Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον Χαράλαμπο Χατζηδάκη, έναν άνθρωπο που φεύγει πλήρης ημερών, αφήνοντας πίσω του ένα ισχυρό αποτύπωμα προσφοράς, ήθους και αγάπης για τον τόπο του. Η ζωή του υπήρξε συνυφασμένη με τις δύσκολες στιγμές της ιστορίας. Έζησε τη βία του ναζισμού και τις κακουχίες της γερμανικής κατοχής, εμπειρίες που σφράγισαν τη γενιά του και διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του: έναν άνθρωπο ανθεκτικό, εργατικό και βαθιά συνειδητοποιημένο για την αξία της ζωής και της αλληλεγγύης.

 

Στην τοπική κοινωνία των Σακτουρίων υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή. Με τις δεξιότητες και την εργατικότητα που τον διέκριναν, άσκησε πολλά επαγγέλματα σε μια εποχή που τα μέσα ήταν λιγοστά και οι ανάγκες πολλές. Υπήρξε συνεταιριστής στον πρωτογενή τομέα, κρεοπώλης, πεταλωτής των ζώων , τσαγκάρης, φούρναρης και μάγειρας, υπηρετώντας με αξιοπρέπεια την εργασία και στηρίζοντας την τοπική κοινωνία.

 

Για πολλά χρόνια διετέλεσε κοινοτάρχης, προσφέροντας με αίσθημα ευθύνης και σύνεσης στον τόπο του. Παράλληλα, αφιέρωσε σημαντικό μέρος της ζωής του ως εκκλησιαστικός επίτροπος, με ανιδιοτελή διάθεση και ουσιαστική προσφορά στην ενορία των Σακτουρίων. Ήταν ένας βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος, ως ένας Σαμαρείτης που ταύτισε τη ζωή του με την πίστη, την εθελοντική προσφορά και την αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο.

Με λόγο μετρημένο, σοβαρότητα και ενωτικό πνεύμα, στάθηκε πολλές φορές ως άνθρωπος συμφιλίωσης και οργάνωσης σε δύσκολες εποχές για την τοπική κοινωνία. Η παρουσία του ήταν πάντα ήρεμη αλλά ουσιαστική, εμπνέοντας εμπιστοσύνη και σεβασμό.

Στη ζωή του ευτύχησε να δημιουργήσει οικογένεια και να δει παιδιά και εγγόνια. Παρά τη μεγάλη δοκιμασία της πρόωρης απώλειας της αγαπημένης του συζύγου Μαρίας, στάθηκε όρθιος με αξιοπρέπεια, συνεχίζοντας τη ζωή του με δύναμη και σθένος.

Οι αρετές του, όμως, δεν περιορίζονταν μόνο στην καθημερινή εργασία και τις υποχρεώσεις της ζωής. Ενδιαφερόταν βαθιά για την ιστορία του χωριού, την παράδοση και τη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας. Συμμετείχε πρόθυμα σε κάθε πρωτοβουλία που είχε στόχο την ανάδειξη της ιστορίας και του πολιτισμού των Σακτουρίων.

 

Είχα την τιμή να συνεργαστώ μαζί του ως πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου στη συγγραφή ενός ιστορικού βιβλίου με συγγραφέα τον εκπαιδευτικό Αντώνη Στιβακτακη με τίτλο "Τα Σακτουρια και η ιστορία τους", στην παραγωγή ενός ιστορικού ντοκιμαντέρ για το Ολοκαύτωμα των Σακτουρίων, με τίτλο «Ελεγεία Ηρώων" με δημιουργό την Δημοσιογράφο Εύα Λαδιά αλλά και σε πολλές εκπομπές και παρουσιάσεις που στόχο είχαν την προβολή του τόπου μας. Ήταν ένας άνθρωπος ακούραστος, με θετική αύρα, πρόθυμος πάντα να προσφέρει τη γνώση, τη μνήμη και την εμπειρία του.

Για όλους εμάς τους νεότερους αποτέλεσε και θα συνεχίσει να αποτελεί πρότυπο ενάρετου ανθρώπου: έναν άνθρωπο με αγάπη για τον τόπο του, για την πατρίδα και για τον συνάνθρωπο. Έναν άνθρωπο της προσφοράς χωρίς αντίτιμο, ευγενικό, σοβαρό και υπεύθυνο, που έγραψε τη δική του σημαντική ιστορία στην τοπική κοινωνία.

 

Τον αποχαιρετούμε με βαθιά εκτίμηση και αγάπη.

 

Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή στις καρδιές όλων όσοι τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.

 

Ιωάννης Νεκτάριος Χαραλαμπακης