακριβώς το αντίθετο ως ελληνική κοινωνία. Διώχνουμε τον κόσμο από την αγροτική του κατά κανόνα περιουσία, γιατί αυτό που κινδυνεύει ξέρετε είναι η αγροτική περιουσία. Δεν είναι ούτε η παραλιακή, ούτε η αστική περιουσία. Άρα λοιπόν τον άνθρωπο του χωριού που δεν έχει μεγάλες οικονομικές δυνατότητες τον πατάμε ακόμα περισσότερο κάτω και παίρνουν και το τελευταίο κομμάτι από την περιουσία του. Αυτό το βλέπω και ως κατάφορη αδικία η οποία ξεκινάει από το ελληνικό δημόσιο και βέβαια όπως είπαμε ανοίγουμε εν μέρει και την πόρτα διάπλατα σε διάφορους που εποφθαλμιούν σε ξένες περιουσίες.»
